Sprawa Brunona K. owiana jest coraz większą mgłą tajemnicy. Kilka miesięcy temu odtrąbiono w całej Europie sukces polegający ostatecznie na tym, że polskie służby specjalne przez rok prowadziły na pasku faceta, który nie lubił wszystkich polityków (nazywał ich, słusznie zresztą, "klasą próżniaczą") i miał szczery zamiar posłać parlamentarzystów "do diabła" za pomocą czterech ton trotylu. Zamiar miał, trotylu nie posiadał.
Do dzisiaj nie wiadomo, na ile polskie służby specjalne inwigilowały Brunona K., a na ile inspirowały. Służby specjalne są pod specjalnym nadzorem premiera Donalda Tuska, więc nie dziwota, albowiem jaki premier, takie służby.
Dziś PAP poinformowała, iż odnalazło się ciało poszukiwanej od roku Julity Kotas - prywatnie teściowej Brunona K. Znaleziono je przy drodze na trasie Kraków - Olkusz w kwietniu ubiegłego roku. Mimo że znajdowały się tylko pięć metrów od drogi, podobno były bardzo dobrze zamaskowane w naturalnym zagłębieniu. Prawdopodobnie zwierzętom leśnym zawdzięczamy ich odkrycie. Dlaczego dopiero teraz ustalono tożsamość? Dlatego, że na szczęście prokurator czyta gazety i dzięki temu skonstatował, iż "zwłoki, znalezione dużo wcześniej, mogą być zwłokami poszukiwanej kobiety". Teściowa Brunona K. miała być bowiem przesłuchana w sprawie swojego zięcia.
Nie chcę snuć teorii spiskowych, ale mam duże wątpliwości dotyczące tej sprawy. Przede wszystkim zaś wątpię w profesjonalizm polskich służb specjalnych, chyba że założymy jakiś splot niesamowitych zbiegów okoliczności. Mam też wrażenie, że sprawa Brunona K. będzie ciągnęła się tak długo, jak sprawa morderstwa Krzysztofa Olewnika czy Marka Papały. Niewykluczone również, iż Brunon K. ostatecznie załamie się psychicznie i popełni rytualne samobójstwo w jakiś słoneczny piątek czy sobotę.
Komentarze
Pokaż komentarze (8)