Nie Polak! Peruwiańczyk!

 

Nie Polak! Peruwiańczyk!       

           To chyba jednak nie było tak wielkim zaskoczeniem jak te ostatnio przyznawane  Noble!  Na przykład za zasługi w niszczeniu świata chrześcijańskich wartości.  Peruwiańczyk Mario Vargas Llosa już od lat był poważnym kandydatem do Nobla! Choć gdybym to ja go przyznawał, nagroda powędrowałaby do Zagajewskiego. I to nie dlatego, żem Polak!

           Kim jest Mario Vargas Llosa?   Warto chyba przybliżyć jego postać, bo rozmawiam z ludźmi i słyszę, że nieznany. Oto krótka notka biograficzna  i bibliografia Llosy!

          ,,Urodził się w Arequipie, jednym z większych miast Peru, w zamożnej i wpływowej rodzinie dyplomatów i intelektualistów. Wychowaniem zajmowały się matka i despotyczna babka, trzymająca rodzinę za twarz. Po okresie krótkiego pobytu z rodziną na północy Peru, zamieszkał w stolicy, w Limie. Tam uczył się w wojskowej szkole średniej, z której po dwóch latach przeniósł się do Colegio Nacional San Miguel de Piura. Zanim wstąpił na studia przeżył okres młodzieńczego buntu - rodzina nalegała, aby kontynuował tradycje i poszedł na prawo, Mario zaś bardzo chciał studiować literaturę. Co więcej, w 1955 r. wywołał wielki skandal biorąc potajemny ślub z Julią Urquidi, swoją ponad trzydziestoletnią, rozwiedzioną ciotką. Warto dodać, że w Peru pełnoletność osiąga się w  wieku 21 lat ...

           W 1959 Llosa wraz z żoną przeniósł się do Paryża gdzie pracował jako nauczyciel hiszpańskiego. W 1964rozwiódł się z Julią i ożenił się po raz drugi, z Patricią Llosa. Z drugą żoną miał troje dzieci: syna Alvaro, pisarza, drugiego syna Gonzalo oraz córkę Morganę, . W 1966 przeniósł się do Londynu, gdzie zaczął wykładać literaturę iberoamerykańską. W całym okresie swej emigracji pisał powieści, przynoszące mu światową sławę. Już był nominowany do Nobla. Przegrał z Szymborską

                Interesował się wielką polityką. W 1990  kandydował w wyborach na prezydenta Peru z ramienia partii liberalnej."

                                                                                                                                      (Wikipedia i inne źródła)

Bibliografia Mario Vargasa Llosy

Powieści i zbiory opowiadań

        1959 Los jefes – Wyzwanie

          1963 La ciudad y los perros –Miasto i psy – chyba najlepsza książka Llosy.

         1966  La casa verde – Zielony dom

         1967Los cachorros – Szczeniaki

         1969Conversación en La Catedral – Rozmowa w katedrze

         1973Pantaleón y las visitadoras – Pantaleon  i wizytantki

         1977  La tía Julia y el escribidor – Ciotka Julia I skryba

         1981  La guerra del fin del mundo – Wojna końca światów

          1984 Historia de Mayta – Historia Aleandra Mayty

         1986  Quién mató a Palomino Molero? – Kto zabił Palomina Molero?

         1987  El hablador – Gawędziarz

         1988 Elogio de la madastra – Pochwała macochy

         1993 Lituma en los Andes – Lituma w Andach

          1997Los cuadernos de don Rigoberto – Zeszyty  don Rigoberta

          2000La fiesta del Chivo – Świeto kozła

          2003 El paraíso en la otra esquina – Raj tuż za rogiem

          2006  Travesuras de la niña mala – Szelmowstwa niegrzecznej dziewczynki

Nobel dla Llosy to informacja dnia!  A czy warto go czytać,  osądźcie jednak sami!