Projekt Ustawy o zakazie nadmiernej emisji hałasu w parkach miejskich

Projekt Ustawy o zakazie nadmiernej emisji hałasu w parkach miejskich

o zakazie nadmiernej emisji hałasu w parkach miejskich oraz o ochronie dobrostanu mieszkańców miast.

Art. 1. [Przedmiot ustawy]

Ustawa określa zasady ograniczania emisji hałasu na terenach parków miejskich, skwerów, zieleńców oraz innych publicznie dostępnych terenów zieleni służących wypoczynkowi mieszkańców.
Celem ustawy jest ochrona dobrostanu mieszkańców miast, w szczególności osób pracujących, osób starszych, chorych, dzieci oraz osób wymagających odpoczynku i regeneracji w warunkach ciszy środowiskowej.
Ustawa realizuje zasadę zrównoważonego rozwoju miast przez zapewnienie mieszkańcom prawa do korzystania z terenów zieleni jako przestrzeni wypoczynku, rekreacji biernej, kontaktu z przyrodą oraz ochrony zdrowia psychicznego i fizycznego.

Art. 2. [Definicje]
Ilekroć w ustawie jest mowa o:

1.parku miejskim — rozumie się przez to publicznie dostępny teren zieleni położony w granicach miasta, obejmujący w szczególności park, skwer, zieleniec, ogród miejski, bulwar zielony albo inny teren przeznaczony w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego lub w ewidencji gminnej na cele rekreacyjno-wypoczynkowe;
2.nadmiernej emisji hałasu — rozumie się przez to emisję dźwięku przekraczającą dopuszczalne poziomy określone w art. 4;
3.źródle hałasu — rozumie się przez to urządzenie, instalację, pojazd, nagłośnienie, instrument, maszynę, agregat, urządzenie ogrodnicze albo zorganizowaną działalność człowieka powodującą emisję dźwięku;
4.porze dziennej — rozumie się przez to czas od godziny 6.00 do godziny 22.00;
5.porze nocnej — rozumie się przez to czas od godziny 22.00 do godziny 6.00;
6.dźwięku wzmacnianym elektroakustycznie — rozumie się przez to dźwięk emitowany z głośników, wzmacniaczy, systemów nagłośnienia, przenośnych urządzeń audio lub innych urządzeń zwiększających naturalną słyszalność dźwięku

UZASADNIENIE

Projekt ustawy odpowiada na narastający problem nadmiernego hałasu w parkach miejskich. Park w mieście nie jest zwykłą przestrzenią techniczną ani miejscem nieograniczonej aktywności komercyjnej. Jest dobrem wspólnym, którego podstawową funkcją jest wypoczynek, regeneracja, kontakt z zielenią oraz ochrona zdrowia mieszkańców.

   Nadmierny hałas uderza szczególnie w osoby pracujące, które po pracy szukają ciszy i odpoczynku, w osoby starsze, chore, dzieci, rodziców z małymi dziećmi oraz mieszkańców lokali położonych w sąsiedztwie parków. W warunkach gęstej zabudowy miejskiej parki pełnią funkcję kompensacyjną wobec hałasu ulicznego, komunikacyjnego i przemysłowego. Jeżeli same stają się źródłem hałasu, tracą swoją podstawową społeczną i zdrowotną funkcję.

Projekt opiera się na zasadzie zrównoważonego rozwoju miasta. Rozwój miasta nie może oznaczać stałego zwiększania presji akustycznej na mieszkańców. Organizacja wydarzeń, rekreacji, usług i utrzymania zieleni powinna być pogodzona z prawem ludzi do ciszy, odpoczynku i ochrony zdrowia.

   Projekt nie zakazuje normalnego korzystania z parków. Wprowadza natomiast jasną granicę: park miejski nie powinien być miejscem nadmiernej emisji dźwięku. Szczególne ograniczenia dotyczą hałasu wzmacnianego elektroakustycznie, urządzeń mechanicznych, pojazdów oraz imprez organizowanych bez odpowiedniej kontroli.

   Wprowadzenie norm 50 dB(A) w dzień i 40 dB(A) w nocy dla zwykłego funkcjonowania parków miejskich ma na celu nadanie parkom statusu obszarów realnej ciszy środowiskowej. Wartości te odpowiadają potrzebie ochrony terenów szczególnie ważnych dla odpoczynku, zdrowia i regeneracji mieszkańców. Dla wydarzeń publicznych przewidziano ograniczone wyjątki, ale tylko za zgodą gminy, z limitem dni w roku i obowiązkiem kontroli emisji hałasu.

   Projekt wzmacnia także pozycję mieszkańców, dając im jasną podstawę do zgłaszania uciążliwości oraz zobowiązując gminy do prowadzenia aktywnej polityki ochrony akustycznej parków. Dzięki temu ochrona przed hałasem przestaje być wyłącznie hasłem, a staje się konkretnym obowiązkiem administracji publicznej.

   Ustawa służy ochronie zdrowia, ładu przestrzennego, przyrody miejskiej i podstawowego prawa mieszkańców do wypoczynku w ciszy.