W Polsce boleśnie odczuwamy deficyt rodzimych elit, czego doświadczamy w każdej dziedzinie życia szczególnie w sferach duchowości (z religią na czele), kultury i polityki. Problem poruszony przez Magdalenę Nowicką („TP” 31/2015) wywołał interesującą debatę, w której utożsamiam się z listem Krzysztofa J. Nowakowskiego („TP” 34/2015), bardzo trafnie nakreślającego przyczynę owego polskiego nieszczęścia. Oto ona:
„Okaleczone społeczeństwo”
„W bardzo ciekawym numerze „Tygodnika”, poświęconym polskim elitom, zabrakło mi jednego elementu. Kiedy Polska odzyskiwała niepodległość w 1918 r., struktura społeczna pozostawała nietknięta. W roku 1989 do „nowej Polski” wkroczyli chłopi, robotnicy i trochę oszlifowanego w PRL materiału ludzkiego. Bowiem w latach 1939-56 zlikwidowano (dosłownie) w Polsce arystokrację, ziemiaństwo, klasę średnią, wojsko, policję i bogatych chłopów oraz rzemiosło.
Zrobili to Niemcy, Sowieci oraz „władza ludowa”. Jakim cudem tak okaleczone społeczeństwo mogło mieć poważne elity lub intelektualistów? Jakim cudem po PRL mogły powstać podziały na konserwatystów (prawica), liberałów z centrum i jakąś tam lewicę? Trudno mieć dobrą elitę i inteligencję, skoro dwa najlepsze polskie uniwersytety zajmują na liście światowej miejsce w pobliżu 400!
Proszę sprawdzić, jakim językiem mówią Polacy i jak wielkie jest schamienie. Włączając w to również politykę. Po zniszczeniach cykl odnowy został zapoczątkowany, ale jeszcze to potrwa, nim znajdziemy się na właściwym miejscu. https://www.tygodnikpowszechny.pl/okaleczone-spoleczenstwo-29630
Uświadomienie tego faktu zmusza nas do wielkiej cierpliwości w oczekiwaniu na pełne odrodzenie polskich elit, a to będzie trwać długie dziesięciolecia bardzo trudnej pracy edukacyjno - wychowawczej przewartościowującej w Polakach obecną fascynację prymitywizmem kultury obyczaju, sztuki, publicystyki no i polityki, która tak ostro odzwierciedla te wszystkie ułomności podczas przebiegu każdej kolejnej kampanii wyborczej.
Nie mam odwagi skomentować owej zawstydzającej pozycji najlepszych polskich uniwersytetów (w pobliżu 400 setnego miejsca) na świecie, wspomnę tylko, że znani absolwenci tych uczelni w pełni potwierdzają ten zawstydzający dla Polskim fakt.
I to jest najwymowniejszy motyw do wytężonej pracy dla odmiany polskiej rzeczywistości czynnym uczestnictwem w dziele edukacyjno wychowawczym społeczeństwa polskiego głównie jednak młodzieży.
Wspierajmy ten ruch wszędzie i na każdym miejscu jako nasze pilne patriotyczne wyzwanie.
Komentarze
Pokaż komentarze