Więźniowie tuiterazizmu

Polska mentalność po r. 1989 została zdominowana przez dwa czynniki:

1. bardziej powszechne pragnienie by było tak jak na Zachodzie, bez żadnej refleksji, jak ono naprawdę wygląda i jak to osiągnąć

2. mniej powszechnego ale silniejszego w warstwie inteligencji pragnienie dogadania się z komunistami, żeby można było szybciej dołączyć do wymarzonego Zachodu.

Towarzyszył temu kompletny ahistoryzm - brakowało świadomości jaką drogą dojść do pożądanego stanu rzeczy, a był to stan rzeczy zdominowany w świadomości widokiem pełnych  półek w sklepach, z kompletnym brakiem świadomości instytucjonalnej.

Wskutek braki realistycznej świadomości celów i środków ich osiągnięcia doszło do stworzenia potworka ustrojowego - chimery ustrojowej w postaci systemu postkomunistycznego połączonego z demoliberalną fasadą. Nie było pracy nad demokracją więc nie mogło być demokracji.

Bezmyślnie włączono kserokopiarki i ciach...

I ta mentalność nadal dominuje: wciąż utrzymuje się wiara, że trzeba zastosować przepisy x, y i zet, do tego wybrać panów X, Y i Zet, a oni włączą kserokopiarki i samo pójdzie. I powstanie rzeczywistość zgodna z życzeniami elit brukselskich. Wishful thinking.

W międzyczasie nastąpiły zmiany technologiczne w mediach dające każdemu złudzenie  szansy urządzenia swojego życia w osobnej bańce po swojemu. A bańki, sterowane przez algorytmy z zewnątrz, nie odczuwają potrzeby kontaktu z innymi bańkami.

A w tych bańkach życie biegnie inaczej niż kiedyś.

Zyciem wspólczesnych ludzi rządzi tu i teraz, a dokładnie tuiteraz. Życie nie jest już procesem, wielowątkowym procesem, w którym wątki były pooddzielane - wątek dzieciństwa, wątek nauki, wątek dorastania, wątek kontaktów w ramach rodziny, wątek kontaktów towarzyskich. Wątki uległy wymieszaniu i sprasowaniu lub wyłączeniu.

Życie składa się zamiast tego z baniek osobnych tuiterazów - jeden tuiteraz mija, następniego dnia czas na kolejny tuiteraz i tak dalej. Ludzie nie uczesnticzą już w procesach dotyczących poszczególnych wątków zycia. Życie prawdziwe zostało poddane reżimowi cyfrowemu a ludzie wpakowani do sieci.

Jednostki jak i instytucje też tkwią w bańkach. Na te bańki oddziałują wprawdzie wydarzenia w świecie realnym, takie jak pandemia czy wojna, ale jak na razie ich wpływ na bańki jest ograniczony.

Weźmy wojnę.

Wojna też jest postrzegana jako obiekt tuiteraz, który wziął się nie wiadomo skąd. Kilkaset lat istnienia i dzialania Rosji wyraźnie pokazało jaki charakter ma to państwo i jaka jest niezmienna logika jego działań. Myślenie bańkowe sprawia, że pojawiają się iluzje, powszechne na Zachodzie, że Rosja zacznie się nagle zachowywać inaczej, wbrew swojemu cywilizacyjnemu algorytmowi, który śmiało mozna określic jako fatum i jutro pojawi się jakieś nowe rosyjskie tuiteraz odmienne od wczorajszego..

Siedzący w bańkach totalopozycjoniści wojny nie dostrzegają, trzymają się swoich starych algorytmów. Pochłonięci przez bańki eksperci ekonomiczni nie mają zielonego pojęcia o tym co się zdarzy jutro bo ekonomia nie służy do przewidywania przyszłości, co najwyżej może dostarczać pewnych wskazówek w stabilnym świecie realnym, ale nie w sytuacjach przełomów historycznych...