Duchowa płodność

Zaraz po scenie ofiarowania Izaaka otrzymuje czytelnik, jeszcze w tym samym dwudziestym drugim rozdziale, informację o potomstwie brata Abrahama, Nachora i jego żony Milki. Nie należy podejrzewać przypadku w tym, że Bóg zechciał, aby właśnie w tym miejscu Pisma znalazła się taka informacja. Tym bardziej, że fragment ten logicznie rzecz biorąc powinien był się pojawić po urodzeniu Izaaka (Rdz 21,1-7), skoro Milka, jak Sara, „również urodziła”.

Pamiętamy, jak wcześniej Abraham, nie tak w sercu zjednoczony z Bogiem jak teraz, po wydarzeniu na górze Moria, modlił się o to, aby Bóg otworzył łono kobiet z otoczenia Abimeleka. Mimo, że nie tak oczyszczony w duszy, wysłuchany został wtedy. W tym świetle patrząc na podany czytelnikowi fragment odczytać możemy w nim znak duchowej płodności Abrahama. Jak gdyby Bóg chciał pokazać, że serce całkowicie Jemu oddane i zjednoczone z Nim, zaczyna przynosić owoce. Błogosławieństwo obejmuje całą rodzinę Abrahama, mimo tego że tylko on wyszedł z ziemi rodzinnej (widać warto słuchać wezwania Pana, nawet jeżeli wiąże się to z opuszczeniem bliskich osób, które w końcu i tak na tym skorzystają).

Chodzi o duchowe owoce i potomstwo nie według krwi, którego obrazem są narodziny potomstwa krewnych – według krwi – Abrahama. Bo już w przypadku Maryi będzie to właśnie potomstwo duchowe. Ten fragment zdaje się właśnie Ją zapowiadać. W świetle Objawienia Nowego Testamentu opowiadanie o Abrahamie staje się bardziej czytelne, z kolei światło Abrahama oświeca i pozwala wniknąć w tajemnice Nowego Testamentu, w tym te dotyczące roli Maryi.

„Kiedy więc Jezus ujrzał Matkę i stojącego obok Niej ucznia, którego miłował, rzekł do Matki: «Niewiasto, oto syn Twój». Następnie rzekł do ucznia: «Oto Matka twoja». I od tej godziny uczeń wziął Ją do siebie” (J 19,26n).

Proszę zauważyć, że Pan Jezus wypowiada powyższe słowa z Krzyża. Wypowiada te słowa co prawda nie do nas, a do Jana, ale umiłowany uczeń Jezusa symbolizuje każdego wierzącego. Tak więc Maryja na wzór Abrahama, ale przewyższając go oczywiście godnością staje się duchową Matką wszystkich wierzących. Abraham był Jej cieniem.