Komisja Jean-Claude'a Junckera – Komisja Europejska, której pięcioletnia kadencja rozpoczęła się 1 listopada 2014.

Powołanie przewodniczącego[edytuj | edytuj kod]

W okresie poprzedzającym wybory do Parlamentu Europejskiego w 2014 główne europejskie partie polityczne postanowiły z góry podać swoich kandydatów naprzewodniczącego Komisji Europejskiej. Było to związane z przyznaniem Parlamentowi Europejskiemu nowych uprawnień zgodnie z traktatem lizbońskim, w tym właśnie kompetencji wyboru przewodniczącego KE. W skali całej Unii Europejskiej wybory wygrała Europejska Partia Ludowa (EPP), której kandydatem był Jean-Claude Juncker^[1]. 27 czerwca 2014 były premier Luksemburga został nominowany przez Radę Europejską do objęcia tego stanowiska^[2]. 15 lipca 2014 Parlament Europejski wybrał go na ten urząd^[3], powierzając mu sformowanie nowej Komisji Europejskiej.

Wybór komisarzy[edytuj | edytuj kod]

10 września 2014 Jean-Claude Juncker ogłosił oficjalnie proponowany skład oraz podział tek między komisarzy^[4]. Przed objęciem urzędu każdy z nich został przesłuchany i zaopiniowany przez właściwe komisje Parlamentu Europejskiego. W proponowanym składzie jako przedstawiciel Słowenii znalazła się ustępująca premier tego kraju, Alenka Bratušek, kandydująca na wiceprzewodniczącą KE oraz komisarz ds. unii energetycznej. 8 października 2014 jej kandydatura została wycofana z powodu sprzeciwu Parlamentu Europejskiego, a także niechęci do jej kandydatury ze strony nowego słoweńskiego rządu^[5], który rekomendował następnie kandydaturę Violety Bulc^[6]. Nowej słoweńskiej kandydatce powierzono ostatecznie tekę komisarza ds. transportu. Mający objąć to stanowisko SłowakMaroš Šefčovič otrzymał natomiast stanowiska wiceprzewodniczącego KE i komisarza ds. unii energetycznej. Tekę węgierskiego komisarza uzupełniono o kwestię sportu, natomiast odebranu mu sprawy obywatelstwa na rzecz przedstawiciela Grecji^[7].

22 października 2014 Parlament Europejski przy 423 głosach za, 209 przeciw i 67 wstrzymujących się zaaprobował nową Komisję Europejską^[8].

Skład[edytuj | edytuj kod]

imię i nazwisko[7]	państwo	stanowisko	europejska przynależność polityczna	krajowa przynależność polityczna
Jean-Claude Juncker	Luksemburg	przewodniczący	Europejska Partia Ludowa	Chrześcijańsko-Społeczna Partia Ludowa
Federica Mogherini	Włochy	wysoki przedstawiciel Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa	Partia Europejskich Socjalistów	Partia Demokratyczna
Frans Timmermans	Holandia	pierwszy wiceprzewodniczący komisarz ds. lepszej regulacji, rządów prawa i Karty Praw Podstawowych	Partia Europejskich Socjalistów	Partia Pracy
Kristalina Georgiewa	Bułgaria	wiceprzewodnicząca komisarz ds. budżetu i zasobów ludzkich	Europejska Partia Ludowa	bezpartyjna
Maroš Šefčovič	Słowacja	wiceprzewodniczący komisarz ds. unii energetycznej	Partia Europejskich Socjalistów	SMER – sociálna demokracia
Jyrki Katainen	Finlandia	wiceprzewodniczący komisarz ds. miejsc pracy, wzrostu, inwestycji i konkurencyjności	Europejska Partia Ludowa	Partia Koalicji Narodowej
Valdis Dombrovskis	Łotwa	wiceprzewodniczący komisarz. ds. euro i dialogu społecznego	Europejska Partia Ludowa	Jedność
Andrus Ansip	Estonia	wiceprzewodniczący komisarz ds. jednolitego rynku cyfrowego	Porozumienie Liberałów i Demokratów na rzecz Europy	Estońska Partia Reform
Věra Jourová	Czechy	komisarz ds. sprawiedliwości, spraw konsumenckich i równości płci	Porozumienie Liberałów i Demokratów na rzecz Europy	ANO 2011
Günther Oettinger	Niemcy	komisarz ds. gospodarki cyfrowej i społeczeństwa	Europejska Partia Ludowa	Unia Chrześcijańsko-Demokratyczna
Pierre Moscovici	Francja	komisarz ds. ekonomicznych i finansowych, podatków i ceł	Partia Europejskich Socjalistów	Partia Socjalistyczna
Marianne Thyssen	Belgia	komisarz ds. zatrudnienia, spraw społecznych, umiejętności i mobilności pracowników	Europejska Partia Ludowa	Chrześcijańscy Demokraci i Flamandowie
Corina Crețu	Rumunia	komisarz ds. polityki regionalnej	Partia Europejskich Socjalistów	Partia Socjaldemokratyczna
Johannes Hahn	Austria	komisarz ds. Europejskiej Polityki Sąsiedztwa i negocjacji akcesyjnych	Europejska Partia Ludowa	Austriacka Partia Ludowa
Dimitris Awramopulos	Grecja	komisarz ds. migracji, spraw wewnętrznych i obywatelstwa	Europejska Partia Ludowa	Nowa Demokracja
Vytenis Andriukaitis	Litwa	komisarz ds. zdrowia i bezpieczeństwa żywności	Partia Europejskich Socjalistów	Litewska Partia Socjaldemokratyczna
Jonathan Hill (lord Hill)	Wielka Brytania	komisarz ds. stabilności finansowej, usług finansowych i unii rynków kapitałowych	Europejscy Konserwatyści i Reformatorzy	Partia Konserwatywna
Elżbieta Bieńkowska	Polska	komisarz ds. rynku wewnętrznego, przemysłu, przedsiębiorczości oraz małych i średnich przedsiębiorstw	Europejska Partia Ludowa	bezpartyjna
Miguel Arias Cañete	Hiszpania	komisarz ds. działań w dziedzinie klimatu i energii	Europejska Partia Ludowa	Partia Ludowa
Neven Mimica	Chorwacja	komisarz ds. współpracy międzynarodowej i rozwoju	Partia Europejskich Socjalistów	Socjaldemokratyczna Partia Chorwacji
Margrethe Vestager	Dania	komisarz ds. konkurencji	Porozumienie Liberałów i Demokratów na rzecz Europy	Det Radikale Venstre
Violeta Bulc	Słowenia	komisarz ds. transportu	Porozumienie Liberałów i Demokratów na rzecz Europy	Partia Mira Cerara
Cecilia Malmström	Szwecja	komisarz ds. handlu	Porozumienie Liberałów i Demokratów na rzecz Europy	Ludowa Partia Liberałów
Karmenu Vella	Malta	komisarz ds. środowiska, gospodarki morskiej i rybołówstwa	Partia Europejskich Socjalistów	Partia Pracy
Tibor Navracsics	Węgry	komisarz ds. edukacji, kultury, młodzieży i sportu	Europejska Partia Ludowa	Fidesz
Carlos Moedas	Portugalia	komisarz ds. badań, nauki i innowacji	Europejska Partia Ludowa	Partia Socjaldemokratyczna
Phil Hogan	Irlandia	komisarz ds. rolnictwa i rozwoju wsi	Europejska Partia Ludowa	Fine Gael
Christos Stilianidis	Cypr	komisarz ds. pomocy humanitarnej i zarządzania kryzysowego	Europejska Partia Ludowa	Zgromadzenie Demokratyczne

جامعة الدول العربية Dżami’at ad-Duwal al-Arabijja Liga Państw Arabskich
Flaga Ligi Państw Arabskich
państwa członkowskie LPA
Język roboczy	arabski
Siedziba	Kair
Członkowie	22
Sekretarz generalny	Nabil al-Arabi
Utworzenie	22 marca 1945
Multimedia w Wikimedia Commons
Oficjalna strona organizacji

Liga Państw Arabskich (LPA, Liga Arabska; arab. جامعة الدول العربية, Dżami’at ad-Duwal al-Arabijja; ang. League of Arab States, Arab League) – organizacja międzynarodowa utworzona 22 marca 1945 w Kairze na mocy Paktu ustanawiającego Ligę Państw Arabskich przez państwa powiązane wspólnotą języka, historii, kultury i religii. Powstanie Ligi zostało poprzedzone podpisaniem przez 7 krajów założycielskich Protokołu Aleksandryjskiego na konferencji przygotowawczej wAleksandrii (25 września - 5 października 1944), której przewodniczył premier Egiptu. Obecnie jej członkami są 22 państwa oraz Organizacja Wyzwolenia Palestyny. Siedzibą LPA jest Kair (w latach 1979–1990 był nią Tunis).

Członkowie[edytuj | edytuj kod]

Członkiem Ligi Państw Arabskich może stać się każde niepodległe państwo arabskie, które podpisze Pakt. Państwo kandydujące zobowiązane jest do złożenia podania w Sekretariacie Generalnym, natomiast decyzję o przyjęciu podejmuje Rada Ligi. Pakt Ligi Państw Arabskich przewiduje możliwość wykluczenia z organizacji np. Rada uczyniła to w stosunku do Egiptu w 1979 roku po podpisaniu przez premiera Anwara Sadata porozumienia z Izraelem w Camp David. Potraktowano to jako złamanie prawa narodu palestyńskiego do samostanowienia. Istnieje również możliwość wypowiedzenia przez państwo Paktu np. Libia uczyniła to dwukrotnie.

• państwa założycielskie (22 marca 1945, oprócz Jemenu – 5 maja 1945):
  •  Arabia Saudyjska
  •  Egipt^[a]
  •  Irak
  •  Jemen
  •  Jordania^[b]
  •  Liban
  •  Syria^[c]
• późniejsi członkowie (według daty przystąpienia)
  •  Libia – 28 marca 1953^[d]
  •  Sudan – 19 stycznia 1956
  •  Maroko – 1 października 1958
  •  Tunezja – 1 października 1958
  •  Kuwejt – 20 lipca 1961
  •  Algieria – 16 sierpnia 1962
  •  Zjednoczone Emiraty Arabskie – 6 czerwca 1971
  •  Bahrajn – 11 września 1971
  •  Katar – 11 września 1971
  •  Oman – 29 września 1971
  •  Mauretania – 26 listopada 1973
  •  Somalia – 14 lutego 1974
  •  Palestyna – 9 września 1976^[e]
  •  Dżibuti – 4 września 1977
  •  Komory – 20 listopada 1993
• obserwatorzy (według daty)
  •  Erytrea – 2003
  •  Brazylia – 2003
  •  Wenezuela – 2006
  •  Indie – 2007

Cele organizacji[edytuj | edytuj kod]

Liga Państw Arabskich powstała w celu zacieśnienia współpracy politycznej, społecznej, ekonomicznej, edukacyjnej i kulturowej pomiędzy powstającymi po drugiej wojnie światowej nowymi państwami arabskimi. Przyświecała im także myśl zapewnienia równowagi politycznej (dominującą rolę miał wtedy Egipt) oraz stworzenie jednolitej siły przeciwstawnej do ruchów syjonistycznych.

Cele Ligi można podsumować następująco:

• zacieśnianie stosunków między państwami członkowskimi,
• koordynacja akcji politycznych prowadzących do ściślejszej współpracy,
• koordynacja działalności gospodarczej i kulturalnej na rzecz wszystkich Arabów.

Organy organizacji[edytuj | edytuj kod]

 

Budynek siedziby Ligi w Kairze, Egipt 2008

• Rada Ligi – organ plenarny. Działa opierając się na Regulaminie uchwalonym 13 października 1951 r. Składa się z przedstawicieli wszystkich członków. W zależności od potrzeb zbiera się na szczeblu szefów państw, szefów rządów lub ministrów spraw zagranicznych. Każdy przedstawiciel dysponuje jednym głosem. Decyzje podejmowane są jednomyślnie, w zależności od omawianego problemu, zwykłą większością głosów, większością kwalifikowaną 2/3. Rada zbiera się dwa razy do roku (w marcu i wrześniu). Ma obecnie 16 Komitetów Wyspecjalizowanych. Za najważniejszy organ Rady uznaje się Komitet Polityczny powołany w 1946 r. Rada zatwierdza też projekt budżetu i ustala składki członkowskie poszczególnych państw.
• Rada Wspólnej Obrony – założona w 1950 r., po zawarciu umowy o Wspólnej Obronie i Współpracy Gospodarczej. Celem jej powołania była próba eliminacji błędów popełnionych przez kraje arabskie w zakresie współdziałania militarnego w wojnie z Izraelem w 1948 r. Składa się ona ministrów spraw zagranicznych i ministrów obrony państw członkowskich. Podlega jej stały Komitet Wojskowy, składający się z szefów sztabów armii państw arabskich. Decyzje podejmowane w tym organie większością dwóch trzecich głosów są obowiązkowe.
• Rada Gospodarcza – Jej utworzenie przewidywał Układ o Wspólnej Obronie i Współpracy Ekonomicznej z 13 kwietnia 1950 r., który wszedł w życie 22 sierpnia 1952 r. Do powołania i usamodzielnienia się Rady Gospodarczej doszło w 1959 r. Składa się z ministrów państw członkowskich, odpowiedzialnych za sprawy gospodarcze lub ich przedstawicieli. Jej zadaniem jest stymulacja międzynarodowej współpracy gospodarczej.
• Sekretariat Główny – kieruje działalnością bieżącą Ligi. Jest głównym organem administracyjnym i finansowym Ligi. Do 1979 r. mieścił się w Kairze, a następnie został przeniesiony do Tunisu. Od 1990 r. jego siedzibą jest ponownie Kair. W ramach Sekretariatu działa kilkanaście departamentów. Budżet tworzony jest ze składek członkowskich, którymi obciąża się państwo w zależności od ich liczby ludności oraz dochodów i możliwości ludności żyjącej w danym państwie.

Sekretarze generalni[edytuj | edytuj kod]

Sekretarze generalni LPA

L.p.	Sekretarz generalny	Kraj	Kadencja
1	Abdul Rahman Azzam	Egipt	1945 - 1952
2	Abdul Khlek Hassouna	Egipt	1952 - 1972
3	Mahmoud Riyadh	Egipt	1972 - 1979
4	Chedi Klibi	Tunezja	1979 - 1990
5	Assad al-Assad	Liban	1990 - 1991
6	Ahmad Esmat Abd al Meguid	Egipt	1991 - 2001
7	Amr Mahmud Musa	Egipt	2001 - 2011
8	Nabil al-Arabi	Egipt	2011 -

Porozumienie ze Stolicą Apostolską[edytuj | edytuj kod]

Stolica Apostolska zawarła 23 kwietnia 2009 porozumienie z Ligą Arabską. Odnośne Memorandum of Understanding zostało podpisane w Watykanie przez szefa papieskiej dyplomacji, abp. Dominique’a Mambertiego oraz sekretarza generalnego Ligi, Amra Moussę. Umowa zacieśnia obustronną współpracę na szczeblu politycznym i kulturalnym, zwłaszcza w tym co dotyczy pokoju, bezpieczeństwa oraz stabilności regionalnej i międzynarodowej. Dokument zawiera propozycje dwustronnych konsultacji, także w odniesieniu do inicjatyw międzyreligijnych^[5].

POLSKIE DOŚWIADCZENIE Z MASOWĄ EMIGRACJĄ

ROK 1938 ROK POKOJU ???

ROK 1939 ROK WOJNY !!!

CZY HISTORIA MA SIĘ POWTÓRZYĆ ??????????????????????????????

http://www.zbaszyn1938.pl/zbaszyn/

W końcu października 1938 roku w wyniku akcji władz niemieckich tzw. Polenaktion z terenu III Rzeszy deportowani zostali Żydzi posiadający polskie paszporty. Brutalnie, wygnano kilkanaście tysięcy ludzi, pozwalając na zabranie ze sobą tylko niezbędnych rzeczy oraz 10 marek. Do Zbąszynia (granicznego wtedy miasteczka na zachodzie Wielkopolski) od 28 października 1938 roku dotarło około 9 tysięcy Żydów siłą przepchniętych przez granicę.

W ciągu pierwszych kilku dni w głąb Polski wyjechało około dwa tysiące ludzi. Resztę zaskoczyła decyzja władz polskich o zamknięciu miasta. Przez dziesięć miesięcy wypędzeni starali się o możliwość wjazdu na teren Polski lub możliwość emigracji do innych krajów Europy, USA czy Palestyny mając do pokonania biurokratyczną machinę ówczesnego państwa polskiego.

Władze i mieszkańcy Zbąszynia starali się stworzyć we współpracy z żydowskimi organizacjami pomocowymi zręby „normalnego życia” pomimo jawnej antysemickiej postawy władz centralnych. Ze wspomnień świadków i dokumentów wiadomo, iż społeczność miasta wchodziła w relacje z uchodźcami, ale nie ma wzmianek o konfliktach na poziomie bezpośrednich kontaktów.  

Wypędzonych zakwaterowano na terenie całego miasta, zarówno w pustym młynie, budynkach dawnych stajni wojskowych, oraz w mieszkaniach prywatnych. Utrzymanie społeczności wygnańców było finansowane przez żydowskie organizacje charytatywne.

Ostatni deportowani Żydzi opuścili Zbąszyń w przededniu II wojny światowej.
Ci którzy wybrali emigracje poza Polskę w większości ocaleli, losy innych często były tragiczne...

 

Zbaszyn 1938

 

Fragment filmu towarzyszący obchodom 70 rocznicy deportacji w 2008 r.

Opublikowany 10.11.2012

Fragmenty filmu „Do zobaczenia za rok w Jerozolimie" upamiętniającego deportacje polskich Żydów z Niemiec do Polski (do Zbąszynia -- przygranicznego miasta w Wielkopolsce) w 1938 roku. www.zbaszyn1938.pl

 

 

Tyle oficjalny przekaz a oto geneza PRELUDIUM ZAGŁADY:

 

Sao Paulo	9:18 PM (1 hour ago)
to me

 

 

 

 

 

 

 

Sao Paulo w korespondecji do mnie Albatrosa...

 

 

http://www.fzp.net.pl/ksiazki/do-zobaczenia-za-rok-w-jerozolimiedeportacje-polskich-zydow-z-niemiec-do-zbaszynia

 

JEROZOLIMIE.DEPORTACJE POLSKICH ŻYDÓW Z NIEMIEC DO ZBĄSZYNIA redakcja Izabela Skórzyńska, Wojciech Olejniczak

Przede mną leżą dwie fotografie. Na pierwszej, czarno-białej, nieco pożółkłej i sfatygowanej czasem, widać fragment dworcowego peronu, przy którym stoi pociąg towarowy a wokół porzucone bagaże. W głębi jacyś ludzie. Na drugiej, także czarno-białej, takie same wagony i kilkoro ludzi pośród „morza” walizek, tobołków, toreb. Jedna przedstawia zbąszyński dworzec roku 1938 a druga rampę Birkenau 1944…..Prolog i epilog…

Zbąszyń – Preludium Zagłady..

Od 1933 roku antysemityzm w nazistowskich Niemczech stopniowo przybierał na sile. Polityczne nieporozumienia pomiędzy III Rzeszą a Polską skutkowały w październiku  1938 roku tzw. Polenaktion, w wyniku której kilkanaście tysięcy Żydów zostało brutalnie wygnanych poza granice Rzeszy. Wydalony pozwolono zabrać ze soba zaledwie 10 marek oraz najpotrzebniejsze rzeczy. Największa rzesza Żydów została wydalona do Zbąszynia, dokąd ludzie ci dotarli piechotą 28 października 1938 roku. Polskie władze początkowo nie chciały dopuścić do obecności tylu tysięcy uchodźców. Rząd miał nadzieję, ze Żydzi zdołają wrócić do Niemiec. Wśród deportowanych był szew Sendel Grynszpan, którego syn na wieść o tragicznych wysiedleniach zastrzelił radcę ambasady niemieckiej von Ratha. Dwa dni później, w nocy 9 na 10 listopada w Monachium oraz innych miastach naziści wzięli odwet. Wobec tak dramatycznej sytuacji wydaleni Żydzi musieli pozostać w Polsce. W czasie pobytu w Zbąszyniu  wypędzeni Żydzi starali się o zgodę u władz na wjazd na teren Polski. Warunki mieszkaniowe były złe. Kwaterowano ich na ternie miasta. Największe skupisko znajdowało się w budynkach dawnych stajni wojskowych. Zarówno okoliczni mieszkańcy, jak i żydowskie organizacje charytatywne starały się pomóc w przetrwaniu wypędzonym .Polska machina urzędnicza działała bardzo wolno. Części Żydom udało się opuścić miasto w ciągu kilku dni. Wyjazdy ze Zbąszynia trwały prawie dziesięć miesięcy. Ostatni Żydzi wyjechali tuż przed wybuchem II wojny 1939 roku.

„Do zobaczenia za rok w Jerozolimie – deportacje polskich Żydów w 1938 roku z Niemiec do Zbąszynia” to dwujęzyczna (polsko-angielska) książka pod redakcją Izabeli Skórzyńskiej i Wojciecha Olejniczaka. Stanowi ona pokłosie projektu Zbąszyń 1938, który upamiętniał tamto tragiczne wydarzenie. Z okruchów wspomnień, fotografii i dokumentów narodził się projekt pamięci w postaci wystawy na dworcu w Zbąszyniu w 2008 roku. Pamięć deportowanych oraz mieszkańców Zbąszynia została udokumentowana w publikacji. Książka zawiera zarówno artykuły historyczne, jak i dokumenty, wspomnienia oraz działania upamiętniające czas przeszły  i teraźniejszy wydarzeń w Zbąszyniu. Tę niezwykła i ważną publikację wypełniają fotografie archiwalne i współczesne oraz korespondencję i dokumenty uczestników zbąszyńskiej historii 1938.

Robert Mielcarek

 

Publikacja pod redakcją Izabeli Skórzyńskiej i Wojciecha Olejniczaka

Wydawca : Fundacja Tres

Zbąszyń –Poznań 2012

Stron 216, ponad 300 fotografii i reprodukcji

http://www.zbaszyn1938.pl

 

Książka zrecenzowana dzięki uprzejmości wydawnictwa Tres.

 

http://www.dw.com/pl/niemiecka-prasa-akcja-polska-pr%C3%B3ba-generalna-masowej-deportacji/a-17180534

Niemiecka prasa: „Akcja Polska, próba generalna masowej deportacji”

Pod takim tytułem berliński „Tagesspiegel” poświęca artykuł deportacji polskich Żydów z Rzeszy w 1938 r. do Polski. Wśród deportowanych był też Marcel Reich-Ranicki.......

 

 

 

 

http://serwis.zbaszyn.pl/PL/108/1118/Sladami_Preludium_Zaglady/

 

25.04.2013

Śladami Preludium Zagłady

 

W ramach X edycji wieloletniego projektu „Pamięć dla przyszłości”, uczennice zbąszyńskiego gimnazjum: Aleksandra Szarłata, Natalia Pruszkowska, Joanna Szelzchen, Sandra Szafrańska, Daria Krop, Maja Białas wzięły udział w grze miejskiej „Śladami Preludium Zagłady”.

 

Celem projektu jest zwrócenie uwagi na żydowskie dziedzictwo w miastach i miasteczkach oraz zachęcenie szkół do twórczego wykorzystania historii miejscowej społeczności żydowskiej, a w działaniach lokalnych zachowanie pamięci wydarzeń z 1938 roku, kiedy to z hitlerowskich Niemiec wyrzucono do Polski tysiące Żydów.

 

Znaczna ich część znalazła schronienie na terenie Zbąszynia i okolic. Gra miejska dała uczniom możliwość poznania najważniejszych miejsc związanych z tym tragicznym wydarzeniem. Kolejne zadania młodzież wykonywała na: byłej granicy polsko – niemieckiej, w okolicach dworca kolejowego poznawała miejsca i historię deportowanych osób, odwiedziła miejsce dawnego młyna braci Grzybowskich, budynek dawnego miejskiego Gimnazjum, synagogi, strzelnicy i „ćwiczeni”.

 

W miejscach tych w latach 1938 – 1939 przebywało łącznie kilka tysięcy osób pochodzenia żydowskiego.

 

W czytelni szkolnej odbyła się projekcja filmu „Do zobaczenia za rok w Jerozolimie” oraz rozmowa z jego autorem p.Wojciechem Olejniczakiem.

 

Na zakończenie odbyło się bardzo ciekawe spotkanie z regionalistą Zenonem Matuszewskim, który młodzieży przedstawił ciekawo historie związaną z 1938 r. Młodzież obejrzała ciekawe zdjęcia, mapy z tego okresu.

 

Dzięki realizacji szkolnego projektu młodzież poznała historię swojego miasteczka.

 

„W październiku 1938 roku na granicy polsko-niemieckiej w Zbąszyniu znaleźli schronienie Żydzi deportowani z Rzeszy Niemieckiej. Akcja ta określana jest jako Preludium Zagłady ( Holokaustu). Miasto liczące wtedy nieco ponad 5 tys. mieszkańców przyjęło przeszło 6 tys. wypędzonych ludzi, organizując tzw. „noclegownie” między innymi w dawnych koszarach wojskowych, w holu dworcowym, w młynie braci Grzybowskich, w „Ćwiczni” (sala gimnastyczna), w dawnej strzelnicy (obecnie dom kultury), w mieszkaniach prywatnych. Zbąszyniacy starali się stworzyć wygnańcom zręby normalnego życia. Wobec wielkiej fali i radykalizacji antysemityzmu w ówczesnej Polsce jak pisze prof. J. Tomaszewski „Honor społeczeństwa polskiego ratowali mieszkańcy Zbąszynia.” Ludzie ci przebywali w mieście kilka miesięcy, a ostatni Żydzi wyjechali z miasta tuż przed wybuchem II wojny światowej. Stworzyli oni tu swoją małą społeczność organizując szkoły: talmudyczną, śpiewaczą, kursy języka jidisz i polskiego, bibliotekę, teatr, niezależną pocztę, prowadząc kursy haftu, cukiernicze, piekarskie i krawieckie. O dobrych relacjach między obu społecznościami w trakcie wielomiesięcznego pobytu Żydów świadczy fakt rozegrania meczu piłki nożnej ich klubu z miejscowym Klubem Sportowym „Obra”. Społeczność żydowska pozostawiła w Zbąszyniu znaczący, choć zapomniany ślad w życiu mieszkańców i historii miasta. Deportacja Żydów do Zbąszynia ma też bezpośredni związek z przeprowadzeniem na terenie III Rzeszy „Kryształowej Nocy” (9/10 listopada 1938 r.). Herschel Grynszpan, którego rodzice i rodzeństwo zostali wygnani z Hanoweru, przepędzeni na piechotę przez granicę, a następnie znaleźli się w Zbąszyniu, zamierzał przeprowadzonym zamachem na dyplomatę niemieckiego von Ratha (7 listopada 1938 r.), zwrócić uwagę świata na dramatyczną sytuację Żydów w Niemczech. Dokonany zamach miał tragiczne następstwa dla Żydów w postaci „Nocy kryształowej”, a potem Holokaustu.

 

W projekcie wykorzystano również opracowanie J. Tomaszewskiego „Preludium zagłady. Wygnanie polskich Żydów z Niemiec w 1938 r.”, PWN, Warszawa 1998.

 

Po powrocie do szkoły opracowano dokumentacje filmową i fotograficzną, przygotowano na I piętrze szkoły wystawę plakatów. Autorzy projektu zapraszają do obejrzenia wystawy mieszkańców Zbąszynia i wszystkich zainteresowanych. „Wielka historia” małej społeczności lokalnej jest świadectwem jej niezwykłej odwagi, poświęcenia i otwartości na drugiego człowieka.

 

Młodzież pracująca pod opieką nauczycieli historii mgr Jerzego Sikucińskiego i mgr Łukasza Pawłowskiego przygotowuje się do Ogólnopolskiego Konkursu „Poszukiwanie i upamiętnianie śladów obecności Żydów w przestrzeni lokalnej”, któremu patronujeStowarzyszenie „Dzieci Holokaustu” w Polsce, Muzeum Historii Żydów Polskich, Żydowski Instytut Historyczny im. Emanuela Ringelbluma.

 

(Informacja: Gimnazjum w Zbąszyniu)

 

 

http://blogmedia24.pl/node/65254

 

Czyżby Hitler był w 1938 roku normalnym politykiem?

 

elig, ndz., 27/10/2013 - 18:35

W piątek 25.10.2013 byłam na spotkaniu autorskim Marcina Wolskiego /opisałam je /http://naszeblogi.pl/41848-marcin-wolski-nowa-ksiegarnia-gp-i-film-na-pa... //. Zapytałam go: "jak byłby możliwy sojusz z Hitlerem, skoro był on przecież wariatem?", nawiązując do książek Wolskiego "Wallenrod" i "Mocarstwo". Pisarz odparł, że w 1938 r. szaleństwo Hitlera nie było jeszcze tak widoczne, nie popełnił on swych zbrodni, a nawet uprawiał "koronkową dyplomację". Czyżby?

Tak się złożyło, że następnegp dnia, w sobotę, przeczytałam w "PlusMinus", weekendowym dodatku do "Rzeczpospolitej" /26-27.10.2013/ artykuł "Polenaktion, zapomniany wstyd" /fragment - /http://www.rp.pl/artykul/1059953.html //. Autorem jego jest dr Mikołaj Mirowski, historyk z Centrum Dialogu im. Marka Edelmana.

Zgodnie ze zwyczajami tego środowiska dr Mirowski stara się obarczyć przynajmniej częścią winy za opisywane wydarzenia polskie władze i endecję /która w Polsce NIE rządziła/. Jego publikacja nie jest więc przesadnie wiarygodna, ale kilku ciekawych rzeczy dowiedzieć się z niej można.

Chodzi tu o podjętą w październiku 1938 roku przez hitlerowców tzw. "Polenaktion", czyli deportację z Niemiec Żydów posiadających polskie paszporty. Jak pisze Mirowski:

"Przodkowie Żydów deportowanych z III Rzeszy przybyli do Prus z zaboru rosyjskiego na przełomie XIX i XX wieku. Byli poddanymi cara. Wraz z odzyskaniem niepodległości przez Polskę w 1918 r. automatycznie stali się obywatelami polskimi. (...) W spisie powszechnym z 1933 r. około "38900 osób wyznania mojżeszowego, urodzonych w Niemczech miało obywatelstwo innego panstwa".".

Według Wikipedii / http://pl.wikipedia.org/wiki/Polenaktion /:

"26 października 1938 roku szef służby bezpieczeństwa Rzeszy, Reinhard Heydrich, ogłosił rozporządzenie o natychmiastowym wydaleniu z Niemiec wszystkich polskich Żydów. Rozporządzenie to obejmowało także tych Żydów, którzy nie utrzymywali z Polską już żadnych kontaktów. Polenaktion przebiegała w następujący sposób: funkcjonariusze nazistowskiej policji dostarczali Żydom nakaz deportacji, po czym (nie pozwalając im wziąć ze sobą nawet najpotrzebniejszych rzeczy) dostarczali na stacje kolejowe. Stamtąd w zaplombowanych pociągach przewożono ich do granicy z Polską. W nocy z 27 na 28 października na granicznych stacjach w Zbąszynku, Bytomiu, pod Chojnicami i Wschową znalazło się kilka tysięcy Żydów, których Niemcy „przepchnęły” siłą do Polski.".

Mirowski pisze o tym nieco inaczej:

"Szef SS i gestapo Heinrich Himmler natychmiast wydał sformułowany juz wcześniej rozkaz kategorycznego wydalenia polskich Żydów niezależnie od reakcji Warszawy. Warto dodać, że listy deportacyjne na potrzeby "akcji polskiej" niemiecka policja miała przygotowane juz od dłuższego czasu.".

Ta deportacja była całkowitym zaskoczeniem dla strony polskiej. Szczególnie dramatyczna sytuacja powstala w przygranicznym pięciotysięcznym Zbąszyniu, w którym zjawiło się nagle ponad 9 tysiecy uchodźców, przygnanych przez Niemców /z ponad 17 tys. ogółem/. Mimo swych uprzedzeń dr. Mikołaj Mirowski musiał przyznać, że:

" Wbrew utartym liniom politycznego podziału w Zbąszyniu, zdominowanym i rzadzonym przez przedstawicieli Narodowej Demokracji mieszkańcy odnosili się do ofiar "akcji polskiej" serdecznie.".

Istnieje też bezpośredni zwiazek między tymu deportacjami, a "Nocą Kryształową" z listopada 1938. Gdy Henryk Grynszpan dowiedział się, że jego rodzinę wygnano z Niemiec, poszedł do niemieckiego poselstwa w Paryżu i zabił sekretarza Ernsta vom Ratha. To morderstwo stalo się pretekstem do rozpętania pgromów Żydów podczas "Nocy Kryształowej".

Jedynym powodem "Polenaktion" oraz "Nocy Kryształowej" była antysemicka obsesja Hitlera. Co wiecej ujawnił on przy okazji swój prawdziwy stosunek do Polski i Polaków. Polskie władze nie zostały nawet powiadomione o zamiarze przeprowadzenia deportacji, a Himmler oświadczył, że będzie działał niezależnie od reakcji Warszawy. Niemcy nie uznawały Polski za partnera z którym trzeba się liczyć.

Widać więc, że wbrew temu, co sądzi Marcin Wolski, Hitler już w 1938 roku był szaleńcem kierującym się przede wszystkim swoimi obsesjami, a Polska nie była przez niego uważana za partnera. Sojusz polsko-niemiecki nie był możliwy.

• elig - blog
• Zaloguj się lub utwórz konto, by odpowiadać

Etykietowanie: 

• Adolf Hitler
•  
• Marcin Wolski
•  
• polenaktion
•  
• Zbąszyń

4 komentarze

1. @elig

Maryla, ndz., 27/10/2013 - 18:45

Hitler był tak samo normalnym politykiem, jak dr Mikołaj Mirowski normalnym historykiem. 
Historie pisza zwycięzcy i ich propagandyści.

 Deutsche Welle

 Tekst z założeniem - Wzrost antysemityzmu po śmierci Piłsudskiego
(..)

"Polenaktion - Akcja Polska

W odpowiedzi szef SS Heinrich Himmler zarządził 26 października przeprowadzenie Akcji Polska (Polenaktion). Wszyscy polscy Żydzi mieli być aresztowani i przewiezieni do polskiej granicy. "Odbyło się to we współpracy z policją, z SS, z Koleją Niemieckiej Rzeszy, korpusem dyplomatycznym oraz urzędami finansowymi - akcja ta stała się wzorem późniejszych deportacji" - konstatuje "Der Tagesspiegel".

Zaczęto ją 27 października na zachodzie Niemiec, a dzień później objęła cały kraj. Deportowani mieli prawo zabrać z sobą 10 reichsmark i bagaż podręczny. "Wiele osób wyrwanych w środku nocy z łóżka zdołało tylko zarzucić na siebie płaszcz" - pisze gazeta. W niektórych dzielnicach Berlina i innych miast deportowano najpierw tylko mężczyzn, zakładając, że pójdą za nimi kobiety i dzieci. "W Berlinie i Lipsku setkom ostrzeżonych wcześniej Żydów udało się znaleźć schronienie w polskich konsulatach. Innych transportowano w zaplombowanych wagonach do polskiej granicy. Tych z południa Niemiec dowieziono do Bytomia, tych z północy do Zbąszynia" - pisze dziennik.

Opisując warunki transportu, dziennik opiera się na wspomnieniach zmarłego niedawno Marcela Reicha-Ranickiego, którego zdaniem "w porównaniu do tego, co się działo później, były one jeszcze ludzkie, bez mała luksusowe".

Obóz w Zbąszyniu

Zupełnie inaczej wyglądała sytuacja na granicy. W Zbąszyniu przebywało od października 1938 do 1 września 1939 r. 9 tys. osób w obozopodobnych, bardzo trudnych warunkach. Ulokowani zostali w pustych barakach wojskowych lub stajniach, bez wody i ogrzewania. Kilka dni później żydowskim organizacjom udało się stworzyć w miarę funkcjonującą infrastrukturę. W obozie zorganizowano szkołę, kursy języka polskiego, warsztaty i kuchnię obozową, co nieco ułatwiło internowanym życie. "Trzeba podkreślić, że polska ludność Zbąszynia zachowywała się w przeciwieństwie do państwowych służb bardzo solidarnie i była gotowa do pomocy" - konstatuje "Der Tagesspiegel" i dodaje, że wielu Żydom udało się przedostać później do krewnych w Polsce albo po zdobyciu wiz, organizowanych przede wszystkim dla dzieci, wyjechać do Anglii czy krajów skandynawskich.

"Również Marcelowi Reich-Ranickiemu udał się wyjazd do Warszawy, ale nadziejom na godne życie położył kres atak hitlerowskich Niemiec na Polskę i bezwzględne prześladowania Żydów. W listopadzie 1940 r. Reich-Ranicki wraz z żoną Tosią musiał przenieść się do warszawskiego getta. Małżeństwo należało do nielicznych osób w Polsce, które przeżyły Holokaust. Większość z ich rodziny wymordowano" - przypomina berliński dziennik. Podobny los spotkał większość deportowanych w ramach " Akcji Polska".

"Niemcy są dłużni pamięć tym wszystkim, którzy jako polscy obywatele głęboko byli zakorzenieni w niemieckim społeczeństwie" - podsumowuje "Der Tagesspiegel".
(...)


http://www.tokfm.pl/Tokfm/1,103086,14835601,_Akcja_Polska__czyli_zapowie...


Polecam Intelligenzaktion, Flurbereiningung, Direkteaktion Pana Michała.


 

Do Pani Maryli

Michał St. de Z..., czw., 24/10/2013 - 19:29

Szanowna Pani Marylo,

Kilka lat temu poznałem inżyniera w wieku no powiedzmy 10 lat
młodszego. Pochodził z okolic Nowego Tomyśla, więc o rzut beretem od
dawnych stacji granicznych Zbąszyń i Zbąszynek

To on mi opowiadał, że rząd II Rzeczypospolitej stworzył luksusowe warunki Żydom, przerzucanym na stronę polską przez Niemców.

Mój ojciec opowiadał mi, że żydzi niemieccy, których Niemcy wyrzucili do Polski, dostali polskie papiery.

Do wojny mój ojciec był posłem i etatowym doradca premiera. Mówił mi, że
posłowie chłopscy buntowali się przeciwko przywilejom dla Żydów
wyrzucanych z Niemiec.

Dziś nam za to odpłacają.

Ukłony moje najniższe

 

Maryla

------------------------------------------------------

Stowarzyszenie Blogmedia24.pl

- konto bankowe

• Zaloguj się lub utwórz konto, by odpowiadać

2. @Maryla

elig, ndz., 27/10/2013 - 22:47

Mirowski też przyznaje, że deportowani zostali dobrze przyjęci.

• Zaloguj się lub utwórz konto, by odpowiadać

3. Najzabawniejsze jest to, że H.Himmler był żydem, Heydrich zaś

Joanna K., ndz., 27/10/2013 - 23:07

prawie: " Jedna z najbardziej złowieszczych postaci - Reinhard Heydrich, szef RSHA, organizacji kontrolującej gestapo, policję kryminalną, wywiad i kontrwywiad. Jego babka miała wyjść za Żyda już po przyjściu na świat ojca przyszłego szefa RSHA, ale koledzy bili małego Reinharda, wymyślając mu od Żydów. To właśnie Heydrich zorganizował w styczniu 1942 r. konferencję w Wansee, poświęconą-ostatecznemu rozwiązaniu kwestii żydowskiej. Opowiadano, że po pijanemu zdarzało mu się strzelać do swojego odbicia w lustrze, krzycząc: Paskudny Żyd!"
http://www.upadeknarodu.cba.pl/jew5.html

Są w życiu rzeczy ważniejsze, niż samo życie.

                              /-/ J.Piłsudski

• Zaloguj się lub utwórz konto, by odpowiadać

4. @elig

Maryla, ndz., 27/10/2013 - 23:52

MY GRZESZNI CIEBIE BOGA PROSIMY

JEZUSIE CHRYSTUSIE

ZACHOWAJ CHRZEŚCIJAŃSTWO W RZECZYPOSPOLITEJ I EUROPIE.

Shocking Video Of ISIS Drowning People In Cages

New ISIS Video Shows 'Spies' Drowned in Cage, Blown Up

heavy.com/.../isis-islamic-state-executes-drowns-in-cage-blows-up-spies-...

 

•  

Jun 23, 2015 - A brutal new ISISvideo shows the executions of men accused by the terror group of being spies. They are blown up and drowned in a cage.

‎WATCH: ISIS Crucifies Alleged ... - ‎PHOTOS - ‎WATCH: Tunisia Tourist Hotel ... - ‎ISIS

Shocking Video Of ISIS Drowning People In Cages - YouTube

▶ 1:54

www.youtube.com/watch?v=GlIplhkeQrw

Jun 24, 2015 - Uploaded by InformOverload

Videos are being posted of the shocking execution methods being used by The Islamic State Terrorist Group ...

LEAKED VIDEO: ISIS Puts Innocent People In A Giant Cage ...

shoebat.com › Featured › General

 

•  

Jun 23, 2015 - LEAKED VIDEO: ISIS Puts Innocent People In A Giant Cage, Locks Them Inside, Sinks Them Into A Pool And Drowns Them To Death.

HORRIBLY BRUTAL VIDEO: ISIS drowns men in swimming ...

therightscoop.com/horribly-brutal-video-isis-drowns-men-in-swimming-...

 

•  

Jun 23, 2015 - Another video has emerged today from ISIS that is so horrifying that even the Daily Mail refrained from posting certain photos from the video, ...

ISIS video shows caged prisoners drowned, shot with an ...

www.dailymail.co.uk/.../Sickening-new-ISIS-video-shows-caged-prisoners-...

Jun 23, 2015 - Sickening new ISIS video shows caged prisoners lowered into a swimming pool and drowned, shot with an RPG and blown up with ...

Graphic Execution Video Shows ISIS Drowning, Immolating ...

gawker.com/graphic-execution-video-shows-isis-drowning-immolating-...

 

•  

This morning, ISIS released a gruesome new video showing the execution of 16 prisoners. Five of the prisoners were filmed as they slowly drowned inside a ...

ISIS Video with Three Groups of Captives Executed by ...

www.bestgore.com/.../isis-video-three-group-captive-execution-exceptio...

 

•  

Jun 23, 2015 - bestgore isis women headcut; bestgore isis drowning; Beslgore com; gore videos woman; the best gore isis; isis bomb wire execution; best ...

MUSLIM BARBARIANS of the Islamic State (ISIS) stoop to a ...

www.barenakedislam.com/.../muslim-barbarians-of-the-islamic-state-isis-...

 

•  

Jun 23, 2015 - ISIS drowns spies in a cage Uploaded By therightscoop ..... Show us avideo of someone besides Muslims drowning people and filming it.

ISIS brutally execute prisoners by drowning in cage and ...

www.mirror.co.uk › News › World news › ISIS

Jun 23, 2015 - Sickening new isis video when they drown and blow up hostages. Caged: The prisoners awaited death as they were locked behind bars in the ...

ISIS drowns, decapitates 'spies' in brutal new video - Al ...

english.alarabiya.net/.../ISIS-drowns-decapitates-spies-in-brutal-new-vide...

 

•  

Jun 23, 2015 - An Islamic State of Iraq and Syria (ISIS) group video released Tuesday showed the militants murdering 16 men by drowning them in a cage, ...