Wydawać by się mogło, że pojęcie "kasty" używane w stosunku do postkomunistycznego aparatu prawniczego jest metaforą, zapożyczoną z cywilizacji hinduskiej.
Ale jak przyjrzymy się bliżej kastosowośći, to okaże się, że to żadna metafora, to jest bardzo trafne określenie. Otóż kastowość bierze się z dominacji , która może być albo efektem podboju jednej grupy przez inną albo z rozwarstwienia ekonomicznego, potem utrwalonego.
A jeżeli mowa o dominacji, to za dominacją idzie użycie przemocy, by dominację utrzymać. Ponadt dominację trzeba uzasadnić, więć pojawia się uczucie pogardy dla grupy zdominowanej, bo dali się podbić lub są nieudacznikami. Próby buntu ze strony niższej kasty wywołują z kolei nienawiść.
Dążenie do dominacji nie jest czymś nadzwyczajnym,ał stra ale staje się niebezpieczne dla społeczeństwa, gdy dominarorzy starają się dominację zinstytucjonalizować.
W peerlu dominacja partii komunistycznej była zagwarantowana w peerelowskim prawie, a na jej straży stał peerelowski aparat przemocy.
Po r. 1989 powstał problem, bo w efekcie umowy magdalenkowej, komuniści uzyskali przywileje, które doprowadziły do utworzenia się układu postkomunistycznego. Jednak istnienie uprzywilejowanej grupy było sprzeczne z demokracją, więć by zachować pozory postkomunizm określono jako demokrację liberalną, na straży której postawiono sformalizowaną instytucję dominacji w postaci aparatu prawniczego czyli osławionej, niezdekomunizowanej kasty.
Takie efekty były skutkiem sowieckiej dominacji w Polsce, które nasiliły się jeszcze w trakcie transformacji i po niej. Ukształtowała się, nieumocowana w prawie i demokracji nieoficjalna kasta, która swój nieprawy status musiała ukrywać i bronić go w zakamuflowany sposób. I tylko atakowi nienawiści u przedstawicielki kasty zawdzięczamy chwilowe zaćmienie umysłu, które kazało przedstawicielce tej kasty ujawnić jej prawdziwą mentalność i prawdziwy status.
A jaki to był sposób ?
Nie można było bezpośrednio jawnie manifestować swój wyższościowy status, więc usiłowano poniżyć status adwersarzy, jako kasty niższej przy pomocy znanych nam zabiegów. Wszyscy zetknęliśmy się przecież z objawami działania pedagogiki wstydu i przemysłu pogardy w ramach aparatu propagandy demoliberalnej i postkomunistycznej, będącego w rękach ukladu postkomunistycznego. Pamiętacie państwo narzekania celebrytów na motłoch, który zajmował im miejsce na plażach ? A teraz mamy parady hejterów na ulicach i w internecie - to dalszy ciąŋ tej wojny kulturowej.
Nie trzeba jechać do Indii żeby zetknąć się z kastami.
Komentarze
Pokaż komentarze (5)