Życie Na Podsłuchu

Nieczęsto oglądam filmy, ale tak się złożyło, że przed chwilą skończyliśmy oglądanie następnego filmu - Życie na podsłuchu (Das Leben Der Anderen).

„We wczesnych latach 80. znany dramaturg Georg Dreyman wraz ze swoją partnerką - Christą Marią Sieland - popularną aktorką tworzyli parę intelektualistów - gwiazd w socjalistycznym NRD. Jednak ich poglądy i styl życia nie zawsze zgadzały się z doktryną partii. W domu podejrzanego o nielojalność wobec Niemieckiej Socjalistycznej Partii Jedności Dreymana, założony zostaje podsłuch. Śledztwo prowadzi bezlitosny kapitan Stasi Gerd Wiesler. W miarę jak Wiesler coraz lepiej poznaje sekrety swoich ofiar, ich życia zaczyna coraz go coraz bardziej fascynować i wciągać. ... „

 

 

Film został nagrodzony aż siedmioma Niemieckimi Nagrodami Filmowymi, w tym za najlepszy film, reżyserię, scenariusz i aktora oraz czterema Bavarian Film Awards . Zwycięzca European Film Awards 2006.

Film polecił mi mój przyjaciel, matematyk i filozof. On oglądał w wersji francuskiej, my obejrzeliśmy film w wersji angielskiej (tzn. z angielskimi podtytułami, bo dialog jest niemiecki). Zrobiony świetnie a ja, jako, że jestem sentymentalny, na końcu miałem łzy w oczach. Moja Żona powiedziała na końcu: „w jakim świecie przyszło nam żyć ...”

Ano przyszło. I to co pokazano w filmie bynajmniej nie należy do przeszłości, choć wielu chciałoby WIERZYĆ, że to przeszłość. Za ileś tamlat  może się okazać się, że inne „służby” robią dziś podobną robotę jak kiedyś robiło to STAZI - tyle, że korzystaja także z doświadczeń służb byłego NRD. Ludzie dziś przeżywają podobne tragedie, prawda się nie liczy, ludzie są strachliwi i przekupni.

Wszak, jak pokazuje film, nie wszyscy. Są, nieliczne co prawda, wyjątki. I to jest podobnie jak z „wiedzą” - o czym dyskutowaliśmy w poprzedniej noce o „porwaniach”. Najlepiej ujmuje to to Mencius: „Ci co idą za tym, co w nich jest wielkie, stają się wielkimi ludźmi. Ci, co idą za tym, co jest w nich małe, zostają małymi ludźmi”.

Czy zauważyliście, że zmieniłem, jakiś tydzień temu, moje motta po prawej. Jest tam, między innymi:

„Niektórzy ludzie sądzą, że świat istnieje dla nich, po to, by go pokonać, zignorować lub zgasić.
Dla tych ludzi świat zgaśnie.
Staną się dokładnie tym co dali życiu.”

Nie to, żebym „wierzył”, że tak właśnie jest. Ale nadaję tej hipotezie wysoki stopień prawdopodobieństwa. Patrząc na wszystko, co widzimy, na to wygląda.