Do napisania tej notki sprowokował mnie artykuł Ziemkiewicza w Do Rzeczy na temat unijnej próby stworzenia superpaństwa i podjętej w związku z tą próbą decyzji rozprawienia się ze sceptycznym co do takiej możliwości rzadem polskim z wykorzystaniem efektu pandemii. Autor uważa, iż próba ta jest inspirowana przykladem amerykańskim, który doprowadził do stworzenia państwa federalnego, i choć uwzględnia różnice kulturowe między Stanami a Europą, to nie uwzględnia wszystkich czynników, które taki pomysł skazują na niepowodzenie.
Otóż kolonie angielskie na terenie Ameryki Północnej rozwijały się od wieku XVII z dala od metropolii, choć na bazie wspolnej kultury anglosaskiej. Rozwijały się jednak spontanicznie i oddolnie, wypracowując własne mechanizmy polityczne na wolnym terenie ( bo przewaga nad Indianami była miażdżąca) przy nikłej ingerencji władzy angielskiej. Jednak nawet ta nikła ingerencja władzy angielskiej skłoniła Amerykanów do buntu i wywalczenia niepodległości. Proces rozwoju był więc procesem organicznym.
Jest więć rzeczą oczywistą, że analogia jest chybiona i próba odgórnego, wprowadzenia imperialnej władzy brukselsko-berlińskiej jest skazaną na niepowodzenie próbą biurokratyczną, nie mająćą nic wspólnego z mechanizmami oddolnej, organicznej demokracji. Jest technicznie niewykonalna jako że przypomina budowanie domu poczynając od dymu z komina..



Komentarze
Pokaż komentarze (15)