Dzień dobry Państwu,
Założyłem tutaj bloga i będę pisał wyłącznie o muzyce, bo na niczym innym specjalnie się nie znam. Na muzyce co prawda też znam się tylko o tyle o ile, ale wchodząc na ten Salon zauważyłem, że piszą o niej osoby, które nie znają się w ogóle, a piszą, więc pomyślałem sobie, że ja też mogę spróbować. Tym bardziej, że czasem można przecież zrobić coś zupełnie bezinteresownie, czyli gratis, mając na uwadze jedynie dobro społecze i wspieranie szeroko rozumianej kultury.
Jestem w o tyle dobrej sytuacji, że muzykę mam niejako we krwi, a oprócz tego aktywnie działam w branży muzycznej od kilku ładnych dekad i mam nawet na to stosowne papiery. Oczywiście te papiery nie mają zbyt wielkiego znaczenia, gdyż jedynym niezbędnym dla dobrego funkcjonowania w społeczeństwie jest papier toaletowy, bo na szczęście minęły już czasy, gdy z powodzeniem zastępował go papier gazetowy.
Co prawda te czasy mogą jeszcze wrócić za sprawą światłego kierownictwa, no ale jak wspomniałem, to będzie blog o muzyce i mam nadzieję, że uda mi się nie zaśmiecać go innymi tematami, choć to może być trudne w czasach, w których przyszło nam żyć i o czym przekonamy się już za chwilę.
Zacznę od podlinkowania artykułu w ostatniej Polityce, zatutułowanego " Siła łączenia"
Bartek Chaciński: – To wygląda na rodzaj uzależnienia. W tym roku zorganizowaliście festiwal w Nowym Jorku, Toronto, Adelajdzie, robiliście wyjazdowe edycje w Kirgistanie, Gruzji, jedziecie do Władywostoku i...
Mat Schulz: – I do Tadżykistanu. To wszystko.
Jest jeszcze krakowski Unsound w październiku.
Małgorzata Płysa: – Są też pojedyncze koncerty. Trasa „Music for Solaris” Daniela Bjarnasona i Bena Frosta z orkiestrą smyczkową – jeden koncert w Sienie i dwa w Rzymie i Brescii.
Dalej jest jeszcze sympatyczniej, gdy dowiadujemy się np. że karnety na koncerty sprzedaja się w kilka minut i że łącznie obejrzało już te występy ponad 35 tys osób.
Jednak w pewnym momencie w wywiadzie pojawia się "zgrzyt" , którego jednak w linku nie można zobaczyć (chyba, że ktoś wysupła 1zł ), więc przepiszę go "odręcznie" z wydania papierowego, które leży u mnie na stole:
- A momenty drastyczne? Może ten, gdy w zeszłym roku zostaliście nazwani satanistami przez związanego z PiS blogera?
MP. Ten był raczej niedorzeczny, ale ostatecznie oskarżenie rzucone przez jednego, mało znanego blogera miało niepotrzebne i szkodliwe konsekwencje. Zepsulo wtedy plany na kilka ciekawych koncertów w krakowskich świątyniach, które po tamtym wpisie i kontakcie z kurią wycofały się z festiwalu, co zniszczyło wieloletnie dobre relacje w kościele św. Katarzyny, z którym pracowaliśmy od 2008r.
- Będzie jakiś dalszy ciąg tej sprawy?
MP. Na razie w odpowiedzi na nasze pismo dostaliśmy egzorcyzm.
Zaciekawił mnie ten epizod, więc pogrzebałem trochę w sieci i okazało się, że całą "aferę" rozpętał piszący tutaj bloger i w ten sposób trafiłem w to miejsce, co po raz kolejny potwierdza prawdziwość starego przysłowia o tym, że warto się myć, bo nie zna się dnia ani godziny.
Oczywiście zamiast ablucji można poddać się ezgozrcyzmom, ale obawiam się, że niemiły zapach i tak będzie unosił się w powietrzu, dopóki nie przewietrzy się salonu.
To tyle na pierwszy raz i mam nadzieję, że się podobało, choć zdaję sobie sprawę z faktu, że temat jest mocno niszowy.
Eustachiusz T.
Komentarze
Pokaż komentarze (18)