Dla kogoś kto pisze wiersze nie jest obojętne,
Że te wiersze są czytane, bywa że i chętnie…
Wiem to… nawet jestem szczerze faktem ubawiona,
Czytając, że ktoś o sobie pisze, że jest… „wrona”… :)))
Tak więc wyznam osiągnęłam cel swój zamierzony,
Dziś w spokoju pozostawię i srokę i wrony,
To wystarczy mi na razie… już mnie temat nudzi,
Licząc, że emocje owych przerwa ta ostudzi…
Niech wygładzą nastroszone z oburzenia pióra,
Niech przestaną roztrząsywać, jaki ptak jest która,
Niech się cieszą, że w poezji mają swoją niszę,
Choć niepiękne są to ptaki, ale o tym ciszej…
Lubię ptakom zdjęcia robić, stąd nie obiecuję,
Że i fajnych fotek wronom zrobić nie spróbuję.
Do tematu bowiem ptaków nie brak mi słabości,
Pewnie więc jeszcze ten temat na blogu zagości… ;)
Komentarze
Pokaż komentarze (6)