Temat ogrzewania zimowego politykom "oPOzycji"rozgrzewa krew w żyłach do czerwoności.... i plotą androny na temat drożyzny, którą rzekomo miał wprowadzić PiS...
https://www.youtube.com/watch?v=jPqCBw-3wrQ
Fotografia przedstawia znanego polityka, który jest trochę młodszy ode mnie i prawdopodobnie nie ma pojęcia o tym, o czym mówi. Tu znajduje się przed resztką węgla przeznaczonego dla miejskiej ciepłowni i mówi dyrdymały na temat perspektywy braku ogrzewania w już najbliższym sezonie grzewczym...
Ja zacząłbym od lat 60. XX wieku. Budownictwo mieszkaniowe budowało ogromne osiedla z tak zwanej "wielkiej płyty". A budownictwo mieszkaniowe w tamtym czasie miało rządowy priorytet.
Jednym z efektów było nowoczesne ogrzewanie - gdzie mieszkania były ciepłe w okresie zimowym a przez cały rok w kranach płynęła ciepła woda. Ciepło do tych osiedli dostarczano wielokilometrowymi rurociągami, bowiem ciepłownie były lokalizowane w znacznej odległości od zwartej zabudowy.
Dodam od siebie - że te rury były przeciągane przez całe miasto i już rządowa administracja pilnowała, aby nie podłączyć to tej nowoczesności żadnego budynku wzniesionego dużo wcześniej. Tak więc doprowadzano kolektory cieplne do nowych budynków mieszkalnych oraz do budynków użyteczności publicznej.
Co ważne - nie wyrażano zgody na podłączenie do nowej sieci zdalaczynnej budynków komunalnych oraz osiedli prywatnych domków jednorodzinnych... Taka była prawda. A jeżeli mieszkańcy tych "zakazanych rewirów" także chcieli zlikwidować piece węglowe w mieszkaniach - to mogli sobie indywidualnie zakładać "etażowe" instalacje centralnego ogrzewania. I nie tak, że chciał - to miał.
Obowiązywał administracyjny nadzór. Trzeba było wystąpić o pozwolenie na wykonanie indywidualnej instalacji centralnego ogrzewania, wykonać projekt sporządzony przez uprawnionego projektanta takiej instalacji i uzyskać zgodę odpowiednich służb komunalnych na użytkowanie instalacji wykonanej własnym kosztem.
Potem zaczęły się kolejne problemy. O ile piec węglowy nie stanowił problemu, to kocioł centralnego ogrzewania był przystosowany do koksu - czyli do specjalnie przygotowanego węgla, który spalał się już znacznie "czyściej".
Mijały lata, komuna radziła sobie różnie i z roku na rok coraz trudniej było nabyć ten koks...
W latach 90. XX w. nastąpił kolejny problem.
Jak wiadomo, duże przedsiębiorstwa państwowe nie nadążały z realizacją zamówień. Budownictwo mieszkaniowe wspierały spółdzielnie mieszkaniowe i to one tzw. "systemem gospodarczym" realizowały oczekiwania społeczeństwa na mieszkania.
Pomijam tu inne problemy poza ogrzewaniem - bo to jest temat tego artykułu.
Osiedla mieszkaniowe z wielkiej płyty musiały mieć własną kotłownię do ogrzewania. Duże, państwowe ciepłownie były wznoszone w dużych ośrodkach miejskich. Małe miasteczka, ubogie w wielki przemysł państwowy musiały zadowolić się własną, lokalną kotłownią. Zdarzało się, że mniejsze miejscowości w latach 60. XX w. wybudowały osiedla mieszkalne z własną kotłownią, ale nowe osiedla (także spółdzielcze) wybudowane w latach 80. XX w. miały osobną kotłownię. Ta ogromna ilość lokalnych kotłowni spowodowała ogromny popyt na koks a zakłady koksownicze windowały ceny koksu "na maxa" i spółdzielnie mieszkaniowe o słabszej kondycji w latach 90. XX w. przebudowywały swoje piece na koks w ten sposób, żeby można było spalać w nich miał węglowy...
Ten miał węglowy był wielokrotnie tańszy od koksu, stąd wiele kotłowni przystosowano do tańszego surowca, który był odpadem górniczym zalegającym kopalniane osadniki...
A komuna, jak poczuła kasę, tak zdecydowanie podniosła cenę miału węglowego...
Niestety, wiele kotłowni nie można było już opalać koksem, bo zmiana instalacji była kosztowna i nieodwracalna.
W tym czasie pojawiła się nowa możliwość ogrzewania. Tym razem można było w miarę korzystnie przestawić się na piec gazowy. Mam tu na myśli ciepłownie osiedlowe. Gdy taka ciepłownia osiedlowa zdecydowała się na zakup instalacji urządzeń produkowanych w Niemczech, warunkiem dużego upustu w cenie było całkowite zlikwidowanie pieców węglowych. Gaz miejski produkowany w lokalnych gazowniach został zastąpiony gazem o nieco innym składzie i użytkownicy kuchenek gazowych zostali przez gazownię nieodpłatnie wyposażeni w nowe dysze do palników posiadanych kuchenek. A gaz - jako czyste paliwo - był stosowany nie tylko w kuchni. Powszechnie już istniejące kotłownie gazowe także były zasilane gazem rozprowadzanym siecią gazowniczą.
Wkrótce z krajobrazu miasta zniknęły zbiorniki gazu a lokalne zakłady gazownicze przestały fizycznie istnieć.
I tak oto kopalnie węgla kamiennego oraz koksownie straciły na znaczeniu. Stały się zbędne.
Lokalne gazownie także przestały istnieć i stąd również gazownie przestały kupować węgiel z polskich kopalni.
A gaz stał się jedynym medium. Aby stał się wyłącznym medium, trzeba jeszcze było całkowicie zlikwidować nawet potencjalną możliwość wznowienia wydobycia w Polsce i nie tylko w Polsce...
Zatem nie pozostaje już nic innego, jak wrócić do wypowiedzi Donalda Tuska w Kołobrzegu. Przecież to on był znaczącym politykiem w czasie, kiedy likwidowano lokalne gazownie i kopalnie węgla...
Zasoby węgla w Polsce mogą służyć jeszcze 200 lat. Jest to na tyle dużo czasu, by znaleźć lepsze rozwiązania istniejących problemów.
Czy stać nas na pominięcie tego etapu poprzez likwidację istniejącego potencjału wydobywczego ?
Komentarze
Pokaż komentarze (9)