Giovanni Valvo
Kiedy Piotr I Wielki rozpoczął w 1695 roku kampanie azowskie przeciwko Tatarom, jego celem było zapewnienie Rosji dostępu do Morza Czarnego. Od tego momentu, jedną z nadrzędnych spraw geopolitycznych Imperium Rosyjskiego, a później Związku Radzieckiego, pozostała potrzeba zapewniania państwu dojścia do ciepłego morza.Koniec panowania Moskwy nad Europą Wschodnią, Kaukazem i Azją Środkową pokrzyżował plany morskim ambicjom Rosji, która musiała walczyć o odzyskanie utraconej pozycji na kontynencie.
Irańska obecność wzmocniłaby pozycję Rosji na światowym rynku węglowodorów. Wraz z irańskimi złożami, Unia Euroazjatycka posiadałaby mniej więcej jedną piątą światowych zasobów ropy naftowej i połowę zasobów gazu. Ponadto, geopolityczna kontrola cieśniny Ormuz, przez którą odbywa się 40% światowego tranzytu ropy, zwiększyłaby energetyczny szantaż Rosji wobec Europy na skalę światową.
Więcej:http://www.geopolityka.org/analizy/1359-rola-iranu-w-geopolityce-wielkiej-rosji
Komentarze
Pokaż komentarze