41 obserwujących
105 notek
117k odsłon
  423   0

Kto cię nauczy mały

 

 

Spóźniony pąku

 

Wzrosłeś sam ze ściętej

mrozem łodygi


 

Wisi jej ciało na gałązkach róży

tam gdzie je dopadł i pozgryzał wróg


 

Dla ciebie resztkę życia skryła

w dołeczku – stamtąd wschodził liść

jeszcze pachwiną cię osłania


 

W tamtym kąciku nie dosięgły cię

złe tchyi gdy chłód zelżał mogłeś ty

wyłonić się na świat z zieleni


 

Blado cię witał zamiast matki tylko

deszcz ją obmywający


 

Żywy młodziutki pąku dzielnie

sam nauczyłeś się żonglować

kulkami srebra


 

Sam twardo trzymasz pion

bez podpór chwytów podwieszania

i bez patrzenia jak to robią inni


 

 

***

 

Ale kto cię nauczy mały opowiadać

wyświetlać bajki stawiać

ekran światła zapalać

i na scenie puszczać w ruch

postacie

przedtem je powymyślawszy

 

Przyszedłeś na świat późno

nie mogłeś widzieć jak to robią

twoje starsze siostry

mądre mistrzynie romansowej magii


***

 

Kiepsko ci idzie mały czarnoksiężniku

budowa twej latarni

Coś niezbyt wciąż magiczna: ciemno,

nieostrość bezład bieganina


 

ciasno i krzywo coś przewraca

płotek zaledwie ustawiony


 

gdzie góra a gdzie dół kto będzie grał

i czy wystarczy światła


 

***

 

Ale wiesz mały jeszcze są

tacy co chcą przyjść na

przedstawienie życia

 

Na pewno im pokażesz


 

 © A. Dąbrówka

Lubię to! Skomentuj14 Napisz notkę Zgłoś nadużycie

Więcej na ten temat

Komentarze

Inne tematy w dziale