Przykazanie i niedostateczne

Łukaszek wstał i zaczął czytać wypracowanie.
- Starsi ludzie powoli gotują się na spotkanie z Nim. Wydaje się surowym sędzią, ale potrafi też czynić cuda. Uzdrowił niejednego, a były nawet wypadki, że przywrócił do życia zmarłych. można go spotkać w każdym większym mieście.
- Dziwne - stwierdził ksiądz katecheta kręcąc długopis w palcach jednej ręki.
- Dziwny temat - odparował Łukaszek.
- Kto twierdzi? - zaperzył się ksiądz.
- Cała moja rodzina!
- A więc rodzina pomagał ci pisać wypracowanie!
- Nie, ja tylko... Dałem im przeczytać jak już było gotowe.
- No i czemu ten temat wydał im się dziwny?
- Bo kto to widział, żeby na religię pisać wypracowanie o ZUSie...
Księdzu wypadł długopis z ręki.
- Coś ty powiedział? Że co?
- No, wypracowanie o ZUSie..
- Miało być o Jezusie! - zagrzmiał ksiądz.
Rozległ się czyjś zduszony chichot i zapadła cisza.
- Masz niedostateczny - wypalił katecheta i sięgnął po dziennik.
- A jakbym poprawił? - zastanawiał się Łukaszek. - Z ZUSa na Jezusa... Co ja bym musiał zmienić...
- Nic! - wypalił natchniony okularnik z trzeciej ławki i on też dostał niedostateczny.
- Ładnie to tak? - próbował ratować kolegów Gruby Maciek. - Przecież jest takie przykazanie...
- Jakie? - spytał ksiądz i złowrogim ruchem przesunął długopis nad rubrykę z ocenami Grubego Maćka.
- Eee... Takie... Że... Nie dawaj niedostatecznych bliźniemu swemu... Bo... Czy ksiądz sam sobie dałby ocenę niedostateczną?
- Dałbym - odparł niezłomnie katecheta i wpisał niedostateczny Grubemu Maćkowi.