Wojciech Dąbrowski spotyka Chrystusa

Pan Wojciech Dąbrowski, o którym usłyszeliśmy pierwszy raz przy okazji manifestu "Nie zagłosuję na Jarka...", spopularyzowanego później przez Janusza Palikota, ma zdaje się ambicję stać się głównym poetą odnowionej III RP. Wraca oto bowiem z nowym wierszem, opublikowanym w wątpliwym pisemku "Sąsiedzi", rozdawanym za darmo w mokotowskich sklepach.

Pismo to lubuje się w atakach na PiS i jego wyborców, tak więc wiersz takiego autora musiał być dla redakcji wydarzeniem i jako takie wyeksponowany został, w formie graficznej, na całej pierwszej stronie. Dość już jednak trzymania czytelników w niepewności. Poecie bowiem, który nie tylko ambicje, ale i życie duchowe ma godne wieszcza objawił się sam Jezus Chrystus, spacerujący Krakowskim Przedmieściem. Oddajmy głos mistrzowi.

Raz Jezus frasobliwy po wyjściu z kościoła
Spacerował w zadumie Krakowskim Przedmieściem
Słysząc modły, przystanął, widząc tłum, zawołał
- Weźcie krzyż na ramiona i ze mną ponieście

Wtem usłyszał, że naród na to nie pozwoli
Że nie po to zadyma trwa kolejny tydzień
- Ty nie jesteś prawdziwy Polak i katolik
Albo będzie jak chcemy, albo spieprzaj, Żydzie

Chylę czoła przed talentem i życiem duchowym pana Wojciecha. Nareszcie pojawił się w Polsce poeta, który wcześniej czy później dołączy do najwspanialszych polskich Noblistów - Miłosza i Szymborskiej. Talent i wrażliwość, każąca opowiedzieć się po odpowiedniej stronie muszą zostać docenione.Niecierpliwie czekam na następne wiersze, panie Wojciechu.

Mam nadzieję, że pan Wojciech znalazł sobie jakiegoś hojnego mecenasa, który dba o komfort tak ważnego dla naszego życia duchowego twórcy.