Życie po życiu...

Bywa tak, że czasami sława przychodzi dopiero po śmierci. Tak było z Vincentem Van Goghem, który umierał w nędzy. Przykładów takich można by było podać wiele. Dziś chciałbym napisać o Evie Cassidy, która za życia była praktycznie nieznana.

Chociaż posiadała możliwości wokalne sprawdzone w szerokim repertuarze (jazz, blues, folk, gospel, country i pop), przez całe życie nie była szerzej znana poza okolicami Waszyngtonu.

Urodziła się 2 lutego 1963 w Oxon Hill w stanie Maryland,

a zmarła 2 listopada 1996 w miejscowości Bowie w stanie Maryland na raka.

W wieku 18 lat Cassidy zaczęła karierę profesjonalną występując z zespołem o nazwie Easy Street z okolic Waszyngtonu. Zespół występował w różnych miejscach. Na weselach, przyjęciach i w pubach.

W 1986, wieloletni przyjaciel Dave Lourim przekonał Cassidy do nagrania partii wokalnych dla jego pop-rockowej grupy Method Actor (utwory z tej sesji nagraniowej zostały wydane dopiero w 2002).

W studiu poznała basistę i producenta dźwięku Chrisa Biondo, który zachęcił ją do zajęcia się śpiewaniem i pomógł jej znaleźć pracę w chórkach różnych wykonawców. W 1990 Biondo udało się przekonać Cassidy, by utworzyć kwintet Eva Cassidy Band i zespół ten zaczął występy w okolicach Waszyngtonu.

Mimo problemów Evy Cassidy z występami przed publicznością zespół ten zaczął zdobywać w okolicy coraz szerszą grupę fanów.

W 1992 Biondo przedstawił nagrania demo Evy Cassidy znanemu wokaliście jazzowemu i bluesowemu Chuckowi Brownowi. W wyniku tego powstało pierwsze komercyjne nagranie tej piosenkarki, wspólny album pt. The Other Side, na którym Cassidy wykonywała standardy takie jak "Fever", "God Bless the Child" (Billie Holiday), a także wybitną interpretację utworu "Somewhere Over the Rainbow".

Od tego czasu Cassidy zaczęły interesować się różne wytwórnie płytowe, lecz wymagało to zawężenia repertuaru do jednego gatunku muzycznego np. pop lub jazz, na co wokalistka się nie zgadzała.

W styczniu 1996 Cassidy nagrała album koncertowy "Live at Blues Alley", który zebrał pochlebne recenzje. Jednak Cassidy nie była zadowolona z tego nagrania i rozpoczęła nagrywanie albumu studyjnego, który ostatecznie został wydany w 1997 (po jej śmierci) pod tytułem Eva By Heart.

Latem 1996 r. Cassidy wyjechała do Annapolis i pracowała tworząc malowidła ścienne dla szkół podstawowych. Stan jej zdrowia zaczął się gwałtownie pogarszać.

Była wokalistką niezwykłą. Na szczególną uwagę zasługują jej własne interpretacje znanych standardów.

Zachorowała w roku 1993. Jak napisałem, jej stan zdrowia szybko się pogarszał i we wrześniu 1996 roku, poruszając się z pomocą sprzętu rehabilitacyjnego dała ostatni koncert-benefis dla grupy przyjaciół i wielbicieli jej talentu. Podczas tego koncertu zaśpiewała utwór "What a Wonderful World". Zmarła w listopadzie.

W marcu 2001 w amerykańskiej stacji telewizyjnej ABC w programie "Nightline" pokazano udany film dokumentalny o Evie Cassidy, podobnie brytyjska ITV pokazała ten film w programie "Tonight with Trevor McDonald" w maju 2001.

Amerykańska łyżwiarka figurowa Michelle Kwan przedstawiła muzykę Evy Cassidy (utwór Fields of Gold) publiczności podczas występów pokazowych w czasie Zimowych Igrzysk Olimpijskich w roku 2002.

W 2003 American Tune stał się trzecią z kolei płytą Evy Cassidy, która dotarła do pierwszego miejsca na liście najlepiej sprzedających się albumów w Wielkiej Brytanii. Dotąd nie osiągnął tego pośmiertnie żaden inny wykonawca, nawet Elvis Presley.