W całym świecie zachodnim trwają zmagania związane z upadkiem systemu demoliberalnego i rodzeniem się w bólach nowego. W USA nowe podejście do rzeczywistości sygnalizował Trump, w krajach europejskich pojawili się "populiści" a we Francji trwa jeszcze epoka maskowania dysfunkcji liberalizmu w postaci "tuskizmu" jaki reprezentuje Macron.
W Polsce PIS dąży do zmian systemowych, za którymi muszą pójść zmiany cywilizacyjne, ale natrafia na blokady systemowe w postaci skumulowanego oporu establishmentu krajowego i unijnego. W tej sytuacji jedynym środkiem niezbędnej, radykalnej zmiany może okazać się spontaniczny, nieplanowany rozpad instytucji demoliberalnych pod naciskiem zmieniających się warunków ekonomicznych. Przykładowo nikogo nie będzie stać na ponoszenie kosztów fanaberii genderyzmu i ruchu LGBT, gdy będzie musiał walczyć o związanie końca z końcem, ani nie będzie przejmował się lewackimi ideami zielonego ładu, w momencie gdy będzie rozglądał się za opałem na zimę czy za czymś co by można było włożyć do garnka.
Jeżeli ktoś nie chce wprowadzać niezbędnych zmian planowo, to zmuszą go do tego spontanicznie wygenerowane warunki zewnętrzne. Komuniści sowieccy, wbrew oczekiwaniom obserwatorów, planowali zmianę systemu, ale wyszło nie do końca tak jak planowali, więc dopiero Putin spróbował to naprawić, ale znowu coś przegapił i wyszło co innego, albo nawet coś zupełnie innego. Granice z NATO zamiast się skrócić - uległy gigantycznemu wydłużeniu, a naśladownictwo Zachodu, wskutek sankcji nie tylko że zostało utrudnione, lecz nawet może być wyklęte.
Więc z podobnymi niespodziankami musimy się liczyć i w Europie. Spada polityczna rola Niemiec na arenie międzynarodowe. Niemcy przeżywają spore problemy wewnętrzne związane z problemami z energią. Ale czy zmniejszy się nacisk establishmentu niemieckiego w Unii na dążeni do federalizacji ? Czy inne kraje będą starały się dystansować od Niemiec ?


Komentarze
Pokaż komentarze (13)