Pytanie jest na pozór idiotyczne. Bo są to dodatkowe pieniądze dla osób, które już utraciły możliwość aktywności zawodowej i są zdane wyłącznie na świadczenie emerytalne.
Powszechnie przyjęto uważać, że na wypłaty dla emerytów składają się wpłaty osób obowiązkowo ubezpieczonych. Częściowo jest to prawda, ale mało kto zdaje sobie sprawę, że Zakład Ubezpieczeń Społecznych świadczy wypłaty nie tylko dla osób ubezpieczonych, które w okresie aktywności zawodowej wnosiły stosowne wpłaty "do wspólnej" puli. Trzeba pamiętać, że świadczenia emerytalne są wypłacane osobom, które nie wnosiły takich wpłat na przykład z uwagi na utratę zdolności do wykonywania pracy. I nawet, jeśli dokonały wpłaty chociażby tylko jednej wpłaty i doczekały uprawnienia do emerytury - mają do niej prawo.
Warto też pamiętać, że po roku 1989 dokonano wielkiej zmiany systemu - zlikwidowano przedsiębiorstwa państwowe i jednocześnie przeprowadzono grupowe zwolnienia pracowników. Ogromna liczba osób została nagle pozbawiona możliwości pracy i przez dłuższy lub krótszy okres te osoby nie wnosiły żadnych wpłat na system ubezpieczeń społecznych...
Ponieważ te decyzje były podejmowane przez PAŃSTWO - to wielu pracowników nie miało absolutnie nic do powiedzenia w tej sprawie.
Wiele osób kooperowało z przedsiębiorstwami państwowymi w ramach działalności rzemieślniczej. I te osoby - z chwilą likwidacji przedsiębiorstwa, na rzecz którego prowadziły swoją działalność - także utraciły możliwość zarobku. Tu były nie tylko osoba właściciela - ale także i członkowie jego rodziny - bowiem ówczesny ZUS obliczał należne składki nie tylko na rzemieślnika, ale także za członków jego rodziny - współmałżonka oraz pełnoletnie dzieci, które nie posiadały zatrudnienia w przedsiębiorstwie państwowym.
I poza rodziną rzemieślnika - także jego pracownicy tracili z dnia na dzień możliwość uzyskania dochodu.
Dlatego działania rządu Mateusza Morawieckiego zmierzające do podnoszenia wynagrodzenia pracowników drogą przymusu administracyjnego należy uznać jako rekompensatę za straty - które poniosło polskie społeczeństwo wskutek politycznych decyzji podejmowanych przez liberalne zarządzanie państwem po roku 1990.
A wprowadzenie 13. oraz 14. emerytury jest próbą rewaloryzacji świadczeń emerytalnych dla osób, które nie ze swojej winy otrzymywały zaniżone wynagrodzenie w czasie pracy na rzecz liberalnego zarządu przedsiębiorstw - już nie "państwowych".
Uważam, że w chwili obecnej administracyjne podnoszenie składników wynagrodzenia jest jedynym i skutecznym sposobem na zachowanie przedsiębiorców - których celem jest maksymalizacja zysku. To prawda, że współczesne technologie pozwalają na wykonanie pracy zdecydowanie mniejszym liczebnie zespołem, niż kilkadziesiąt lat temu. Dlatego osoba pracująca musi otrzymywać na tyle wysokie wynagrodzenie, aby móc zapewnić właściwy standard niepracującym członkom swojej rodziny...
Jeżeli chcemy oddzielić państwo od zarządzania gospodarką - musimy zrozumieć, że tylko administracja państwowa jest władna tak pokierować zarządami przedsiębiorstw, by wypracowany dochód w proporcjonalnej części dotarł do tych, którzy przyczynili się do jego wytworzenia !
Komentarze
Pokaż komentarze (8)