Roman Polanski roku 1977 czyli "Zemsta wampira"

Wszyscy napisali juz o Romanie Polanskim, troche sie spozniam, przepraszam.

Jaki jest - a przede wszystkim byl - artysta Roman Polanski wie kazdy, kto czytywal polskie ksiazki. Jak na ten przyklad Zygmunta Kaluzynskiego, opisujacego wizyte w Paryzu u wielkiego rezysera.

Ale jeszcze lepiej siegac po ksiazki osob rezyserowi i jego filmom mniej zyczliwych, a nawet wprost nieprzyjaznych. Czytac oczywiscie z rezerwa, jak teczke "Delegata", ale czytac, bo a nuz...

I tak w roku 1977 ukazala sie niewielka ksiazeczka z serii "Labirynt" pod tytulem "Zemsta wampira" (nb. do kupienia na Allegro za grosze jest dzisiaj 10 egzemplarzy).
Ksiazke wydalo w niezlym nakladzie 120 tysiecy egzemplarzy Wydawnictwo MON. Autor Andrzej Boguslawski, blizej mi nieznany.


(zdjecie z Klubu MOrd, o ktorym za pare dni szerzej)

Ksiazka jest o "światowej sławy reżyserze polskiego pochodzenia - Leśniewskim...
Autor od początku nie bawi się w żadne zagadki, od razu dając znać, że tajemniczy reżyser to  Roman Polański. Leśniewski–Polański mieszka we Francji, jest niski i bardzo energiczny, a z wyglądu ma przypominać „potargane pisklę sowy”.  Wszystkie filmy Leśniewskiego noszą przekręcone tytuły dzieł Polańskiego: Córka Diabła (Dziecko Rosemary), Obrzydzenie (Wstręt), Pułapka (Matnia), Tajemniczy sublokator (Lokator) etc.

Bogusławski twórczo modyfikuje dramatyczny życiorys Polańskiego, składając razem co bardziej niemiłe epizody i dodając sporo od siebie.  Z rozpędu pomawia jego ojca o udział w aferach gospodarczych, a jego samego o współudział w zbiorowym gwałcie na swojej byłej dziewczynie."

Prosze bardzo - zmyslony przez wiadome sily zbiorowy gwalt, jeszcze przed wydarzeniami w USA. Czyzby bezpieka rok pozniej tez maczala w sprawie swoje paluchy?
Cytowalem z recenzji ksiazki w Klubie MOrd autorstwa Pawla Dunskiego:
klubmord.com/Recenzje/boguslawski-andrzej-zemsta-wampira.html 

I dalej: "Książka ma wiele walorów poznawczych i na początku zupełnie przyjemnie się ją czyta.
Widać, że autor uczciwie przekartkował kilka leksykonów kina i gęsto sypie nazwiskami i tytułami horrorów, co dla miłośnika gatunku jest bardzo miłe. 
Niestety początkową radość z lektury psują natrętne wstawki o knowaniach BND i CIA. 
Natomiast końcówka to już zupełna porażka. Do akcji wkraczają wtedy dyżurni SS-mani, najemnicy z RPA, a nawet „szef służby bezpieczeństwa Radia Wolna Europa”, który tylko „zaciera ręce z uciechy”.

Dalsza recenzje tejze ksiazki mozna znalezc w ksiazce Stanislawa Baranczaka "Ksiazki najgorsze". Nie mam w tej chwili pod reka, to nie moge zeskanowac. Dokleje kiedys, bo mistrzowskie.

Wszystkich zachecam do kupienia i przeczytania "Zemsty wampira"!
Bardzo na czasie.