Kto jest wiarygodny, a kto nie

Jak oceniać wiarygodność innych ?

Przede wszystkim trzeba uwzględnić  to  czy słowa pokrywają się z realiami. Trzeba umieć określić czy osoba wypowiadająca się ma jakieś konkretne osiągnięcia w tej dziedzinie.

Idealnym przykladem niewiarygodności są wypowiedzi celebrytów, wypowiadających się na tematy, o których nie mają żadnego pojęcia. A czyniąc to robią to z pozycji wynajętych do manipulacji słupów.

Dlaczego ludzie wierzą celebrytom ? Bo ulegają złudzeniom,sądząc, że aktor czy piosenkarz jest taki jak tresć jego roli. Do tego dochodzi jeszcze głupawy kult gwiazd,  typowy dla nastolatków.

Od złudzeń niedaleko do kłamstwa, bo tak sformatowanym umysłom, podatnym na złudzenie, w miejsce złudzeń można łatwo zaserwować kłamstwo.

Ponadto, jedną z paskudnych cech Polaków jest poziom zakłamania i tolerancji dla kłamstwa.

W większośći przypadków jest to powodowane kompleksem - ja często uciekam się do kłamstwa, więc trudno mi przychodzi krytykować innych, gdy kłamią..

No i tym sposobem gdy złudzenia połączą się z kłamstwami powstaje machina kłamstwa.

Wiarygodność łatwo jest ocenić w kontaktach bezpośrednich, gdy możemy obserwować mimikę twarzy  partnerów i ich mowę ciała, która zdradza czy ktoś kłamie czy mówi prawdę. Gorzej jest, gdy musimy ocenić czy to co pojawia się w mediach jest wiarygodne czy nie..

W polityce należy uważać, czy mamy do czynienia z osobą prawdomówną czy z wydmuszką marketingową. Liczą się w polityce obserwacje działań w dłuższej perspektywie, a nie jakieś przypadkowe wypowiedzi oderwane od jakiegokolwiek kontekstu.

Trzeba też, zanim zacznie się oceniać polityka, mieć pojęcie o tym do czego polityka służy, a służy ona przecież do realizowania interesu narodowego. Naiwni lub cyniczni obserwatorzy czy uczestnicy polityki błędnie sądzą, iż polityka ma realizować ich cele osobiste lub grupowe, co jest idiotyzmem, bo polityka nie może mieszać się do moich spraw osobistych, prywatnych ani też uprzywilejowywać jakieś grupy. Jeśli ktoś tak sądzi i postępuje w oparciu o takie mniemania, to kręci bicz na siebie.

Skłonność do złudzeń i zakłamania sprawia, że ludzie dają się okłamywać takimi argumentami, jakimi Putin oszukuje Rosjan, mówiąc, że na Ukrainie prowadzi nie wojnę lecz operację militarną, do tego jakoby sprowokowaną przez faszystów..

Po okresie komunizmu Polacy odziedziczyli podobną mentalność, skłonną do zakłamania, wzmocnioną jeszcze przez liberalne odrzucenie kategorii prawdy. Wskutek tego łatwo przychodzi uwierzyć, że KOD to grupa ludzi broniących demokracji, choć to właśnie oni chcą demokrację obalić. Łatwo też przychodzi uznać przeciwników PIS za normalną opozycję, choć sama ona się spozycjonowała terminem "opozycja totalna". Czasami pojawia się inny jeszcze eufemizm: antypis, który ukrywa fakt że jest to układ postkomunistycznmy lub  najzwykłejsza w świecie V kolumna czyli ulica i zagranica.

No i właśsnie teraz trafiła nam się gratka - ćwiczenia bojowe z wiarygodności politycznej. Której stronie ludzie uwierzą, hochsztaplerom i cwaniakom czy ludziom ciężka pracującym na rzecz interesu narodowego ? Sondażę optymizmem nie napawają. Głupcy chcą nawyraźniej powtórki z rozrywki. Ale Acemoglu i Robinson ostyrzegają - łatwio wypasć z wąskiego korytarza wolnośći, trudniej jest doń wrócić.