zetjot zetjot
91
BLOG

Złudzenie internetowej demokracji bezpośredniej

zetjot zetjot Polityka Obserwuj notkę 8

Ludziom się wydaje, że jak dostali do ręki jakąś nową technologię, to technologia wszystko im załatwi. Technologia tymczasem to tylko forma, a formę nalezy wypełnić realną treścią. Do tego trzeba wziąć pod uwagę, że ta technologiczna forma nie jest neutralna i bazuje na określonej idei, prowadzącej w pewnym preferowanym kierunku, preferującej pewne tresći a wykluczające inne. Tak też dzieje się z internetem i tu się okazało, że nowa forma uwypukla radykalnie brak racjonalnej  treści. Ta nowa forma generuje bowiem czysty irracjonalizm na poziomie użytkownika z dołu.

Do tego dochodzi czynnik podstawowy - technologia i jej wdrożenia są czyjąś własnością i ta własność zostaje wykorzystana do celów komercyjnych. A komercja z kolei kieruje się własnymi metodami, typowymi dla ustroju gospodarczego i politycznego czyli konsumpcjonizmem i liberalizmem. I żadne nowe idee sprzeczne z systemem nie mają tu szans, co najwyżej mogą egzystować na marginesie internetu.

Jako że mamy demokrację liberalną lub  przedstawicielską, a nie bezpośrednią, pojawia się problem kontroli jakości przedstawicieli i jakości ich pracy. Abstrahuję tu od kwestii ile tej demokracji w systemie naprawdę występuje i ograniczam się do założeń.

Internautom wydaje się błędnie, że mogą, dzięki dostępowi do sieci i do opinii publicznej, kontrolować zachowania polityków i wpływać na ich działalność. Ale działalność cyfrowa daje tylko złudzenie działania.

Realne działanie to działanie twarzą w twarz.

Jeżeli chcesz wpływać na politykę, musisz sie realnie zaangażować bezpośrednio, w realu, w politykę - minimum przez działalność w organizacjach społecznych, maksimum działając w partii politycznej i pozostając w realnym kontakcie z wyborcami. Innych mechanizmów nie ma i nie będzie, przynajmniej w przewidywalnym czasie. W tak licznej populacji nie ma mechanizmów bezpośredniej demokracji. Referendum np., o ile nie jest stałym i regularnym mechanizmem politycznym, nie jest mechanizmem demokracji bezpośredniej,  lecz tylko wyrazem jednostkowej opinii lub agregatem jednostkowych opinii. Jednostkowe opinie mają sens wyłącznie jako punkt wyjścia do demokratycznej debaty zmierzającej do utarcia stanowisk i przyjęcia decyzji zaakceptowanej przez większość. W wyniku referemdum otrzymujemy gołą opinię, która nie została skonfrontowana z innymi w debacie, więc co nam po niej ?.Tak więc nie optowałbym za referendami.

Jest jeszcze inny mechanizm wpływania na politykę, pośredni. Zanim wybierzesz swojego kandydata na polityka musisz dokładnie sprawdzić, kim on tak naprawdę jest i czy ma predyspozycje do reprezentowania interesu wspólnego wszystkich wyborców, wszystkich, a nie tylko ciebie. Mamy tu niezbędną kontrolę jakości materiału.Tu się okazuje też, że trzeba się dowiedzieć, na czym ów wspólny interes polega.

Trzeba też uwzglęðnić czynnik systemowy, który polega na tym, że mamy demokrację reprezentatywną, czyli ktoś mnie reprezentuje, a ja mam święty spokój i nie muszą polityką bezpośrednio zajmować.Internet zaprzecza tej pośredniej logice polityki.

Internetowa działalność polityczna, komentowanie wydarzeń i wysuwanie postulatów nie ma sensu, bo wprowadza do systemu chaos i złudzenia, wywołujące fale emocjonalnych wzmożeń, często generowanych sztucznie, bo algorytmicznie. Pojedyńcze wydarzenia polityczne, w których ujawnia się dzialanie polityków, to tylko wyrwane z szerokiego, procesualnego kontekstu fragmenty działalności. Jakość polityki można ocenić dopiero po zakończeniu takiego procesu, a więc po upływie miesięcy czy nawet lat. Warto więc przemyśleć kwestię czy twój kandydat gwarantuje właściwy przebieg tego rodzaju procesów społecznych, realizujących na wyjściu cel podstawowy jakim jest interes narodowy.

W internecie możemy sobie podyskutować nad ogólnymi ramami cywilizacyjnymi wyznaczającymi pole do sensownej dzialalności politycznej, bo tylko dane statystyczne mogą nam powiedzieć prawdę o stanie państwa i tylko w ten sposób możemy zdobyć narzędzia do oceny jakości generowanych przez polityków procesów społeczno-politycznych. Tylko tego typu podejście gwarantuje nam pewność co do prawdziwości  zasad politycznych. Opis systemu cywilizacyjnego trudno zafałszować w odróżnieniu od przeciętnych informacji spotykanych w internecie, których prawdziwości nie da się zweryfikować, jako że użytkownicy sieci są podatni na cyfrowe manipualcje. Jeżeli polityka danej parti czy polityka wpisuje się w takie systemowe ramy, to mamy pewną gwarancję jakości. Ale porzućmy mrzonki o bezpośredniej kontroli.

Jak może funkcjonować bezpośrednia demokracja w internecie, pokazuje hejt skierowany przeciwko Kukizowi:

https://wpolityce.pl/polityka/562527-podjarane-prostytutki-pawle-trzymaj-sie

Jest jeszcze inne kluczowe złudzenie, którym zywią się komentatorzy.

Najpierw, żeby była jasność, cytat dotyczący spojrzenia naukowego, fizycznego:

"Jedną z cech zachowania zbiorowego,, które wyłania się z lokalnych interakcji, jest to, że niemożliwe jest wydedukowanie  globalnego stanu układu  na podstawie cech jego indywidualnych składników."

A teraz zerknijmy na tryb rozumowania większości ludzi. Jaką wiedzę uważają komentatiorzy za najbardziej pewną ? O czym wydaje im się, że najlepiej wiedzą ?

Oczywiście, im się wydaje, że najwięcej wiedzą o swojej własnej sytuacji i z tego stanu rzeczy na własnym podwórku wyciągają wnioski ogólne. I właśnie wtedy popadają w konflikt z naukowym myśleniem. Zwykłemu zjadaczowi chleba wydaje się bowiem, że to wnioski jakie on wyciąga z własnego stanu, można uogólnić i zalecić wszystkim. Wydaje się mu ponadto, iż to on jest suwerennym decydentem, który podejmuje indywidualne decyzje w pełni świadomie i niezależnie, podczas gdy faktycznie jest realizatorem pewnej narzuconej mu systemowej prawidłowości.

zetjot
O mnie zetjot

Nowości od blogera

Komentarze

Pokaż komentarze (8)

Inne tematy w dziale Polityka