Przeciętny Afgańczyk urodził się w trakcie wojny. Dzieci nie znają spokoju, dorośli nie pamiętają co to dobrobyt. Jedynie lokalni watażkowie czerpią profity z przemytu - czasem broni, czasem narkotyków.
Afganistan krajem, położonym w wysokich górach, które przechodzą w półpustynię. Życie w tym klimacie jest wymagające. Ciężkie warunki atmosferyczne, uboga ziemia, niewiele zwierząt hodowlanych, brakuje opału. Afganistan jest biedny.
Trud nie kończy się na geografii. Afgańczycy muszą poradzić sobie z wojną, która trwa już od ponad 30 lat. Muszą pielęgnować własne prawa i obyczaje i konfrontować je nieustannie z tymi, które narzucane są przez kolejnych okupantów.
Afganistan radzi sobie z trudami tak, jak może radzić sobie państwo okaleczone i rozdarte... Ciężko dookreślić co w tym kraju jest legalne a co nie. Gdzie się kończy lokalna tradycja, gdzie zaczyna przestępstwo? Centralnym punktem afgańskiej gospodarki stała się uprawa maku i produkcja opium, przemyt jest zaś powszechnym procederem.
Kto tak naprawdę korzysta?
Ogólnoświatowa opinia na temat dochodów pochodzących z produkcji opium i heroiny mówi, że to Talibowie są najważniejszymi beneficjentami tego specyficznego działu gospodarki. Faktem jest, że Talibowie zarabiają na opium i heroinie, ba prawdą jest również, że dzięki tym dochodom mogą się zbroić. Największy kąsek z tego stołu trafia jednak w ręce kogo innego.
Afganistan jest największym na świecie producentem opium. Pola makowe w ubiegłym roku zajmowały 123 tysiące hektarów i były w stanie wyprodukować 7000 ton opium rocznie, z czego może powstać 1000 ton heroiny. Zaspokaja to ponad 90% światowego rynku. Ogólnoświatowe dochody pochodzące z handlu afgańską heroiną i opium sięgają 4 miliardów dolarów rocznie. Z tego jedynie od 2 do 12 % (nikt nie jest w stanie tego dokładnie zmierzyć) trafia w ręce radykalnych islamistów. Talibowie dostają od 100 do 400 milionów dolarów.
Mimo, że kultywacja maku w Afganistanie jest nielegalna, to nie istnieją żadne mechanizmy, które wprowadzałyby zakaz w życie.
Rząd Afganistanu który jest teoretycznie odpowiedzialny za kontrolę szczelności granic, przewencję przemytu i produkcji opium przymyka oko na nakroktykowy biznes, gdyż w warunkach wojny jest on niemalże konieczny.
Uprawa maku jest w tym rejonie zajęciem tradycyjnym i żaden Afgańczyk nie ma moralnych dylematów, dotyczących słuszności uprawy. Poza tym zrujnowana gospodarka znajduje w opium jedyne oparcie. Prezydent Afganistanu, Hamid Karzai zdaje sobie z tego sprawę.
Zaprzestanie produkcji opium nikomu nie jest na rękę, gdyż są w nią wplątani ludzie z różnych środowisk i warstw społecznych...
Czytaj dalej na
Komentarze
Pokaż komentarze