za uszami za uszami
469
BLOG

"Nie" znaczy nie, ale czy wszyscy kłamią?

za uszami za uszami Kultura Obserwuj notkę 60

Miało być o muzyce to będzie, gdyż staram się dotrzymywać słowa, choć zdaję sobie sprawę, że tutaj to temat raczej niszowy, ale czasem lepiej mieć swoją niszę, niż coś innego.

Na początku powiem, że zawsze drażnił mnie punk-rock i zupełnie nie rozumiem, co niektórzy widzieli w tej manifestacji ignorancji muzycznej, połączonej ze szczególnym natężeniem tupetu.

Ba, nadal nie wiem o co chodzi chodzi z tym punkiem, choć oczywiście mogę próbować się domyślać, że jak ktoś lubi hałas, a nie ma pojęcia o melodyce, harmonii i generalnie o tym, na czym polega muzyka, to może tego słuchać, bo wyżej własnej percepcji nijak nie da się podskoczyć, nawet kończąc wyższe studia, choć niekoniecznie w temacie.

Gdy ktoś taki zetknie się z bardziej złożoną materią muzyczną, to oczywiście "baranieje" i czasem, żeby zrobić wrażenie na otoczeniu, podaje się np. za miłośnika jazzu. Ba, w przypływie  doskonałego samopoczucia może nawet zechcieć podzielić się ze społeczeństwem swoją "wrażliwością estetyczną" w kwestiach muzycznych i jeśli nikt odpowiednio wcześnie go od tego nie odwiedzie, może nawet napisać książkę, np. o zespołach muzycznych, czy dajmy na to o solistach, też muzycznych.

Jak wiadomo, książek dzisiaj nikt prawie nie czyta, więc autor co jakiś czas musi wrzucić jakiś jej fragment do sieci i wtedy dowiadujemy się np. że jeden z byłych Beatlesów to w zasadzie beztalencie i ktoś o kim nawet nie warto pisać, a taki np. zespół Gogol Bordello to coś zjawiskowego na firmamencie muzycznym.

No to pozwolę sobie teraz wkleić fajny kawałek, też o korzeniach punkowych:

I co, żre? :)

Albo ten mały Chińczyk, który wali w klawisze jak niejeden punkowiec, choć oni raczej chyba od klawiszy stronili:

Kanadyjczycy dowodzą, że w każdym gatunku można zaproponować coś ciekawego, a młody dowodzi, że odpowiednia tresura może pozwolić czterolatkowi udawać pianistę.

Ta ostatnia refleksja dotyczy oczywiście nie tylko muzyki, ale choćby literatury jak najbardziej też, z tym, że nie każdy pisarz już będąc dzieckiem dobrze się zapowiadał. Niektórzy dopiero w wieku mocno dojrzałym, gdy masa ciała zbliża się powoli do masy krytycznej, odnajdują w sobie ten talent i piszą, gdyż akurat grać nie potrafią, nawet punk-rocka.

Jest to tzw punk-literatura, nie mylić z literaturą w punkt.

Na koniec powiem, że zupełnie nie rozumiem, co niektórzy widzą w takiej "literaturze", będącej manifestacją ignorancji pisarskiej, połączonej ze szczególnym natężeniem tupetu.

Podobno lekarze twierdzą, że tak może się czasem manifestować autyzm, ale to chyba lekko naciągana teoria. Moim zdaniem tak manifestuje się strach przed głodem, ale nie mam czasu, żeby teraz rozwijać tę myśl.

Eustachiusz T.

 


 

za uszami
O mnie za uszami

Znam się na tym i na owym też.

Nowości od blogera

Komentarze

Pokaż komentarze (60)

Inne tematy w dziale Kultura