Kwestia perturbacji w Ordo Iuris specjalnie mnie nie zaskoczyła, ani nie zaskoczyło mnie medialne nagłośnienie całej sprawy, bo medialne nagłośnienie jest charakterystyczne dla liberalnego systemu medialnego, dla którego skandal ma wymierną wartość biznesową.
To że u podłożą skandalu mogły leżeć sprawy osobiste to oczywistość bo natura ludzka ułomna jest i żadna to nowina, choć skandal trzeba nazwać skandalem i go nie tolerować.
Jednak inną sprawą jest to, że instytucja to jest całkiem inna rzecz, niż ludzie którzy w niej funkcjonują. Tu by można użyć metafory, że drogowskaz wcale nie musi poruszać się we wskazywanym kierunku. Można też wskazać na instytucję Kościoła, który jest instytucją świętą mimo składających się nań grzeszników, choć warto tu pamiętać, że w Kościół wpisany jest, zgodnie z doktryną, współczynnik metafizyczny, czego nie można powiedzieć o świeckiej organizacji jaką jest Ordo iuris.
Przy okazji, warto zwrócić uwagę na to, że przy analizie jakiegoś zjawiska, a szczególnie zjawisk o charakterze społecznym, trzeba ustalić czy zjawisko ma charakter przypadku indywidualnego, przypadkowego czy też ma charakter systemowy wynikający z reguł systemu jako całości.
Kwestie przypadkowe związane są z naturą obiektu, i nie są tak groźne jak zjawiska systemowe stwarzające zagrożenie powszechne. Faktem jest, że negatywne zjawiska występujące po stronie liberalnej mają charakter systemowy, czego nie da się powiedzieć o przypadku Ordo Iuris będącego antytezą liberalizmu. I ta moja konstatacja nie ma nic wspólnego z relatywizmem.


Komentarze
Pokaż komentarze (5)