Pupilla Libertatis
Myślę, politykuję, rozważam, polemizuję, szukam, prowokuję, dyskutuję, dociekam, analizuję, filozofuję.
144 obserwujących
1732 notki
2192k odsłony
  847   0

Deklaracja celów i obowiązków władzy publicznej

Ja już od dawna krytykuję prawa człowieka w takiej postaci w jakiej są zdefiniowane w Deklaracji ONZ-u.
Ale krytyka to mało, ważną rzeczą jest zaproponować coś w zamian, coś konstruktywnego. No to opracowałem zasady, które przedstawiam poniżej. To są zasady meta-polityczne, to jest rodzaj meta-konstytucji, to mają być zasady cywilizacyjne zastępujące prawa człowieka z Deklaracji ONZ-tu czy europejską Kartę Praw Podstawowych.
To są zasady, które określają moim zdaniem dobre państwo, dobre społeczeństwo, dobrą ludzką organizację społeczną. Niektórzy libertarianie, czy anarchiści, uważają, że dobrze zorganizowane społeczeństwo może obyć się bez państwa. Ja mogę się z tym zgodzić. Ale bez zasad obyć się nie da, bez władzy też. Jeśli tak, to musimy zadbać o to, by te zasady, bez których nie możemy się obyć, były dobre, a wtedy władza, która będzie ich przestrzegać, będzie dobra. Ale najpierw musimy rozpoznać jakie to są zasady. No to ja taką próbę rozpoznania podjąłem.
Ponieważ Powszechna Deklaracja Praw Człowieka uchwalona przez ONZ w 1948 roku jest wadliwa i służy głównie temu by móc rozpowszechniać w świecie zbrodniczy socjalizm, to postanowiłem napisać konkurencyjną, prawidłową deklarację. Główną wadą Deklaracji ONZ-u jest to, że łączy naturalne prawa człowieka z prawami politycznymi i z postulatami socjalnymi. Wziąłem więc Deklarację ONZ-u i Deklarację Praw Człowieka i Obywatela z 1789 roku, wybrałem z nich to co jest sensowne i trochę zmodyfikowałem, usunąłem to co jest bzdurne, dodałem to czego brakuje i w ten sposób powstała następująca deklaracja:
Zasada 1  - Władza publiczna
Zabezpieczenie naturalnych praw i zwyczajów człowieka stwarza obowiązek ustanowienia władzy publicznej, czyli aparatu przymusu posiadającego monopol na stosowanie przemocy na danym terytorium. Władza ta musi być ustanowiona ku pożytkowi ogółu, nie zaś dla korzyści osobistych tych, którzy ją sprawują.
Zasada 2 - Cele władzy
Obowiązkiem i celem każdej władzy publicznej jest zapewnienie porządku poprzez ochronę życia, własności i wolności poddanych tej władzy.
Zasada 3 - Prawo
Władza publiczna ma obowiązek być sprawowana poprzez ustanawianie ustaw jasnych i zrozumiałych dla każdego zdrowego na umyśle poddanego tej władzy i następnie poprzez wykonywanie postanowień tych ustaw i karanie za ich nieprzestrzeganie. Ustawy te powinny być tak ogłaszane by każdy zdrowy na umyśle poddany miał możliwość się z nimi zaznajomić i je zrozumieć.
Zasada 4 - Moralność
Każda ustawa uchwalana przez władzę publiczną musi być zgodna z moralnością powszechnie obowiązującą w społeczeństwie. Nie znaczy to, że każda zasada moralna musi mieć odzwierciedlenie w prawie, ale oznacza to, że ustawa może dotyczyć tylko takich spraw, w których stosowanie przemocy przez jednych ludzi w stosunku do innych jest moralnie dopuszczalne.
Zasada 5 - Podatki
Celem utrzymania władzy publicznej i ponoszenia wydatków na administrację niezbędny jest podatek. Władza ma obowiązek zapewnienia by podatki były proste i zrozumiałe dla każdego zdrowego na umyśle poddanego, ich nałożenie nie może podlegać uznaniu lub interpretacji urzędnika, muszą one być sprawiedliwe, stabilne, zgodne z podstawowymi zasadami moralnymi, muszą być niskie, nakładane w miarę równo i nie powinny zniechęcać poddanych do pracy. Dodatkowo podatki muszą być nakładane i wydawane oszczędnie i mogą iść tylko na cele, z których wszyscy poddani tak samo korzystają.
Zasada 6 - Równość względem prawa
Obowiązkiem władzy jest ustanowić ustawy uwzględniające to, że poddani są wolni i równi względem tych ustaw od chwili poczęcia. Ograniczenia wolności i równości względem prawa dotyczące danego człowieka mogą być ustanawiane tylko i wyłącznie ze względu na jego osobiste czyny.
Zasada 7 - Wolność
Wolność polega na tym, że wolno każdemu czynić wszystko, co jest moralnie dopuszczalne i jednocześnie nie jest obiektywną szkodą innego. Korzystanie zatem z naturalnych i zwyczajowych praw każdego poddanego nie napotyka innych granic, jak te, które zapewniają korzystanie z tych samych praw innym poddanym. Granice te muszą być jasno zakreślone w ustawach ustanowionych przez władzę publiczną. To, czego ustawy nie zakazują, nie może być wzbronione przez władzę i nikt nie może być zmuszony do czynienia tego, czego ustawy nie nakazują.
Zasada 8 - Własność
Każdy człowiek, zarówno sam, jak i wespół z innymi, ma pełną swobodę do dysponowania owocami własnej pracy. Władza publiczna ma obowiązek strzec tej swobody. Ponieważ własność jest prawem nietykalnym i świętym, przeto nikt kto nie łamie prawa nie może być jej pozbawionym.
Zasada 9 - Życie
Władza publiczna ma obowiązek ochrony życia każdego poddanego tej władzy przestrzegającego ustaw przez nią ustanowionych od momentu poczęcia aż do naturalnej śmierci. Aby wykonać ten obowiązek władza publiczna może karać śmiercią niektóre przestępstwa przeciwko życiu i powinna ustawowo zezwolić na to, by każdy poddany mógł w nagłym przypadku pozbawić życia przestępcy występującego przeciw życiu czy mieniu, pod warunkiem, że obrońca zastosuje adekwatne środki obrony w stosunku do środków używanych przez napastnika.
Zasada 10 - Sądy
Władza publiczna ma obowiązek ustanowić instytucje sprawiedliwych, niezależnych i bezstronnych sądów, do których każdy poddany tej władzy ma prawo się odwoływać przeciw czynom stanowiącym pogwałcenie praw przyznanych mu przez ustawy ustanowione przez tą władzę.
Zasada 11 - Dostęp do sądów
Władza publiczna powinna zapewnić każdemu poddanemu na warunkach całkowitej równości możliwość, aby przy rozstrzyganiu o jego prawach i zobowiązaniach, lub o zasadności wysuwanego przeciw niemu oskarżenia o popełnienie przestępstwa, był wysłuchany sprawiedliwie i publicznie przez niezależny i bezstronny sąd.
Zasada 12 - Aresztowanie
Władza publiczna może aresztować, zatrzymać lub w jakikolwiek sposób ukarać tylko tych poddanych, którzy łamią ustanowione ustawy. Wszelkie sankcje w stosunku do poddanych muszą być ściśle określone przez ustawę. Ktokolwiek z poddanych będzie zabiegał o wydanie zarządzeń samowolnych, niezgodnych z ustawami prawa stanowionego, sam je wydawał, wykonywał lub ich wykonanie nakazywał, winien być karany. Każdy jednak poddany, wezwany czy ujęty w imię prawa stanowionego przez władzę publiczną obowiązany jest do natychmiastowego posłuszeństwa i staje się winnym w razie oporu.
Zasada 13 - Domniemanie niewinności
Każdy poddany oskarżony o popełnienie przestępstwa ma naturalne prawo, aby uznawano go za niewinnego dopóty, dopóki nie udowodni mu się winy zgodnie z ustawą podczas publicznego procesu w sprawiedliwym, niezależnym i bezstronnym sądzie, w którym muszą zapewnione mu być wszystkie konieczne środki obrony. O ile zachodzi konieczność uwięzienia go przed osądzeniem jego winy, wszelkie środki, nie będące nieodzownymi do zabezpieczenia jego osoby, muszą być surowo ustawą wzbronione.
Zasada 14 - Prawo nie działa wstecz
Nikt nie może być skazany za przestępstwo z powodu działania lub zaniechania nie stanowiącego w chwili jego dokonania przestępstwa według ustaw ustanowionych przez władzę, której jest poddanym. Nie wolno także wymierzać kary wyższej niż ta, która była przewidziana w chwili popełnienia przestępstwa.
Zasada 15 - Prywatność
Władza publiczna nie ma prawa ingerować w życie prywatne, zawodowe, rodzinne, domowe, ani w korespondencję prywatną poddanego, dopóki nie łamie on prawa ustanowionego przez tą władzę.
Zasada 16 - Mobilność
Władza publiczna ma obowiązek zapewnienia każdemu poddanemu prawa do swobodnego poruszania się w przestrzeni w granicach obowiązywania ustaw ustanowionych przez tą władzę.
Zasada 17 - Wolność słowa
Wolna wymiana myśli, poglądów i informacji jest jednym z najcenniejszych naturalnych praw człowieka, zatem władza publiczna nie może uchwalać ustaw ograniczających poddanym swobodę gromadzenia, przetwarzania i rozpowszechniania dowolnych treści, obrazów czy jakichkolwiek danych lub informacji w dowolnej postaci, wyjąwszy przypadki rozpowszechniania treści czy obrazów, których słuchanie czy oglądanie stanowi obiektywną szkodę dla niepełnoletnich poddanych władzy.
Zasada 18 - Chcącemu nie dzieje się krzywda
Władzy publicznej nie wolno zakazywać poddanym działania na własną szkodę. Ustawy mogą dotyczyć tylko sytuacji, w których następuje konflikt między poddanymi.
 
Grzegorz GPS Świderski
 

PS. A tu jest to samo ale w wersji uproszczonej dla dzieci:

następna notka -> Podziękowania dla "Ć" i "Ó"

 

Lubię to! Skomentuj6 Napisz notkę Zgłoś nadużycie

Więcej na ten temat

Komentarze

Inne tematy w dziale