12 lutego, po dwóch miesiącach przymusowego przestoju, ukazało się wydanie Dziennik Bałtyckiego. Następnego dnia, 13 lutego, miała się odbyć,demonstracja upamiętniająca „2 miesięcznicę „ ogłoszenia Stanu Wojennego.
W wydaniu z tego dnia, ukazał się artykuł Stanisława Danielewicza,traktujący o nowej płycie Amandy Lear. Staszek Danielwicz absolwent gdańskiej „Jedynki” był aktywny na niwie muzycznej od lat 70-tych. Grał w składach "Seaside Dixilend” współpracował z Jerzym Detko w Second Hand Jazz Band, a także w słynnym big-Band Jerzego Partyki. Był wykładowcą sopockiej „Szkółki beatowej”.W swoim dorobku ma setki publikacji na temat jazzu (był korespondentem słynnego londyńskiego „New Musical Express”.)
Artykuł wydawał się być standardowy. Sczytując jednak pierwsze litery akapitów, układało się hasło ”Wrona skona”. Staszek chciał w ten sposób dodać otuchy tym, których wydarzenia Stanu Wojennego przygnębiły. Taki zastrzyk nadziej, że nie wszystko stracone. Wbrew temu,co oznaczały czołgi na ulicach,godzina policyjna i zaostrzone prawo dla niepokornych,pokazać, że nie wszystko jest pod kontrola. Że duch w narodzie nie ginie.
Bardzo szybko, we wczesnych godzinach rannych, cenzura i wojskowi w redakcji,zorientowali się,że wydanie jest „trefne”. Jednak miasto już wrzało. Kto żyw, starał się kupić egzemplarz Dziennika. Niektórym się udało, zanim samochody wojskowe dotarły do kiosku, aby zabrać cały nakład. W naszym kiosku, kioskarka ukryła kilkanaście egzemplarzy,twierdząc, że je sprzedała.
Kiedy kilka lat temu, wspólnie przygotowywaliśmy projekt programu, dla Stowarzyszenia Emaus (Pomoc więźniom wychodzącym na wolność),którego byliśmy członkami, zapytałam Staszka o jego los po tym zdarzeniu.
Oczywiście został aresztowany w kilka dni później. Rozprawa toczyła się przed Sądem Marynarki Wojennej, słynącym z surowych wyroków za przestępstwa polityczne. (Najcięższy wyrok wydano za akcję strajkową, Ewie Kubasiewicz). Staszek został oskarżony o rozpowszechnianie fałszywych wiadomości oraz lżenie, wyszydzanie i poniżanie naczelnych władz PRL.
Od początku upierał się, że układ liter jest absolutnie przypadkowy. Po prostu tak wyszło, bezwiednie. Jego wersję poparł powołany ekspert z Uniwersytetu Gdańskiego, doc. Józef Bachórz, który napisał w swojej ekspertyzie, ze przypadkowy układ akapitów jest sprawą zupełnie normalną, dokumentując to przykładem z..Pana Tadeusza, gdzie pierwsze akapity układały się w brzydki wyraz... Oczywiście była ta specjalnie przygotowana,zmodyfikowana wersja,daleka od oryginału wieszcza! Bachórz wykazał się ogromną odwagą, bo za składanie fałszywych zeznań przed sądem groziła ma kara więzienia ( do 5 lat!)
Na zarzut o fałszywym rozpowszechnianiu,Staszek Danielewicz odpowiedział, że wyrażenie „wrona skona” jest stwierdzeniem absolutnie prawdziwym, bo każdy ptak-wrona kiedyś skona. Z zarzutem o „lżenie organów państwa” poradził sobie następująco” otóż stwierdził, że w Konstytucji PRL,WRONA nie jest wymieniona jako organ państwa. Został uniewinniony. Przesiedział w areszcie na ul.Kurkowej 9 miesięcy i 13 dni. Stracił oczywiście pracę. Jemu i jego rodzinie pomagali opozycyjni dziennikarze z Warszawy. Po kilku latach otrzymał paszport i wyjechał do RFN. Po powrocie wrócił do swojej pasji: muzyki i pisania o niej.
Dzisiejszy wyrok TK dotyczący obniżenia emerytur ubeckich, może być traktowany jak mały kroczek do przodu w rozliczeniu z przeszłością. Boli werdykt w sprawie członków WRONA, bo to oni skazali na cierpienie,prześladowania i wreszcie emigrację, wielu wspaniałych Polaków. Ten kroczek nie zastąpi nigdy deubekizacji. Oraz konieczności ukarania winnych wszystkich zbrodni komunistycznych.
Mój Tatuś ocalał, mimo kary śmierci ze słynnego Dekretu z dn.13 czerwca 1946 r. Jego przyjaciel, równie niewinny, został rozstrzelany. Obaj byli torturowani przez zbrodniarza stalinowskiego, Adama Humera. Humer został skazany na 9 lat(potem 7,5 r). Ze względu na zły stan zdrowia,przerwano wykonanie kary. Na rozprawie przeciwko niemu zeznawało niewielu świadków. Humer i jemu podobni, skutecznie uciszyli ich na zawsze. Ze względu na ich pamięć, na pamięć represji wobec własnego narodu, nie będzie nigdy wyrównania krzywd bez pełnej lustracji i dekomunizacji.
http://kalendarium.polska.pl/wydarzenia/article.htm?id=384496
http://koteusz.salon24.pl/144340,wrona-skona-raz-jeszcze
http://img367.imageshack.us/img367/797/sdanielewiczmo2.jpg
Komentarze
Pokaż komentarze (29)