Zdecydowałem się na polemikę z Adamem Sawskim, uznając że mimo wartości idei które zaprezentował w swoim artykule zniknęły pewne aspekty tematu, który jest zbyt złożony, by opisać go w jednym tekście.
Drogi Adamie, słusznie piszesz że znaczenie największe ma stan w jakim znajduje się społeczeństwo. Chciałbym byś jednak spojrzał na zagadnienie sprawy tzw. "patriotyzmu" od trochę innej strony. Ulotka z 1920 r. wydana przez byłych oficerów armii Piłsudskiego nawróconych na poglądy polonii rewolucyjnej w Rosji Radzieckiej zaczynała się od słów:"My rewolucyjni niepodległościowcy." Zwróć uwagę na poglądy Lenina, który pisał , że naród który miał na koncie uciskanie innych mniejszych narodów powinien odnosić się z ogromną delikatnością wobec tych narodów.
Lenin wolny był od nacjonalizmu i szowinizmu, równocześnie popierając prawo narodów do samostanowienia o swym losie .
Z kolei dyskusja Gomułki z frakcją Bermana , zawierająca jakkolwiek niesłuszną krytykę programu SDKPiL wcale nie wykluczającego powstania w sprzyjających okolicznościach socjalistycznej ojczyzny, była swego rodzaju tematem zastępczym. Gomułka chciał w ten sposób korzystając z zawoalowanej formy zaatakować stalinowski program tworzenia państw buforowych podporządkowanych Moskwie- a w tym już trudno mu nie przyznać racji.
Mogę nie tylko polecić Ci lekturę mojej książki "Julian Marchlewski bohater czy zdrajca", ale także "Narodowe i rewolucyjne" Marcina Kuli pokazujące że niekiedy tendencje te przeplatały się i nie mogły bez siebie funkcjonować. Złożoność i delikatność sprawy pokaże Ci to co możesz sobie wyobrazić- oto jakiś człowiek- obojętne z jakiej partii czy opcji się wywodzi zaczyna znieważać flagę narodową Kuby czy Wenezueli- czy jest Ci miło patrzeć na coś takiego?
Byłem dziś na premierze filmu pana którego Ty być może uważasz za narodowca- lecz on sam określa się jako osoba o poglądach radykalnie lewicowych i chętnie ocaliłbym lewicowe wartości z jego filmu tak by każdy mógł poszerzyć horyzont. Nie mówię Adamie, że należy przyklasnąć całemu blichtrowi. Sądzę nawet że dopóki mamy obecny układ stosunków społecznych trudno identyfikować się ze sloganami państwa które jest jedynie aparatem ucisku i wyzysku, a do tego zniekształca i kompromituje ideę ojczyzny, posługując się nią instrumentalnie, tworząc przy tym nadbudowę w formie sloganów i obrzydliwej famfaronady.
Namacalnym tego dowodem jest uczynienie z daty rocznicy bitwy nad Wisłą święta państwowego, bez wspomnienia, że Piłsudski wywołał wojnę z młodym państwem Rad w 1920 r. i ile wtedy krwi czewonoarmistów w sporej części Polaków i innych polskich komunistów bestialsko wówczas rozstrzeliwanych wsiąkło w polską ziemię. Nie identyfikuję się z tym krwawym świętem.
Nie wspomina się też wtedy roli Tymczasowego Komitetu Rewolucyjnego Polski -Marchlewskiego, Kona i Dzierżyńskiego w tworzeniu trzeciej drogi nie polegającej ani na podporządkowaniu Polski lokalnym watażkom z Armii Czerwonej już wprowadzającym wbrew dyrektywom Lenina swoje porządki, ani na zachowaniu ówczesnego opresyjnego reżimu Piłsudskiego, który przybyli obalić- zamiast tego nikczemnie propaganda nazywa tych ludzi zdrajcami. Dlatego nie myśl że w pewnym stopniu nie rozumiem Twej postawy- ale jest ona źle sformułowana- w praktyce jak mniemam, chodzi Ci o to by nie było różnic pomiędzy narodami, równych i równiejszych podmiotów narodowych,usztywnionych granic stanowiących bariery pomiędzy ludźmi .Jest to piękne i słuszne, lecz kształt tego hasła dużo czytelniej brzmi w formie- jestem internacjonalistą, nie uznającym sztucznych barier pomiędzy ludźmi różnych krajów,kultur, ras i wyznań ( w tym bezwyznaniowych),przeciwnikiem nacjonalizmu ( tu polecam ekranizację "Przedwiośnia " Bajona,szczególnie wypowiedź Antoniego Lulka do głównego bohatera:"Ja zwalczam polski nacjonalizm").
Przypominam także wspomnienie socjalisty Leona Berensona pracownika ambasady polskiej w Moskwie w l.20stych. Pamiętał on dobrze swe zdziwienie gdy już po wojnie 1920 r. dostrzegł wybitnego internacjonalistę Feliksa Kona spacerującego w tą i z powrotem wokół budynku- nagle Kon wszedł. Osłupiały Berenson wybełkotał : Co wy tu robicie?- Kon odparł: Pomimo wszystko, to także moja ambasada.
Jeżeli unikamy precyzji zaprzeczamy tym spośród rewolucyjnych tradycji, które nie dają się ująć w żaden schemat, a istota sprawy jest zaciemniona dla odbiorców, nie posiadających aparatu krytycznego pozwalającego im dostrzec i właściwie ocenić treść, którą chciałeś się z nimi podzielić, co może służyć różnym nadbudowanym teoriom nie mającym pokrycia w rzeczywistości, które miast poszerzać horyzonty, będą służyły tylko zastępowaniu jednych sztucznych barier innymi.
Komentarze
Pokaż komentarze (2)