Zanim góry się zrodziły: Wieczny Bóg w przemijającym świecie

Ulotność życia w obliczu wiecznego Boga

 Zanim góry się zrodziły, zanim ziemia i świat nabrały kształtu, Ty już byłeś, Boże. Od wieków na wieki jesteś Bogiem. My, ludzie, jesteśmy niczym proch w Twoich rękach. Tysiąc lat dla Ciebie to jak jeden dzień, a nasze życie niczym sen, trawa porastająca ziemię rano, a wieczorem usychająca.

 W obliczu wieczności Boga nasze życie wydaje się ulotne i bez znaczenia. Lecz czy tak jest naprawdę? Czy w tej kruchości nie ma ukrytej siły?

Psalm 90 przypomina nam o naszej śmiertelności, ale też o tym, że Bóg jest wieczny. To On nadaje sens naszemu życiu, nawet jeśli jest ono krótkie. On jest naszym schronieniem i opoką, gdy świat wokół nas się zmienia.

 W obliczu przemijania nie musimy się lękać. Możemy zaufać Bogu, który jest z nami od wieków na wieki. On obiecuje nam życie wieczne, które nie przeminie jak trawa.

Modlitwa:

Boże wieczny, dziękuję Ci za dar życia. Choć jest ono kruche i ulotne, wiem, że w Tobie mam swoje źródło i cel. Ufam, że Ty jesteś ze mną każdego dnia, od poczęcia aż do śmierci. Amen.

_{| #Bóg | #wieczność | #życie | #śmierć | #Psalm90 | #kruchość | #sens | #nadzieja | #modlitwa |}