Rozmaici badacze usiłują znależć przyczyny rozwoju cywilizacji i szczególnego tempa rozwoju w niektórych regionach i zapóźnienia w innych. Wszyscy bez wyjątku zastanawiają się nad prymatem Europy i Zachodu w tej dziedzinie. Analizy porównawcze prowadzą ich do stwierdzenie, że Europa zawdzięcza swój wyjątkowy rozwój korzystnemu położeniu i ukształtowaniu geograficznemu, które sprawiło, że istniały w Europie pewne bariery geograficzne sprzyjające kształtowaniu się i utrzymaniu różnorodności kulturowej i politycznej w rozmaitych regionach, utrudniające centralizację do jakiej doszło w Chinach.
Co zastanawia w tych ich rozważaniach, to z jednej strony ciągłe mówienie o Europie, przy jednoczesnym podkreślaniu odrębności w ramach Europy. Tu widać wyraźną niekonsekwencję. Jeżeli bowiem mówimy o różnorodnośći poszczególnych regionów, to musimy odrzucić jednorodność, która kryje się pod pojęciem "Europy", a nie sądzę by badacze mówiąć o "Europie" mieli na myśli wyłącznie geografię. Skoro jednak żaden autor tego nie czyni i wciąż używa obu sformułowań, oznacza to, że trzeba się tej ewentualnej jednorodności europejskiej przyjrzeć bliżej i sprawdzić co się za nią kryje i co pomijają badacze.
Poszukajmy tego słonia w rogu pokoju, którego badacze nie chcą z jakichś powodów dostrzec, choć wciąż o nim mówią.
Nie da się nie dostrzec, że fundamentem tej jednorodności jest chrześcijaństwo i to jest ten słoń niedostrzegany przez badaczy z uwagi na politpoprawność i niechęć liberałów do religii, szczególnie tej katolickiej, bo z innymi jest inaczej, na co wskazuje moda w pewnych środowiskach na buddyzm. A czy buddyzm, drodzy państwo, był taki prorozwojowy w krajach Azji ?. Tak więc jest to objaw symptomatyczny, bo stwierdzam to w oparciu o reprezentatywny wybór opracowań dostępnych w języku polskim.
No bo przecież popatrzmy, co by się działo, gdyby przyjęto perspektywę badawczą, w której nie da się pominąć chrześcijaństwa. Tu dopiero zaczęłyby się schody, bo co to takiego kryje się w tym chrzescijaństwie, i tu trzeba by to z trudem wykrztusić, że sprzyja rozwojowi ? Niesłychane, chrześcijaństwo sprzyja rozwojowi ! No jak to, zabobon sprzyja rozwojowi ? Przecież takie podejście wywróciłoby całą doktrynę liberalną do góry nogami.
I na tym poprzestanę, choć własnie w tym momencie powinno rozpocząć się badanie czynnika czy czynników istniejących w chrześcijaństwie, które sprzyjają rozwojowi. Tymi czynnikami zajmowałem się wielokrotnie, więc nie bedę tego powtarzał, bo moim celem jest tu wykazanie ziejącej luki badawczej w opracowaniach znanych badaczy o renomie światowej.
A jest co wyliczać: Jared Diamond, Samuel Huntington, David Landes, Ian Morris, Daron Acemoglu & James Robinson, Tim Marshall, Oded Galor.


Komentarze
Pokaż komentarze (16)