PRAWDZIWE NIEPOKOJE FAŁSZYWEGO HRABIEGO

           Hrabia wstał dziś rano nieco rozwydrzony. Wypił z hrabina kawę na werandzie pałacu, spotkał się z jakimś całkiem zmanierowanym i roztrzęsionym kmiotkiem ze Szczecina, pogadał ze swoim doradcą , profesorem ruchu robotniczo –chłopskiego w dawnej rzeczpospolitej, a następnie kazał zwołać konferencję.

 

Pewien niepokój hrabiego budzą bowiem niektóre działania, które dla Polski są niekorzystne. Hrabiego niepokoi możliwość nadużywania. Hrabia jest przeciw. Hrabia jest przeciw, gdy kampania jest „na rzecz”, ale nie podoba mu się również, gdy ktoś jest „przeciw”. Hrabia wyraża więc nadzieję, że znajdzie się wyjście z tej sytuacji. Zwłaszcza, że nie mamy jeszcze do czynienia z faktami dokonanymi. Bo zdaniem hrabiego, trzeba zawsze szukać mądrych odpowiedzi na nowe wyzwania. A sam hrabia do takich mądrych przecież należy.

           

Takie oto są prawdziwe niepokoje fałszywego hrabiego.

 

Albo inaczej: takie oto są fałszywe niepokoje prawdziwego hrabiego.