Do XIX wieku nazywany Władysławem Jagiellończykiem. Syn Władysława II Jagiełły. Urodzony w Krakowie w 31.10.1424, zmarł pod Warną 10.11.1444. Król Polski i Wielki Książe Litewski od 1434, od 1440 król Węgier. Na Węgrzech znany jako Ulaszlo I.
Jego tytuł królewski brzmiał - Wladislaus, Dei gracia rex Polonie, Hungarie, Dalmacie, Croacie, Rascie, Bulgarie, Sclavonie, nec non terrarum Cracovie, Sandomirie, Lancicie, Syradie, Cuyavie, Lythuanie princeps suppremus, Pomeranie, Russieque dominus et heres etc.
Na tron wstąpił w wieku 10 lat, jako że był nieletni realną władzę sprawował regent Zbigniew Oleśnicki oraz Rada Opiekuńcza. W momencie wstąpienia na tron Władysława toczyła się wojna polsko - krzyżacka która zakończył pokój w Brześciu Kujawskim w 1435. Następnie w 1439 w bitwie pod Grotnikami wojska królewskie rozbiły konfederatów pod dowództwem Spytka z Melsztyna. Konfederacja zawiązała się w tym samym roku w Nowym Mieście Korczynie.
W 1440 Władysław został królem Węgier, co uwikłało go w wojny z Turkami. W 1443 Władysław podjął wyprawę na Turcje zakończoną powodzeniem i 10-letnim pokojem w Szegedynie. Jednak rok później za namową legata papieskiego Juliana Cesariniego zerwał rozejm i wyruszył ponownie na Turcję. Niestety druga wyprawa zakończyła się klęską i śmiercią króla.
Idąc za Filipem Buonaccorsi zwanym Kallimachem, który napisał Historię o królu Władysławie, czyli o klęsce warneńskiej możemy przytoczyć kilka ciekawych faktów na temat drugiej wyprawy.
Otóż kardynał Julian Cesarini wysłał po podpisaniu pokoju w Szegedynie list do Władysława, że Turcy wyprawili się przeciwko Karmanowi do Azji, pozostawiając puste i bezbronne kraje nad Hellespontem, a kardynał obsadził wszystkie wybrzeża swoją flotą. W tym samym czasie nadszedł list od cesarza greckiego z podobnymi instrukcjami. Kiedy oba listy odczytano w obecności króla i starszyzny, Władysław poczuł smutek i pomślał że zawiódł władców chrześcijańskich. W takich okolicznościach według Kallimacha doszło do zerwania pokoju.
Co do samej bitwy, to porażka była winą złego dowodzenia, lecz nie Władysława. Jak pisze Kallimach biskup Waradynu kiedy zobaczył, że Turcy zawracają opuścił swoja pozycję wyznaczona mu przez Hundayego. Po tym zamieszaniu wywołanym przez biskupa Waradynu już nic nie szło dobrze. Biskup utonął w jeziorze, natomiast biskup Agrii już chciał uciec z pola walki lecz w ostatniej chwili zmienił zamiar i wrócił do swoich. Potem juz nikt go nie widział. Po tych wydarzeniach Turcy ruszyli na chorągwie Władysława. Wydarzenia zmieniały się jak w kalejdoskopie, chrześcijanie znowu przejęli inicjatywę, lecz natknąwszy się na tabory Turków zaczęli zbierać łupy i przestali walczyć. W tym czasie Janczarowie widząc to zawrócili i ruszyli znowu na chrześcijan. Władysław w tym momencie przeprowadził ostatnią szarże, wpadł między Janczarów i zaczął siać śmierć wsród wrogów, lecz jego koń raniony padł na ziemię razem z królem. Wnet doskoczyli do niego Janczarowie i król zginął pod naporem ich uderzeń. Hunyady próbował jeszcze odzyskać ciało króla, lecz mu sie to nie udało.
Tak Kallimach przedstawia ostatnie chwile króla Władysława, w pewnych partiach tekstu nazywa go nawet świętym.
Trzeba także dodać, że Władysław był nadzieją świata chrześcijańskiego, a jego czyny były sławne w całej Europie. Przez to, że nie odnaleziono ciała w Europie nasiliły się różne plotki i legendy jakoby Władysław przeżył i był widziany w różnych miejscach chrześcijańskiego świata, gdzie jakoby miał prowadzić życie pustelnika lub jeszcze kogoś innego.
Inna historia głosi, że sułtan przechowywał głowę króla jako trofeum wojenne.
Komentarze
Pokaż komentarze (2)