coitus interruptus / wersja krakowska

interesująca uwaga Wawela o potencjalnej sprzeczności
pomiędzy prowadzeniem dialogu a koniecznością zbierania
materiałów do jego kontynuowania.
paradoks polega na tym, że istnieje taki rodzaj
inspiracji, który prowadzi do zerwania dialogu.
przypomina to sytuację, kiedy trzeba szybko podjąć
decyzję przy braku dostatecznych informacji
albo zrezygnować z części tożsamości dla utrzymania jedności grupy.
taka rezygnacja zdarza się również, kiedy nie możemy skorzystać
z przysługującego nam prawa z powodu braku kasy
albo rezygnujemy z części wolności na rzecz bezpieczeństwa.
zerwanie negocjacji może mieć też inne przyczyny
na przykład hinduistyczną wersję biernego oporu
albo buddyjską wersję niedostrzegania zła,
a w naszej sytuacji, kiedy ktoś się nie załapał
na przemiany, to się może czuć wykluczony.
pozostaje jeszcze cała gama dialogów asymetrycznych takich jak
spowiedź, reklama, egzorcyzmy, modlitwa czy przesłuchanie.
jest jeszcze coś takiego jak esprit d'escalier czyli
inteligencja na schodach, tzn najbardziej błyskotliwe
kontynuacje dialogów przychodzą nam do głowy dopiero
po zakończeniu rozmowy albo patrząc z drugiej strony
nosorożec, który nas goni nie ma złych zamiarow,
chce się tylko zaprzyjaźnić, a ponieważ ma słaby wzrok,
to musi podejść jak najbliżej nas:)