Z ręką w "Newsweeku"

Konstatacja trafna, tyle, że, delikatnie mówiąc, trochę spóźniona. O ile jeszcze wyrzucanie kojarzonych z PiS dziennikarzy można było jednak tłumaczyć sobie jako zemstę przystawki (tylko przy okazji działającą na korzyść PO), to już premia w wysokości 50 tysięcy zł. dla Farfała przy jednoczesnym pozbawieniu takowej Urbańskiego, wypłacona przez ministra skarbu pokazywała wyraźnie, że Platformie z Farfałem po drodze. Zgodnie z moimi przewidywaniami, ten, choć niby potępiany przez garstkę oderwanych od rzeczywistości intelektualistów, przestał mainstreamowi przeszkadzać, wycinając kilku niewygodnych dziennikarzy, dodatkowo zaś sponsorując wykupem wielkich ogłoszeń "Gazetę Wyborczą". Dlatego zarówno o premii, jak i ogłoszeniach zbyt wiele się nie mówiło w mediach, tropiących jeszcze niedawno nazistowską przeszłość Farfała.

Wczoraj doszło do kolejnej odsłony konfliktu i gdy pozycja Farfała nagle stała się zagrożona, minister Grad postanowił - w sposób dość zresztą nieudolny - uratować jego głowę, choćby próbując naginać przepisy. Dziś zaś Śmiłowicz opublikował swój tekst. Czy to nagłe olśnienie? Sprawa przecież od dawna była jasna i poruszana, choć nie w mediach, to na pewno na blogach. Śmiłowicz zaś nie otworzył dziś Salonu24 po raz pierwszy w życiu i musiał z podobnymi opiniami się zetknąć. A jednak - ryzykując ośmieszenie - ogłosił światu, że Platforma w tej sprawie jednak jest, kto by się spodziewał, nie w porządku. Na ile ma to związek z wczorajszymi wydarzeniami, a na ile z ostatnimi ruchami Andrzeja Olechowskiego i Pawła Piskorskiego? Coś czuję, że przynajmniej część naszych dziennikarzy czeka w najbliższym czasie jeszcze kilka takich odkryć. Sam Gromosław Czempiński mówił w TVN 24, że nie chciałby, by mówiono, że kampania (Olechowskiego)jest prowadzona przez służby. Bez powodu tego zastrzeżenia przecież nie poczynił...