Eurodżihad Wolskiego, fajne czytadło z głupim przesłaniem

Jan Bodakowski

Eurodżihad Wolskiego, fajne czytadło z głupim przesłaniem

 

Ostatnio w osiedlowej bibliotece natknąłem się książkę autorstwa Marcina Wolskiego „Eurodżihad”. W pierwszej chwili myślałem że to wznowienie jakiegoś kryminału z PRL- zmyliła mnie PRLowska w swej estetyce okładka (Klub Srebrnego Kluczyka z wydawnictwa Zysk). Okazało się jednak że to nowa pozycja napisana w ubiegłym roku.

 

Powieść Wolskiego czyta się szybko, łatwo i przyjemnie jak wszystkie jego pozycje. Fabuła jest sensacyjna. Prezydent Francji tworzy organizacje terrorystyczną Eurodżihad, na czele której stoją jego agenci, podczas gdy szeregowi terroryści islamscy nie mają o tym pojęcia. Organizacja ta przeprowadza dwa zamachy (jeden na pederastów, drugi na żydów). Celem prezydenta Francji jest wzbudzenie ksenofobi i oczyszczenie Europy z islamistów. W miedzy czasie szeregowi terroryści dowiadują się że szefostwo jest trefne i przejmują kontrolę nad organizacją. W finale islamiści odpalają bombę atomową, zabijają milion Niemców. Dzięki czemu Izrael bombarduje Iran, upada Korea Północna. I wszystko kończy sie dobrze.

 

Powieść ma trzech pozytywnych bohaterów: polskiego hydraulika eks policjanta pracującego jako hydraulik we Francji, jego francuską kochankę i przyjaciela starszego żyda (emigranta 1968 roku, dziennikarza „Żołnierza Wolności”, byłego członka PZPR).

 

„Eurodźihad” jest popkulturowym wyznacznikiem stanu świadomości inteligencji sympatyzującej z PiS. Świadomości skonstruowanej przez amerykańskich neokonserwatystów, na którą składa się: bezkrytyczne uwielbienie dla Żydów i Izraela (pozytywny Żyd emigrant marcowy, pochwała agresji Izraela na Iran), nienawiść do arabów, i specyficzna wizja polityki międzynarodowej (np. niby czemu agresja Izraela na Iran miała by spowodować upadek Korei Północnej gdy Izrael współpracuje militarnie z Chinami a Chiny z komunistyczną Koreą).

 

Jan Bodakowski