Dzień 4: Medytacja z błogosławioną od Jedności

„W tym wewnętrznym i osobistym dialogu, jaki każdy z nas powinien prowadzić z Panem na modlitwie, musi znaleźć wyraz także troska o jedność. (...) postanowiłem ukazać wiernym Kościoła katolickiego wzór, który wydaje mi się godny naśladowania: mam na myśli Siostrę Marię Gabrielę od Jedności, trapistkę, (...) która zgodnie ze swym powołaniem żyła z dala od świata, poświęciła życie medytacji i modlitwie, skupionej wokół rozdziału 17 Ewangelii św. Jana i ofiarowała je w intencji jedności chrześcijan. Oto fundament każdej modlitwy: całkowita i bezwarunkowa ofiara z własnego życia złożona Ojcu przez Syna w Duchu Świętym. Przykład siostry Marii Gabrieli poucza nas, pozwala nam zrozumieć, że modlitwa o jedność nie jest związana z określonymi momentami, sytuacjami czy miejscami. Modlitwa Chrystusa do Ojca jest wzorem dla wszystkich, zawsze i na każdym miejscu” (Jan Paweł II, „Ut Unum Sint”, 27).

Zachęceni przykładem błogosławionej oraz papieskimi wskazówkami możemy:

Uczyć się takiego słuchania Słowa Bożego, aby słyszeć w Nim głos samego Pana. W tym szczególnym czasie Tygodnia Modlitw o Jedność Chrześcijan niech to będzie głos Pana wzywający do tego, „aby wszyscy stanowili jedno”. Praktyczne zastosowanie polegać będzie na medytowaniu fragmentów Ewangelii Jana (rozdział 17.) – aż umysł rozważającego Słowo zostanie odnowiony, a serce przemienione (por. Rz 12,2).

Ci, których Pan pociągnie ku głębszej modlitwie i rozpali w nich pragnienie jedności, mogą składać Bogu ofiary w służbie jedności chrześcijan – pomiędzy ofiarą z życia (przykład błogosławionej) a zwolnieniem się z wszelkiej ofiary na rzecz ekumenizmu (niebłogosławiona rzeczywistość) jest olbrzymia przestrzeń do budowania ekumenicznego ołtarza, z którego płynąć może modlitwa i ofiara przyjemna Panu, bo zgodna z Jego pragnieniami.

Wszyscy natomiast powinni zanosić modlitwy w intencji jedności chrześcijan. Można posłużyć się Modlitwą Pańską, która znakomicie wyraża idee ekumenizmu duchowego: „Przyjdź Królestwo Twoje” to wołanie o niepodzielony Kościół, a „Bądź wola Twoja” obejmuje oczekiwanie na realizację zamysłów Boga, także tych dotyczących jedności uczniów Pana; z kolei prośba o odpuszczenie naszych win i przebaczenie braciom to decyzja podjęcia procesu własnego nawrócenia i pojednania z innymi.

 

Sławomir Zatwardnicki

 

Jest to fragment tekstu, który ukazał się wstyczniowo-lutowym wydaniu „Biblioteki Kaznodziejskiej”.