OFE/ZUS, czyli "mnie jest wszystko jedno"

Media zadbały dzisiaj o to, żebym się wzruszył. Ale nie chodzi o film Almodovara, ale o ujawnione plany rządu obcięcia chłopcom z OFE dostępu do naszych pieniędzy, które mogli dotąd rozkosznie „inwestować” ze skutkiem takim, jak pisałem parę miesięcy temu.

 

Dziś jesteśmy łupieni tak: na „nasze” emerytury „odkładamy” 19,52 proc. pensji. Z tego 12,22 proc. idzie do ZUS, zaś 7,3 proc. do OFE. 

Rząd chce jednak, by do OFE wpływało tylko 2 proc. A reszta, czyli 17,22% haraczu, będzie wpływała do ZUS, ku uciesze tabunów urzędników.

 

Przerażeni takim złamaniem umówionych warunków podziału konfitur eksperci lamentują, że w wyniku tego numeru, za kilka lat może zabraknąć na emerytury.

 

Rzecz w tym, że w wyniku chociażby ostatniego chachmęcenia przy wysokości deficytu budżetowego, słowo ekspert stało się słowem powszechnie uznanym za obraźliwe.

 

I nawet nie da się wykonać uniku, że to dla poprawienia nastrojów społecznych eksperci robili i robią sobie z finansów publicznych jaja – nie da rady, bo nie można zrobić jaj z czegoś, co od dawna jest wydmuszką.

 

A ja? No cóż, mnie jest dokładnie wszystko jedno, czy doliniarz wyciągnie mi portfel posługując się ręką lewą czy prawą.