Wodzostwo ma do siebie to, że kiedyś musi skończyć się, Niewielu wodzów odeszło w chwale. Bardzo wielu upadło i pozostało w pamięci jako bezwzględni dyktatorzy.
I tak chyba stało się z marzeniami ostatniej głowy Państwa - Władimira Putina stojącego na czele Rosji.
Ten polityk wyrastał na naszych oczach. powoli i systematycznie zdobywał kolejne stopnie w hierarchii władzy aż wreszcie sam stanął na czele państwa. I to stało się absolutnym końcem jego kariery.
Rosja, jako spadkobierca tradycji Związku Socjalistycznych Republik Radzieckich, w latach 80. XX w. z ogromnym wsparciem Niemieckiej Republiki Federalnej powoli przekształcała się w państwo demokratyczne. Wprowadzono urząd prezydenta państwa, który stał się ważną osobistością państwa demokratycznego. Powoli I Sekretarz KC KPZR ustępował przed wzorcami państwa demokratycznego, gdzie na czele państwa stał prezydent w władzę wykonawczą przekazano rządowi. Tym samym NARÓD stał się suwerenem, do którego należałoby podejmowanie decyzji strategicznych dla całej społeczności państwowej.
I tu zaczęły się problemy, powiem nie wszyscy uczestnicy systemu zarządzania państwem sowieckim chcieli pogodzić się z utratą profitów. Powoli i systematycznie struktury administracji dawnego państwa komunistycznego poczęły odzyskiwać wpływ na młody parlament.
Myślę, że wiele osób z uśmiechem przyglądało się karuzeli stanowisk gdzie Władimir Putin po zakończeniu jednej kadencji przechodził na następną w zależności od przepisów - albo jako prezydent państwa, albo jako premier i zawsze kompetencje wędrowały za jego osobą. oczywiście, te najwyższe kompetencje władzy administracji państwowej.
Tym samym parlament stał się już tylko przykrywką dla demokracji państw zachodnich - chociaż już tylko "przyklepywał" propozycje Władimira Putina. I w ten sposób, po wyczerpaniu limitu kadencji prezydenta państwa oraz premiera najpierw wydłużono czas trwania samej kadencji, czy też ostatecznie zadecydowano o zniesieniu kadencyjności w ogóle.
Dzięki tym zabiegom prawo w Rosji nie ogranicza w żaden sposób okresu władzy jednej i tej samej osoby...
Tak wypaczona demokracja musiała doprowadzić do sytuacji konfliktu prezydenta państwa ze środowiskami stojącymi na straży demokracji. Kolejne konflikty zbrojne wymagały absolutnej dyspozycji względem organu zarządzającego państwem, czy prezydenta. No i wprowadzenie sankcji za krytykę władzy w państwie zaowocowało potężnym konfliktem w strukturach władzy.
Dopóki większość społeczeństwa miała się dobrze, problemów nie było. Udział wojsk rosyjskich w konfliktach zbrojnych poza granicami Rosji pozwalał na dyskretną politykę usuwania przeciwników urzędującej władzy czyli prezydenta państwa a klakierstwo zbierało obfite żniwo donosów na niewygodne osoby.
Aż doszło do ostatecznej rozprawy. Wódz kazał, a kto miał inne zdanie - pojechał na front...
I nagle co kilka dni na odprawach nie stawiał się kolejny dowódca... Trzeba było co kilka dni powoływać jego następcę. Trudno przyjąć, że droga awansu byłaby w takiej sytuacji czymś oczekiwanym. A sprzeciw skazywał na front...
Jak wspominałem już nie raz - dowódca musi mieć coś z sapera. Musi umieć rozbroić najbardziej nieprzewidzialne konflikty - i w armii, i w państwie. Musi rozbrajać konflikty natury gospodarczej oraz konflikty społeczne.
Armia Sowiecka nie jest czymś, z czym można nie liczyć się. Jest to bardzo duża armia. Więc ubytek 10-15 % stanu żołnierzy musi być zauważalny. Zaniepokojone rodziny coraz częściej dopytywały w koszarach o swoich bliskich, a że zjawisko zanikania żołnierzy w służbie czynnej stało się powszechne - rodziny żołnierzy zaczęły zbiorowo dopytywać się o los swoich bliskich... a wrogie media przystąpiły do podważania wiarygodności mediów oficjalnych...
No i trzeba było w chwale pochować tragicznie zmarłych generałów...
Jak wspomniałem - prezydent państwa jest niczym saper - i tak, jak saper może pomylić się tylko raz - tak samo i wódz będzie przewodził swojemu społeczeństwu do pierwszego błędu.
Błąd sapera zazwyczaj kończy się jego śmiercią. Podobnie jest i ze sprawowaniem władzy wodzowskiej.
Aż strach pomyśleć, kto będzie następny...
https://www.youtube.com/watch?v=vup-9o15W0M


Komentarze
Pokaż komentarze (4)