Pięć najważniejszych wad polityka Donalda Tuska

Zbliża się koniec roku, czas tradycyjnych podsumowań. Jakiś czas temu poświęciłem notkę Jarosławowi Kaczyńskiemu, pora na najważniejszego konkurenta. Oczywiście, idzie mi o Donalda Tuska. A więc (w kolejności przypadkowej):

1. Lenistwo
2. Hipokryzja
3. Egoizm
4. Bezczelność
5. Zarządzanie formą bez treści

Ad. 1.
Objawiło się ono jeszcze w czasach jego wicemarszałkowania Senatowi RP. Leń Donald Tusk wstawał późno, a dokumentów senackich nie czytał w ogóle albo w ostatniej chwili. Premierostwo wymusiło nań zmianę stylu życia, ale tylko w zakresie absolutnie minimalnym. Jakie ma to znaczenie dla Polski? Proszę zapytać stoczniowców, pracowników "Fiata" czy innych emerytów. Nawet jeśli na razie wydaje im się, że nadal rządzi Kaczyński, to prędzej czy później dotrze do ich świadomości informacja, komu zawdzięczają pustkę w portfelach i traktowanie niczym "polskie bydło" przez służby państwowe.

Ad. 2.
"Biorę pełną odpowiedzialność za [tu wpisać cokolwiek]" - czyli możecie mnie cmoknąć, ja jak będę chciał, postawię wam w zamian przed sądem na przykład Zbigniewa Ziobro. A jak będę miał kaprys, to spuszczę ze smyczy Stefana (wcześniej także Janusza), a odpowiedzialnością za zaognienie języka debaty publicznej obciążę opozycję. Chłopaki z Czerskiej i Wiertniczej tylko na to czekają.

Ad. 3.
Dla brukselskich zaszczytów (na przykłada poklepania po plecach) gotów zrezygnować z najbardziej oczywistych polskich interesów.

Ad. 4.
Traktowanie rodzin smoleńskich dopominających się o swoje słuszne prawa jak członków opozycji.

Ad. 5.
Kompozycja marketingowa Donalda Tuska nie zawiera rzeczy najważniejszych, czyli produktu i ceny (zarządzania), koncentrując się wyłącznie na promocji, a w niej na public relations.