Rafał Ciastoń/FAE
Ogłoszony przez Stany Zjednoczone na początku stycznia b.r. „obrót ku Azji” sprawia, iż w orbitę zainteresowań Pentagonu wchodzi (lub powraca) co najmniej kilka państw Azji Południowej i Południowo-Wschodniej. Jednym z nich są Filipiny, kraj przez lata sukcesywnie przez Waszyngton zapominany.
Odkryte do dziś zasoby surowców energetycznych Morza Południowochińskiego to ok. 8 mld baryłek ropy naftowej oraz 7,5 trylionów metrów sześciennych gazu ziemnego. Co do złóż, których istnienie się podejrzewa, ale nie zostało ono udowodnione, szacunki różnią się między sobą kilku-, a nawet kilkunastokrotnie. Jak więc widać, tamtejsze wody są łakomym kąskiem dla każdego z państw regionu, w tym również dla głównego regionalnego mocarstwa – Chińskiej Republiki Ludowej. Jednym z najbardziej zapalnych obszarów są Wyspy Spratly, wokół których tylko w ubiegłym i bieżącym roku doszło do kilkunastu incydentów z udziałem chińskich jednostek rybackich, „ochranianych” przez okręty PLAN oraz filipińskich bądź wietnamskich patrolowców. Brak większych okrętów wojennych tj. fregat czy korwet (jednostką flagową filipińskiej marynarki jest Gregorio del Pilar, zbudowany w latach 60-ych ubiegłego stulecia ex-amerykański patrolowiec klasy Hamilton) sprawia, iż w przypadku zaistnienia tego rodzaju zdarzeń sytuacja Filipin jest szczególnie niekorzystna.
Więcej: http://www.geopolityka.org/analizy/1509-filipiny-nowy-stary-sojusznik-usa
Komentarze
Pokaż komentarze