Pamiętacie kiedy byliście dziećmi i nie było przy Was rodziców jak rodziły się w ciemności sylwetki potworów i złych ludzi? Pamiętacie jak wyobrażaliście sobie że idzie do Was Buka, pajac z krzesła otwiera oczy a żołnierzyki mrowią się pod łóżkiem?
Jedynym sposobem na tą armię potworów było schowanie się pod kołdrą która stawała się równie magicznym co irracjonalnym puklerzem chroniącym nas przed pożarciem przez armię potworów. I koniecznie schowana musiała być głowa. To było bardzo ważne. Nogi mogły wystawać.
Taką strategię obrony przed widziadłem przypomina mi efekt ostatniego spotkania europejskich przywódców. Oczywiście sukcesem jest już samo uzgodnienie wspólnego stanowiska. Prawdę mówiąc i w to nie wierzyłem. Smętne gęby naszych przywódców na konferencji wieńczącej szczyt mówiły więcej niż bon moty o "umiarkowanym sukcesie" i "sukcesie na cztery z minusem". Trudno powiedzieć czy owoce szczytu są bardziej efektem europejskiej powolności i dają nadzieję na jakąś poprawę w przyszłości czy też jest to docelowe stanowisko Europy na temat kryzysu. Jeżeli miałoby się skończyć na "stanowczym potępieniu", groźbach "przełożenia szczytu UE-Rosja", mglistych zapowiedziach zdwojenia wysiłków w pracy nad dywersyfikacją źródeł surowców energetycznych i równie mglistych obietnicach zbliżenia Gruzji i Ukrainy ze strukturami Zachodu znaczyłoby to że Europa niczego od czasu II wojny światowej się nie nauczyła i woli nie widzieć zagrożenia zamiast próbować mu zaradzić.
Niestety Europie nadal spod kołdry wystają nogi. A my w Europie Wchodniej wiemy że potwory są prawdziwe
Inne tematy w dziale Polityka
