Najśmieszniejszy fragment przemówienia Sikorskiego w Berlinie

Zanim spełnię obietnicę, parę słów na temat mojego stanowiska w sprawie berlińskiego przemówienia Sikorskiego. Gdyby traktować je poważnie to byłoby ono nowym otwarciem „polskiej polityki zagranicznej”. Użyłem jednak cudzysłowu ponieważ bliskie jest mi stanowisko Ludzika Dorna, który po reakcji rządu na katastrofę smoleńską stwierdził, że polskiej polityki zagranicznej nie ma i nie będzie przez długie lata.

Kuźmiuk⁽¹⁾ i Staniszkis⁽²⁾ twierdzą wręcz, że Sikorski zaprezentował w Berlinie stanowisko Niemiec w tej sprawie. Dlatego myślę, że przemówienie to można sensownie rozpatrywać tylko w kontekście głębokości ukłonu w stronę Niemiec i celów jakim ten ukłon może służyć. Pominę osobiste cele Sikorskiego, czy Tuska, chociaż popularne są teorie, że politykom tym chodzi tylko o przyszłe posady w UE, czy NATO. Najbardziej sensowny wydał mi się komentarz Wywczasa, który napisał, że Sikorski błaga Niemcy o pieniądze⁽³⁾. Dodam, że „nasza dyplomacja” może naiwnie wierzyć, że Niemcy dadzą pieniądze, a potem pozwolą pokazać sobie figę. Innych pozytywnych intencji w tym przemówieniu doszukać się nie potrafię.

Skoro wspomniałem Wywczasa, to w kontekście dzisiejszej bijatyki na SG muszę zaznaczyć, że jego pisaninę o „kościele zamachowym” i „przedsiębiorstwie Smoleńsk” uważam, delikatnie mówiąc, za zbyt jednostronnie zaangażowaną i przez to oderwaną od rzeczywistości, co z otwartym sercem wielokrotnie starałem się mu wytłumaczyć. Niestety bezskutecznie jak dotąd.

A teraz obiecany fragment:

Włochy zostały stworzone, musimy jeszcze stworzyć Włochów, powiedział Massimo d'Azeglio na pierwszym posiedzeniu parlamentu po zjednoczeniu Królestwa Włoch w XIX wieku. My w UE mamy łatwiejsze zadanie: mamy zjednoczoną Europę. Mamy Europejczyków⁽⁴⁾.

Jeśli ktoś znalazł coś zabawniejszego, to proszę o cytat.