Przystąpmy...

Wszyscy, którzy kiedykolwiek prowadzili blog, wiedzą dobrze, co czuje człowiek, gdy, odrzuciwszy zwyczaje przodków, którzy swoje sylwy przekazywali najbliższym znajomym, zabiera się do wypowiedzenia się in foro. Duch ochoczy z nieśmiałością się mocuje, w końcu jednak pokusa wydania siebie na światło dzienne przeważa. Tak też stało się ze mną. Oby lektura bloga przychodziła Łaskawemu Czytelnikowi z radością i pożytkiem, piszący zaś swoje służby Mu oddaje i wyrozumiałości sie doprasza.