MM&AlK
W poprzedniej notce wspominaliśmy, że najtrudniejsze do rozłożenia na czynniki są liczby postaci
A = 2a + 1. Szczególne znaczenie mają w tym przypadku liczby pierwsze Sophie Germain. Liczby Sophie Germain to liczby pierwsze posiadające w swej strukturze liczbę pierwszą, a więc liczby mające postać:
i (a, b) ≠ 1, to iloczyn takich liczb pierwszych jest znaczne łatwiej rozłożyć na czynniki.
Jest bowiem bardzo często tak, że liczby a, b tworzące strukturę liczb pierwszych p1 i p2 mają wspólny dzielnik. Związane jest to z faktem, że co trzecia liczba w zbiorze liczb naturalnych dzieli się przez liczby będące wielokrotnością innych liczb pierwszych lub ich potęg. Tak więc istnieje wiele liczb pierwszych, w których liczby a, b posiadają wspólny dzielnik będący wielokrotnością liczby pierwszej lub będący potęgą liczby pierwszej (3, 5, 7, 11, ...) np.
7 = 2 x 3 + 1, 13 = 2 x 6 + 1, 31 = 2 x 15 + 1, 37 = 2 x 18 + 1, …
19 = 2 x 32 + 1, 109 = 4 x 33 + 1, 487 = 2 x 35 + 1, …
21 = 2 x 10 + 1, 31 = 2 x 15 + 1, 41 = 2 x 20 + 1, 61 = 2 x 30 + 1, ...
251 = 2 x 53 + 1, 501 = 4 x 56 + 1, ...
29 = 2 x 14 + 1, 71 = 2 x 35 + 1, 113 = 2 x 56 + 1, ... 1 373 = 4 x 73 + 1, ...
23 = 2 x 11 + 1, 67 = 2 x 33 + 1, 89 = 2 x 44 + 1, 199 = 2 x 99 + 1, ...
2 663 = 12 x 113 + 1, ...
53 = 2 x 26 + 1, 79 = 2 x 39 + 1, 131 = 2 x 65 + 1, 157 = 2 x 78 + 1, ...
Problem rozkładu liczb naturalnych na dwa czynniki, to problem od początków kształtowania się teorii liczb. P. Fermat podał następujący sposób znajdowania dla każdej liczby naturalnej nieparzystej n najmniejszej liczby naturalnej a, takiej iż a jest dzielnikiem n , n = ab i a ≥ b. Wyznaczamy największą liczbę naturalną r, taką iż r2 < n i przyjmujemy d = n – r2. Do – d dodajemy kolejno liczby 2r + 1, 2r + 3, 2r + 5, 2r + 7, …, 2r + 2k – 1, aż otrzymamy kwadrat liczby całkowitej nieujemnej q2; wówczas a = k + r + q będzie najmniejszą liczbą naturalną a taką, iż a będzie dzielnikiem n, n = ab i a ≥ b (W. Sierpiński, Teoria liczb cz. II str. 341). Metoda Fermata, znajdowania dwu czynników liczby naturalnej złożonej, wykorzystywana jest w metodzie sita kwadratowego stosowanej w kryptologii. Metoda Fermata jest ściśle związana z funkcją kwadratową…
Przyjrzyjmy się czynnikom liczby nieparzystej złożonej N...
Rozwiązujemy równanie kwadratowe względem A. Jest więc:
Jest zatem: N = A × B = (d1/2 – k)(d1/2 + k) = d – k2 = (k2 + N) – k2 = N.
Rozwiązaniem jest: B = d1/2 + k, A = d1/2 – k.
Inne ciekawe przekształcenie…
Po dodaniu obustronnie liczby k2 do równania N = A × B = A(A + 2k), gdzie k jest liczbą naturalną,
B > A, otrzymujemy:
Bardzo ciekawie wygląda jeszcze inne przekształcenie:
Przykład:
Dana jest liczba N = 10 362 031 rozłożyć liczbę N na dwa czynniki. Poszukujemy wspólnego dzielnika d.
W tym celu od Liczby N odejmujemy 1 i szukamy potęg liczb pierwszych przez która dzieli się liczba (N – 1). Liczba (N – 1) ma dzielniki: 2, 3, 5, 73, 19, 53. Nas interesuje liczba 73 = d. Przyjmujemy:
p1 = 2 x 73ax + 1. Jest więc: [10 362 031 – (2 x 73ax + 1)]/[ 2 x 73 x (2 x 73ax + 1)] = b. Przyjmując za ax kolejne liczby naturalne szukamy takiej wartości ax, dla której b jest liczbą naturalną. Możemy takie działania wykonać na arkuszu kalkulacyjnym lub napisać programik komputerowy. Bardzo szybko znajdziemy rozwiązanie, bowiem dla ax = 2 otrzymujemy:
p1 = 4 x 73 + 1 = 1373; p2 = 2 x 73 x 11 + 1 = 7547.
W notkach Szyfry (1), (2), (3) pokazaliśmy jak głęboko sięga ingerencja programistów i urzędów certyfikujących w kształt kluczy publicznych. Czynnik ludzki w procesie szyfrowania oraz firmy certyfikujące, to najsłabsze ogniwo… To dlatego rząd USA zabronił stosowania, w administracji państwowej, algorytmu RSA.
(w oparciu o ebook Zabawy z Pitagorasem, Fermatem i Goldbachem)


Komentarze
Pokaż komentarze (1)