Przypominam w tym momencie, że św. Walenty jest patronem chorych na padaczkę i podagrę oraz chorych psychicznie. W średniowieczu wszystkie te schorzenia przypisywano opętaniu przez diabła. A kojarzenie pięknego uczucia miłości z chorobą psychiczną (niezależnie od wyników badań japońskich naukowców) czy tym bardziej opętaniem jest po prostu niesmaczne. Pamiętajmy, że „Bóg jest Miłością”, a nasz Pan raczej nie jest dziełem złego ducha czy schorzeniem umysłowym. Kto tak twierdzi jest heretykiem.
Oczywiście wiem, że Walentynki są jedynie zjawiskiem komercyjnym, na czymś w końcu kwiaciarze zarabiać muszą. Ale nie potrzebuję żadnego narzuconego przez postępowców „święta” do powiedzenia kobiecie, że ją kocham, że jest dla mnie najważniejsza (po Bogu, Honorze i Ojczyźnie oczywiście), jeżeli kocham prawdziwie mogę to wyznawać codziennie.
W dzisiejszych czasach niestety żeruje się na tym co najpiękniejsze, co w człowieku najwartościowsze. Ludzkie uczucia są warte więcej niż wszystkie pieniądze świata. I o tym właśnie specom od reklamy radziłbym pamiętać. Jednak czego spodziewać się po ludziach dla których nawet święta narodzenia Naszego Pana są li tylko okazją do wulgarnie mówiąc „napchania” portfeli?
W moim ogólniaku codziennie na pierwszej dużej przerwie odbywa się spotkanie modlitewne. I właśnie na nim odzyskałem dzisiaj spokój ducha i wiarę w ludzi. Jedna z koleżanek zaproponowała modlitwę do św. Cyryla i Metodego. A więc jest jeszcze garstka młodych ludzi, którzy nie idą za postępem, a pozostają w „Ciemnogrodzie”, pozostają wierni wierze i tradycji. Oprócz modlitwy do patronów Europy, warto dzisiaj było by pamiętać w pacierzu o bohaterach z NSZ, Win i AK, prawdopodobnie każdy z nas stracił w walkach partyzanckich kogoś z rodziny. Dzień 14 lutego jest dobrą okazją, aby o nich pamiętać.
Tomasz Dryjański
Komentarze
Pokaż komentarze