Idea szczepienia profilaktycznego była znana już w medycynie chińskiej na tyle dawno, że jest to okres liczony jednym czy nawet i dwoma tysiącami lat. Dopiero wielkie podróże Europejczyków poza kontynent przyniosły wiedzę na ten temat około trzech wieków temu. Znanym przykładem mocy uzdrowieńczej jest sprowadzenie szczepionki przez żonę jednego z ambasadorów Anglii w Turcji na początku XVIII wieku. Szczepionkę tę zastosowała matka w obronie zdrowia i życia swych dzieci - bo czarna ospa była chorobą śmiertelną oraz bardzo zakaźną. Epidemie tej choroby co raz trafiały do Europy a fakt, że zaszczepione dzieci nie zachorowały, zainteresował medyków oraz farmaceutów.
Pierwsze formy szczepionki były dzisiaj w postaci nie do przyjęcia. Były to strupy zebrane z ciał osób dotkniętych chorobą dokładnie zmielone w aptekarskim moździerzu na pył. Ten pył wdmuchiwano do nosa osoby szczepionej przeciwko chorobie.
Jednak tak drastyczna forma ochrony przed epidemią nie utrzymała się długo a w wyniku różnych badań prowadzonych przez osoby poszukujące ratunku przed skutkami epidemii uzyskano inną postać szczepionki - podawaną już doustnie lub wprost do układu krwionośnego osoby szczepionej przed zarażeniem się.
Mijały lata a zebrane doświadczenia powoli wprowadziły kolejne "wynalazki".
Choroby zaraźliwe są wywoływane przez bakterie lub wirusy. Aby otrzymać dostatecznie dużą ilość substancji do produkcji szczepionki, trzeba poszukiwać odpowiedniej ilości substancji do hodowli kolonii bakterii czy wirusów. Stosowanie białka kurzego jest tutaj pewnym ograniczeniem produkcji. Lepszym pod względem wydajności materiałem jest na przykład komórka macierzysta człowieka - ta z usuwanych płodów ludzkich. Poza tym jest to materiał genetycznie zgodny z materiałem do zaszczepienia.
Innym przykładem są tu sposoby przechowywania gotowej szczepionki w stanie nadającym się do zastosowania. W tym przypadku środowisko ubogacone pierwiastkami ciężkimi, jak na przykład rtęć, zdecydowanie wydłuża przydatność szczepionki w czasie. I chociaż wiadomo, że metale ciężkie w organizmie człowieka kumulują się wraz z wiekiem i obniżają sprawność pracy mózgu dorosłego człowieka, szczepi się różnymi środkami wraz z dodatkiem takich pierwiastków dzieci już w kilka godzin po urodzeniu...
Temat zabezpieczenia się przed epidemią, przed zarażeniem, jest tematem aktualnym nie tylko w historii, ale też i dzisiaj - kiedy zdawało się, że problem zagrożenia epidemiologicznego przestał istnieć. Takie choroby, jak Heinego-Medina, gruźlica czy ospa czarna w zasadzie na kontynencie europejskim są już nieobecne - właśnie dzięki szczepieniom ochronnym, którym poddawane są wszystkie dzieci.
Jednak temat profilaktycznego szczepienia na okoliczność zagrożenia epidemiologicznego pozostaje wciąż aktualny...
Polecam wywiad sprzed kilku lat, który warto wysłuchać do końca...
https://www.youtube.com/watch?v=gpqn0n_lF9U


Komentarze
Pokaż komentarze (2)