Myślę, że warto jest angażować się w życie polityczne wspólnoty. Mam tu na myśli cały okres spotkań wyborczych. Trzeba w nich uczestniczyć. Jedni angażują się w kampanię wyborczą jako osoby ubiegające się o mandat publiczny. Inni wspomagają swoich kolegów partyjnych w ich kampanii wyborczej i.... No właśnie.
Najważniejsze, to spotkania z wyborcami. Ważne są dla kandydatów - bo to od ich głosu zależy uzyskanie mandatów oraz są ważne dla wyborców.
Dzisiaj mamy problem z podjęciem decyzji wyborczej. Właściwie wystarczy sympatyzować z jakąś partią polityczną i ukierunkowanie na lidera takiej partii - a system głosowania dopełni reszty.
I tu zaczyna się problem, bowiem kandydaci na posłów do parlamentu, europejskiego parlamentu czy też do władz samorządowych przypominają sobie o wyborcach w chwili dostarczenia Komisji Wyborczej zgłoszenia kandydatury do udziału w wyborach poświadczonej poparciem odpowiednio licznej rzeszy osób popierających tę kandydaturę.
Zostawmy dzisiaj sam system wyborczy i zastanówmy się - na kogo głosować. Największe szanse mają osoby znane publicznie. Najczęściej będą to lekarze, nauczyciele i prawnicy. To te grupy zawodowe kreują naszą rzeczywistość. Są często powiernikami w naszych sprawach, często mogą nam skutecznie pomóc...
Jednak to mnie nie zadowala. Jest prawdą, że w wielu miejscowościach działają biura poselskie czy senatorskie. Nie zawsze jednak jest tam możliwość zainteresowania posła czy senatora swoim problemem. Ta osoba nie jest praktycznie dostępna a w jej imieniu występują liczni "asystenci". Czasem są to osoby starsze, na emeryturach, często są to studenci obsługujący biuro poselskie czy senatorskie.
A mnie marzy się instytucja parlamentarzysty w rozumieniu działalności gospodarczej. Na czele takiego biura stoi poseł, senator czy też radny. Ale ten urząd to już wisienka na torcie. Uważam, że każdy może założyć firmę świadczącą usługi "pomocy prawnej". Nie mam tu na myśli kancelarii adwokackich. Te zajmują się reprezentacją strony przed urzędami i negocjują w jej imieniu sposób rozwiązania problemu. Są to usługi prawne w rozumieniu zastępstwa procesowego strony, która nie jest w stanie osobiście prowadzić swoje sprawy...
Mam na myśli typowe biuro, które przyjmuje osoby zainteresowane, po czym przekazuje sprawę, jeżeli taka procedura jest potrzebna, do rozpoznania w trybie interwencji. Nie chodzi tutaj o zastępstwo prawne w sądach. Tu rozpatruje się sprawy indywidualne nie wymagające procedury sądowej. To może być przeniesienie lokalnego problemu do rangi czy to samorządu lokalnego, czy też do rangi wniosku projektu aktu prawnego do rozpoznania w trybie procedury sejmowej.
Takie biuro również mogłoby pośredniczyć w rozwiązywaniu problemów w trybie negocjacji - niekoniecznie wymagającej formalnej procedury sejmowej.
I tutaj dochodzimy do sedna sprawy. Właściciel takiego biura może zabiegać o uzyskanie mandatu radnego samorządowego, posła czy senatora w celu podniesienia rangi swojej działalności publicznej. Jeżeli będzie dobrym negocjatorem, będzie miał duże szanse na uzyskanie mandatu ułatwiającego mu prowadzenie cudzych spraw.
A jak takiego mandatu nie uzyska - to będzie mógł dalej prowadzić swoją działalność z pożytkiem dla osób zainteresowanych i dla siebie.
Prowadzenie takiego biura może być finansowane w trybie opłaty za usługę oraz w postaci dotacji na działalność na rzecz lokalnej społeczności.
Co w tej sytuacji uzyskalibyśmy jako społeczeństwo ?
Zakładam, że byłaby to komercyjna działalność i w każdej miejscowości - w zależności od potrzeb - mogłoby działać nawet kilka takich biur.
A współpraca takich biur z osobami posiadającymi mandat radnego, posła czy senatora owocowałaby przeniesieniem stanowiska lokalnych społeczności na forum rady samorządu czy też na forum sejmu.
Kolejnym krokiem na prowadzenie takiej właśnie polityki społecznej byłoby przyjęcie zasady, że w każdym okręgu wyborczym znalazłaby się osoba będąca posłem...
W tym przypadku byłoby łatwo ustalić większość opowiadającą się za jakimś rozwiązaniem, ponieważ profesjonalne przedsiębiorstwa mogłyby także pełnić rolę ośrodka badania opinii publicznej.
W takim przypadku komisje opracowujące projekt aktu stanowiącego nie mogłyby przeprowadzić jakichś rozwiązań sprzecznych z oczekiwaniem społecznym...
Myślę, że jest to dobra koncepcja, która powinna być jeszcze dopracowana. Wtedy nie mielibyśmy takich wątpliwości - jakie mamy obecnie.
Sondaż, na który tutaj chciałbym powołać się - wygląda bardzo ciekawie. Otóż
aż 18 procent na urzędzie prezydenta państwa widzi Rafała Trzaskowskiego.
Innymi kandydatami są Patryk Jaki (11% poparcia), Szymon Hołownia (9%), Donald Tusk (8%), Krzysztof Bosak (4%), Władysław Kosiniak Kamysz (2) i Robert Biedroń (2%).
Ten przykład wyraźnie wskazuje, że liczą się poważnie tylko kandydaci znani, często występujący w mediach oraz forowani przez różne grupy lobbystyczne.
Co ciekawe - aż 30% respondentów tego sondażu wybrałaby "innego kandydata".
Dla mnie jest to sprawa jasna. Osoby będące przedmiotem zainteresowania tego sondażu nie mają żadnego poparcia w społeczeństwie. Potwierdza to moją sugestię - poparcie na odpowiednim poziomie mają wyłącznie osoby, które mają swój dorobek w działalności na rzecz społeczeństwa.
I dobrze stało się, że politycy już rozpoczęli rozmowy z przyszłymi wyborcami, aby z jednej strony wprost od nich dowiedzieć się, jakie są oczekiwania społeczeństwa i z drugiej strony - zaproponować taki program przyszłej kadencji - który zostanie przez społeczeństwo w pełni zaakceptowany.
I to jest ta grupa 30% respondentów oczekujących na taki konkretny program. Nie twarz, lecz program, który grupa pełniąca władzę zrealizuje a nie - co obieca taki czy inny lider partii politycznej...
Komentarze
Pokaż komentarze