Crusader
"Nie pytaj się siebie co dał Ci twój kraj, spytaj się siebie, co ja dałem swojemu krajowi"
2 obserwujących
16 notek
32k odsłony
518 odsłon

EURAZJATYZM

Wykop Skomentuj1



Współczesna Rosja weszła ponownie na drogę imperializmu. Po wielkiej smucie spowodowanej upadkiem Związku Sowieckiego nastała era nowego „cara” Władimira Putina. Nowy władca Kremla potrzebował nowej podbudowy ideologicznej do budowy nowego imperium. Spowodowało to renesans koncepcji geopolitycznej znanej pod nazwą eurazjatyzmu.  Głównym ideologiem stał się Aleksander Dugin a jego książka „Podstawy geopolityki” opublikowana przy wsparciu Wydziału Strategii Akademii Wojskowej Sztabu Generalnego Ministerstwa Obrony Federacji Rosyjskiej jest obowiązkową lekturą w rosyjskich Akademiach Wojskowych. Jednak zanim zapoznamy się z tezami Dugina i innych propagatorów neoerazjatyzmu powinniśmy cofnąć się w czasie i poznać historię tej geopolitycznej koncepcji.

Twórcami eurazjatyzmu byli rosyjscy emigranci, ludzie zmuszeni opuścić Rosję po przejęciu władzy przez bolszewików. Do grona eurazjanistów zaliczają się takie postacie jak Nikołaj Siergiejewicz Trubieckoj, Piotr Nikołajewicz Sawicki, Gieorgij Władimirowicz Wiernadski, Lew Płatonowicz Karsawin, Gieorgij Florowski, Piotr Suwczyński, Mikołaj Aleksejew.

Historia Eurazjatyzmu została prawdopodobnie zapoczątkowana opublikowaniem w Sofii książki „Europa i ludzkość” Nikołaja Siergiejewicza Trubieckoj, który był głównym przywódcą ideologicznym ruchu. Autor przestrzegał przed europeizacją Rosji, twierdził, że „Kultura Rosji nie jest ani kulturą europejską, ani jedną z kultur azjatyckich, ani sumą czy też mechanicznym połączeniem elementów różnych kultur. Jest ona całkowicie szczególną, specyficzną kulturą, posiadającą nie mniejszą wartość i nie mniejsze znaczenie historyczne niż kultura europejska i azjatycka. Należy ją przeciwstawić kulturze Europy i Azji, jako kulturę środka – kulturę euroazjatycką. Termin ten nie neguje prawa narodu rosyjskiego do przewodnictwa (...) Musimy uświadomić sobie swój eurazjatyzm, aby dostrzec w sobie rosyjskość. Wyzwoliwszy się z jarzma tatarskiego, musimy także zrzucić z siebie jarzmo europejskie”.

 

Przedstawiciele Eurazjatyzmu mówili o Rosji, jako o wspólnym obszarze kulturowym, do którego oprócz Rosjan zaliczali takie ludy jak: Ugrofinowie, ludy turańskie a także ludy kultury stepowej, turkmeńsko mongolskie. Sam Trubieckoj twierdził, że w żyłach Rosjan płynie oprócz krwi ruskiej również krew chazarska, tatarska, baszkirska i połowiecka. Członkowie ruchu rewidowali pogląd na temat okresu historycznego, w którym Rosja znajdowała się pod tatarskim jarzmem. Uważali, że dzięki temu Ruś mogła znaleźć się w pierwszym eurazjatyckim imperium i dzięki temu mogła odkryć swoje przeznaczenie, czyli odtworzyć imperium pod patronatem Moskwy. Mówiono o historycznej ciągłości Rosji z przed panowania Piotra Wielkiego a imperium mongolskim Czyngis Hana. Trubieckoj utrzymywał, że Moskwa jest spadkobiercą politycznym państwa Mongołów. Jako jedno z feudalnych księstw upadającego imperium wygrało walkę o dominację w Eurazji zachowując cały system administracyjny i cywilizacyjny państwa Hanów.

 Eurazjaniści, podobnie jak twórcy geopolityki wskazywali na wyjątkowość obszaru, na której leży Rosja. Eurazję traktowali, jako główny kontynent świata, jednocześnie marginalizowali znaczenie samej Europy, sprowadzając ją do roli peryferii. O wyjątkowości Eurazji byli zbieżni z zachodnimi geopolitykami. Sam Mackinder, brytyjski geograf i geopolityk traktował teren, na którym leży Rosja, jako heartland, czyli serce kontynentu a państwo, które kontroluje ten obszar uważał, że wpływa dominująco na losy polityczne świata. Podobnie inni przedstawiciele geopolityki zachodniej jak F. Ratzel czy K. Haushofer podkreślali znaczenie Rosji, jako imperium kontynentalnego.

Przedstawiciele nurtu Eurazjatyckiego dzielili obszar Eurazji na trzy części: półwysep Europejski, Rosję i właściwą Azję, w której główną rolę odgrywają Chiny. W sprawie wytyczenia granicy między Europą a Rosją występowały pewne różnice w poglądach przedstawicieli tego nurtu. P. Sawicki w latach ’20 XX w. widział granice podobne do granic bolszewickiej Rosji. Inni w tym Trubieckoj granicę tą widzieli bardziej na zachód. Przyjmowano również możliwość połączenia się z południowymi Słowianami. Polaków, Czechów i Słowaków ze względów kulturowych i religijnych eurazjaniści widzieli w Europie zachodniej

 

 image

 Aleksander Dugin

Eurazjatyzm swoje korzenie wywodził z imperialnej historii Rosji oraz położenia geograficznego. Położenie to powodowało całkowitą odrębność mentalną Rosjan od Europejczyków i Azjatów. Często Rosjanie odczuwali, że są postrzegani przez Europejczyków za Azjatów a Przez Azjatów za Europejczyków. Upadek carskiej Rosji i przejęcie władzy przez bolszewików, które doprowadziło do upadku imperium spowodowało przeświadczenie o konieczności odbudowy państwa na nowych zasadach, alternatywnych w stosunku do ideologii komunistycznej. Będąc negatywnie ustosunkowani do cywilizacji zachodu potępiali bolszewików o zaadoptowanie zachodniej ideologii marksistowskiej w Rosji oraz krytykowali komunistów za negatywny stosunek do cerkwi i ateizację państwa. Jednocześnie pozytywnie widzieli silnie scentralizowaną dyktatorską władzę bolszewików uniemożliwiającą ruchy odśrodkowe. Będąc zwolennikami gospodarki wolnorynkowej odnosili się negatywnie do kolektywizacji. Jednak pozytywnie oceniali industrializację przynoszącą siłę militarną Związkowi Sowieckiemu. Odejście od internacjonalizmu a zajęcie się budowaniem mocarstwa widziane było w oczach eurazjatów, jako kontynuacja starej imperialnej polityki Rosji.

Wykop Skomentuj1
Ciekawi nas Twoje zdanie! Napisz notkę Zgłoś nadużycie

Więcej na ten temat

Salon24 news

Co o tym sądzisz?

Inne tematy w dziale Polityka