Blog
w koło Macieju
zetjot
33 obserwujących 4128 notek 1463897 odsłon
zetjot, 19 czerwca 2017 r.

"Bąbel" Frasyniuka

Bąbel Frasyniuka


/.../ dodał prof. Zybertowicz.

Skomentował również sprawę Władysława Frasyniuka. Podkreślił, że każdy, kto potrafi spojrzeć na tę sprawę z dystansem wie, że istnieje coś takiego, jak „bąbel Frasyniuka”. Dodał, że ta sprawa nie raz była opisywana w mediach.


Tadeusz Mazowiecki był konkurentem Lecha Wałęsy w wyborach prezydenckich. Frasyniuk powiedział, że Mazowiecki wygra, bo jego ludzie będą na niego głosować. Ludzie żyją w świecie swoich wypreparowanych z kontekstu emocji i myślą, że rzeczywistość jest taka, jak myślenie ich najbliższych

tłumaczył prof. Zybertowicz.


Zwrócił uwagę, że „bąbel Frasyniuka” ma zastosowanie również teraz.

Ludzie związani z inicjatywą Obywatele RP żyją w świecie nakręcanych przez siebie emocji i sądzą, że inni ludzie żyją w podobnym świecie. Właściwe podejście jest wyrażone staropolskim powiedzeniem: „Na frasunek dobry trunek”. Na razie jednak musimy poczekać /../”


Kwestia systemu postkomunistycznego została już wyjaśniona przy pomocy zasadniczych dla problemu narzędzi socjologii i nauki o systemach i nie ma już tematu.

Kwestia “bąbla Frasyniuka” to kwestia psychologii społecznej stanowiąca ułamek wyjaśnionego już problemu systemowego.

Kwestia Frasyniuka to zindywidualizowany problem zwyczajnej psychologii i może niezbędnej terapii psychologicznej jakiej pan Władek potrzebuje, podporządkowana wyjaśnieniom z półki zasadniczej. .


Ale na sprawę Frasyniuka można spojrzeć jeszcze inaczej, z perspektywy ludzi, którzy byli zaangażowani osobiście w działalnośc Solidarności i tu polecam reakcję Andrzeja Ropłochowskiego, innego słynnego działacza, o czym pisze autor bloga na portalu Nieporawni.pl:


http://niepoprawni.pl/blog/aleszumm/kim-byl-i-jest-wladyslaw-frasyniuk


Tak więc “bąbel” Frasyniuka mógł mieć zupełnie inne korzenie.

Kończę właśnie lekturę trzeciego tomu Dzieci Resortowych poświęconego Politykom. Wiele z tych przypadków opisanych w książce pamiętam z mediów, jednakże ich nagromadzenie w jednym tomie, a jest to przecież już tom trzeci, tworzy pewną nową, szokującą jakość i pokazuje jak gęsta była sieć tajnych agentów i współpracowników bezpieki i jak ta sieć przeniosła się potem do tzw. III RP. Po takiej lekturze perspektywa Rozpłochowskiego wydaje się zupełnie racjonalna.


Ta sieć obejmowała kilka pokoleń ludzi związanych z UB czy SB. Do tego dochodziła sieć pokoleń ludzi należących do PZPR oraz ludzi pracujących w organach administracji peerelowskiej. I właśnie możemy obserwować jak ta sieć aktywizuje się przeciwko rządowi. Ta sieć dzialała kiedyś na rzecz Sowietów. Obecnie oferuje swe usługi mocodawcom z Zachodu.


Ciekawe, ale też wiele mówiące o polskiej amatorszczyźnie wygląda kwestia oceny liczby ludzi zaangażowanych w poszczególne sfery takiej sieci. Przecież takie rzeczy dają się obliczyć, wiadomo, jakie bylo zatrudnienie w urzędach bezpieczeństwa publicznego, ilu było sekretarzy organizacji pezetpeerowskich rozmaitego szczebla na przestrzeni dziejów peerelu, jaka była obsada urzędów administracji państwowej, ilu ludzi pracowało w wymierze sprawiedliwości, ilu jest rozmaitych emerytów pobierających świadczenia emerytalne. I w oparciu o takie dane można obliczać siłę rażenia układu postkomunistycznego.

Opublikowano: 19.06.2017 13:46.
Autor: zetjot
Skomentuj Obserwuj notkę Napisz notkę Zgłoś nadużycie
NEWSY - TOP 5

Ostatnie notki

Obserwowane blogi

Najpopularniejsze notki

Ostatnie komentarze

  • Jednym z ulubionych modeli tworzenia fikcyjnych scenariuszy społecznych jest budowanie domu od...
  • USA ma klientów jak i sojuszników w skali globalnej i detalami się nie kłopocze.
  • Lubię cytować wypowiedź fizyka społecznego: "Jedną z cech zachowania zbiorowego które...

Tematy w dziale